Ts 83/22

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 27 lipca 2023 r. Pozycja 2 23 POSTANOWIENIE z dnia 18 stycznia 2023 r. Sygn. akt Ts 83/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M . J . o zbadanie zgodności: 1) art. 139 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ; 2) art. 182 § 1 pkt 1 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego z art. 45 ust. 1 Konstytucji ; 3) art. 394 3 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego z a rt. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 1 76 ust. 1, art. 176 ust. 1, art. 2 Konstytucji ; 4) art. 767 3a § 3 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego z art. 10 ust. 2, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 , art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1, art. 176 ust. 1, art. 2 Konstytucji ; 5) art. 7 59 § 1 1 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego z art. 10 ust. 2 , art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 , art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1, art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. U ZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 1 kwiet nia 202 2 r. (data nadania) M . J . (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wybor u, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego : Skarżący, jako wierzyciel posiadający tytuł wykonawczy przeciwko dłużnikowi , w związku z bezskuteczną egzekucją komorniczą, złożył 1 maja 2020 r. wniosek do Sądu Rejonowego w Ł . Wydział XVIII Cywilny o wyjawienie majątku przez dłużnika. W zawiadomieniu z 13 października 2020 r. Sąd Rejonowy Ł . II Wydział Cywilny Sekcja Egzekucyjna (dalej: s ąd r ejonowy) zobowiązał skarżącego do doręcze nia dłużnikowi korespondencji sądowej za pośrednictwem komornika . Mimo złożenia skargi na przewlekłość OTK ZU B/2023 Ts 83/22 poz. 2 23 2 postępowania komornik nie doręczył dłużnikowi wskazanych pism. Sąd r ejonowy postanowieniem z 13 stycznia 2021 r. zawiesił więc postępowanie w sprawie. Następnie postanowieniem z 4 maja 2021 r. (sygn. akt […] ) s ąd r ejonowy umorzył je z uwagi na niezgłoszenie przez skarżącego wniosku o podjęcie postępowania. Skarżący złożył z ażalenie na powyższe rozstrzygnięcie , które postanowieniem s ądu r ejonowego z 16 sierpnia 2021 r. ( sygn. akt […] ) zostało utrzymane w mocy . Wobec powyższego złożył on zażalenie na wymienione orzeczenie , które został o od rzucone przez s ąd r ejonowy postanowieniem z 18 stycznia 2022 r. ( sygn. akt […] ) . Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, które zarządzeniem sędziego z 17 lutego 2022 r. zostało pozostawione w aktach bez podejmowania dalszych czynności jako złożone dla zwłoki . J ako orzeczenie ostateczne skarżący wskazał postanowienie s ądu r ejonowego z 18 sty - cznia 2022 r. (sygn. akt […] ) o odrzuceniu zażalenia. Prezes Trybunału Konstytucyjnego z arządzeniem z 23 czerwca 2022 r. (doręczonym 1 1 lipca 2022 r.) wezwał skarżącego do usunięcia brak u formaln ego skargi konstytucyjnej przez poinformowanie , czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami) pod rygorem ujemnych skutków procesowych . W piśmie z 18 lipca 2022 r. (data nadania) skarżąc y ustosunkował się do powyższego wezwania. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że obowiązując a regulacja prawna dopuszcza do orzekania referendarzy – urzędników sądowych , którzy nie mają statusu nieza- wisłego i bezstronnego sądu . Nadto z aznaczył, że organ zobowiązany do ustalenia adresu dłużnika zaniechał wykonania ciążącego na nim obowiązku i w efekcie postępowanie z po- wództwa skarżącego zostało umorzone . Zaistniała sytuacja godzi, zdaniem skarżąc ego, w jego prawo do sądu rozumiane jako uprawnienie obywatela do tego , by jego sprawa została rozpoznana przez osobę o statu s ie sędziego oraz do efektywnego uruchomienia postępowania przed sądem . Trybunał Kon stytucyjny zważył, co następuje : 1 . Warunkiem skutecz nego wniesienia skargi konstytucyjnej jest spełnienie wymogów wynikających z Konstytucji oraz ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t. p.TK). 