Ts 126/22

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 9 października 2025 r. Pozycja 286 POSTANOWIENIE z dnia 20 grudnia 2023 r. Sygn. akt Ts 126/22 * Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Z . J . w sprawie zgodności: art. 13 § 1 pkt 1 , art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 19 9 7 r. – Ordynacja podat- kowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) , art. 2 - 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170, ze zm.), uchwał Rady Miasta Torunia w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieru- chomości, na podstawie których ustalono wymiar podatku od nieruchomości [skarżącego] z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. U ZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej 9 czerwca 2022 r. (data nadania) Z . J . (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru , wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postępowania. 2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego. Jak wynika z akt sprawy, 17 lipca 2006 r. skarżący dokonał zakupu dział ek , których kwalifikacja uległa w 2010 r. zmianie z gruntów ornych na mieszkaniowe . W latach 2011 - 2013 organ podatkowy wydał decyzje określające kwotę podatku rolnego na 0 zł z uwagi na fakt iż były one w chwili zakupu sklasyfikowane jak grunty orne klasy VI. Następnie, posta- nowienie m z 5 lutego 2014 r. (znak […] , zob. s. 3 skargi konstytucyjnej ) , obłożono je podat- kiem od nieruchomości , nie stosując zwolnienia podatkowego przysługującego gruntom rol- ny m. Skarżący wskazał, że ostateczn ymi orzeczenia mi w jego sprawie są postanowienia Samorządowe go K olegium Odwoławcze go w T . (dalej: SKO) rozpoznające zażalenia skarżą- cego w sprawie ustalenia wysokości zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości na podstawie decyzji i postanowień wydanych przez Prezydenta Miasta T . za lata 2014 - 2019. * Postanowien iem z dnia 21 października 2025 r. s prostowano w komparycji oczywist ą omyłkę pisarską . OTK ZU B/2025 Ts 126/22 poz. 286 2 We wszystkich rozpoznawanych zażaleniach SKO utrzymało w mocy orzeczenia organu pierwszej instancji (sygn. […] ) . O d wszystkich postanowień SKO , doręczonych ówczesnemu pełnomocnikowi skarżą- cego 20 lipca 2021 r. (za: skarga konstytucyjna oraz prezentata widniejąca na kopiach decyzji doręczonych do Trybunału) , nie wniesiono środka odwoławczego. Jednocześnie skarżący poinformował o szeregu decyzj i oraz orzecze ń podjęt ych wcze- śniej w postępowaniach w sprawie nałożonych podatków od jego nieruchomości , nie wskazał jednak, by były relewantne dla wszczętego przez niego postępowania przed Trybunałem Kon- stytucyjnym. 3 . Zdaniem skarżącego zmiana wymiaru podatku od posiadanej nieruchomości jest krzywdząca i narusza jego konstytucyjne prawa i wolności. Co więcej, jego zdaniem, zwol- nienie od podatku na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( Dz. U. z 2020 r. poz. 333 ) jest nadal aktualne (s. 3 i 4 skargi) , a działania organów podatkowych obarczone są błędem. Pełnomocnik skarżącego poinformował także , że skarżący nie został powiadomiony za poświadczeniem odbioru o zmianie klasyfikacji gruntów, których jest właścicielem, co unie- możliwiło odniesienie się do tego faktu . W opinii skarżącego jest to zaniedbanie organu , które stanowi naruszenie zasady praw słusznie nabytych (s. 4 i 5 skargi). W skardze podniesiono również, że zmiana przeznaczenia gruntu nie była uzasadniona ważnymi dobrami konstytu- cyjnymi a ni sytuacją gospodarczą kraju, a organ podatkowy nie podjął wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, co świadczy o naruszeniu art. 122 ustawy – Ordynacja podatkowa . 4 . Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 30 sierpnia 202 2 r. (doręczo- nym pełnomocnikowi skarżącego 12 września 2022 r. ) skarżący został wezwany do usunięcia (w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia) braków formalnych skargi przez: 1) wskazanie ostatecznego orzeczenia, w rozumieniu art. 79 Konstytucji, w związku z którym wniesiona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) udokumentowanie daty doręczenia orzeczenia wskazanego jako ostateczne zgodnie z punktem 1 niniejszego zarządzenia (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z orygina- łem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki) wraz z czterema kopiami; 3) poinformowanie, czy od wskazanego ‒ zgodnie z punktem 1 zarządzenia ‒ osta- tecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); 4) doręczenie czterech kopii pełnomocnictwa; 5) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) ostatecznego orzeczenia, w związku z którym została wniesiona skarga konstytu- cyjna, b) orzeczeń (wyroki, postanowienia, decyzje, inne rozstrzygnięcia) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej. Pełnomocnik skarżącego odpowiedział na powyższe zarządzenie w piśmie z 19 wrze- śnia 2022 r. (data nadania), które przesłał wraz z załącznikami. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: OTK ZU B/2025 Ts 126/22 poz. 286 3 u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. 2. W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji skargę wnosi się do Trybunału, jeśli są d lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego. W konse- kwencji art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK uzależnia wniesienie skargi od wyczerpania drogi prawnej, o ile jest ona przewidziana, a także określa trzymiesięczny termin do wniesienia skargi, wią- żąc go ściśle z datą doręczenia prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego osta- tecznego rozstrzygnięcia. 2.1. Utrwalone orzecznictwo TK wskazuje, że z powyższych przepisów Konstytucji oraz u.o.t.p.TK wynika , iż skarg a konstytucyjn a ma charakter subsydiarny wobec innych środków służących ochronie wolności i praw konstytucyjnych (zob. np. postanowienie TK z 1 września 1998 r., sygn. Ts 97/98, OTK ZU nr 6/1998, poz. 104). Oznacza to, że jej złoże- nie uznaje się za uzasadnione , gdy w sprawie sądowej lu b administracyjnej , z której ona wy- nika , postępowanie zostało przeprowadzone i ostatecznie zakończone (zob. postanowienie TK z 9 kwietnia 2019 r., sygn. SK 7/19, OTK ZU A/2019, poz. 15). Skarżąc y wni ósł skargę konstytucyjną w związku z sześcioma postanowieniami Sa- morządowego Kolegium Odwoławczego z 19 lipca 2021 r. (sygn. pism: […] ; dalej: postano- wienia SKO ) w przedmiocie utrzymania w mocy postanowień Prezydenta Miasta Torunia dotyczących odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany jego decyzji ostatecznych ustalających wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości skarżącego, za lata 2014 - 2019. Skarżący poinformował ( w pi ś m ie z 19 września 2022 r.), że od żadnego ze wskaza- nych wyżej postanowień SKO nie wniesiono przysługującego środka odwoławczego , tj. skar- gi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Powyższe prowadzi do konkluzji, że złożona skarga nie spełnia podstawowego wymogu wynikającego z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a dopre- cyzowanego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. 2.2. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że jeśliby za skarżącym przyjąć, że postanowienia SKO są orzeczeniami, o których mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji, to skardze konstytucyjnej należałoby odmówić nadania dalszego biegu z uwagi na przekroczenie termi- nu wskazanego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, zgodnie z którym s karga konstytucyjna może być wniesiona w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia w sprawie. W piśmie z 19 września 2022 r. wskazano, że 20 lipca 2021 r. doręczono pełno- mocnikowi skarżącego orzeczenia, które w opinii skarżącego ostatecznie rozstrzygają o jego prawach i wolnościach w rozumieniu art. 79 Konstytucji oraz doręczono ich kopie potwier- dzone za zgodność z oryginałem, opatrzone stosowną prezentatą. Skarga konstytucyjna wnie- siona została zaś 9 czerwca 2022 r., tj. z przekroczeniem ustawowego terminu, w związku z czym należy odmówić jej nadania biegu. Wskazane okoliczności są – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 i 2 u.o.t.p.TK – podstawami odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji. POUCZENIE OTK ZU B/2025 Ts 126/22 poz. 286 4 Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.