2. Złożona skarga nie spełnia warunków formalnych, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. 2.1. Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK skarżący zobowiązany jest do określ enia kwestionow an ych przepis ów , na podstawie których zapadło ostateczne orzeczenie o jego wolnościach lub prawach . Jako ostateczne orzeczenie skarżący przedstawił postanowienie Sądu Rejonowego w Ł . II Wydział Cywilny Sekcja Egzekucyjna z 18 stycznia 2022 r. o odrzuceniu zażalenia (sygn. akt […] ) . Z apadło ono na podstawie art. 367 § 3 zd anie 2 w zw iązku z art. 373 § 1 w zw iązku z art. 397 § 3 w zw iązku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.; dalej: k.p.c.) . W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano art. 767 3a § 3 k.p.c., zatem przepis ten stanowi ł normę zastosowaną przez s ąd. Pozostałe zaskarżon e przepisy, tj. art. 182 § 1 pkt 1 , art. 139 1 , art. 394 3 oraz art. 7 59 § 1 1 k.p.c. (błędnie powołany w skardze jako art. 795 § 1 1 k.p.c.), nie stanowi ły natomiast podstawy postanowienia z 18 stycznia 2022 r . OTK ZU B/2023 Ts 83/22 poz. 2 23 3 Skoro zatem przepis y te nie stanowił y podstawy wydania wskazanego przez skarżącego ostatecznego orzeczenia, to skarga nie spełni ł a wymagania określonego w art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK . W odniesieniu do powołanych przepisów stanowi to samoistną podstaw ę odmowy nadania jej dalszego biegu (art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK). 3 . K westionując zgodność z Konstytucją art. 767 3a i art. 759 § 1 1 k.p.c. skarżący pod- niósł, że „referendarz w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy wydał orzeczenie, albo- wiem orzekł o prawach strony” (skarga, s. 7) . W tym miejscu wyjaśnić należy , że referend arz tylko stwierdził, że w terminie ustawowym nie wpłynął do s ądu wniosek o podjęcie zawie- szonego postępowania. Zatem nie badał on prowadzonego w sprawie postępowania, lecz stwierdził, że – z przyczyn formalnych – podlega ono umorzeniu. Z oceną taką zgodził się s ąd r ejonowy, utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie referendarza. Jak wyjaśnia się w orzecznictwie Trybunału , postępowanie sądowe stanowi kontynua- cję postępowania toczącego się przed urzędnikiem sądowym, jakim jest referendarz. W tym sensie sąd rozpoznaje sprawę merytorycznie i rozstrzyga o prawach, które wcześniej stały się przedmiotem rozstrzygnięcia konkretnego urzędnika (zob. wyrok TK z 12 maja 2011 r., sygn. P 38/08, OTK ZU nr 4/A/2011, poz. 33). Skoro postanowienie referend arza zostało poddane kontroli sądu, to nie sposób wywieść naruszeni a praw podmiotowych wynikających ze wska- zanych przez skarżącego wzorców, zatem skarżący nie wypełnił obowiązku wskazanego w art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK . 3 . 1. Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna powinna zawierać uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ustawy lub innego aktu norma- tywnego ze wskazaną konstytucyjną wolnością lub prawem skarżącego, z powołaniem argu- mentów lub dowodów na jego poparcie. J eśli uzasadnieni e zarzutu sprowadza się jedynie do skopiowania uzasadnień dwóch orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego , to stwierdzić należy, iż wymóg , o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK, nie został przez skarżącego speł nio- ny. P rzywoływanie treści orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego lub Sądu Najwyższego może jedynie stanowić wzmocnienie argumentacji, ale nie może tej argumentacji zastąpić (zob. postanowienie z 19 czerwca 2018 r., sygn. Ts 158/17, OTK ZU B/2019, poz. 100). W zakresie , w jakim skarżący kwestionuje zgodność z K onstytucją art. 767 3a § 3 oraz art. 759 § 1 1 k.p.c. , badana skarga nie spełniła zatem wymogu określonego w art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK i z tego względu Trybunał odmówił nadania jej dalszego biegu. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w termini e 7 dni od daty jego doręczenia.