Ts 75/22

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 lutego 2024 r. Pozycja 16 POSTANOWIENIE z dnia 14 grudnia 2022 r. Sygn. akt Ts 75/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konsty tucyjnej A.I. o zbadanie zgodności: 1) art. 135 ust. 1 pkt 1a l it. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm.) w związku z art. 102 ust. 1 pkt 4 i art. 102 ust. 1c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujący ch pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155, ze zm .) w związku z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – K odeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541 ) oraz art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym w zakresie , w jakim: a) „ pozbawi [ a ] prawa do sądu przy jednoczesnej konstrukcji modelu jednoosobowego wymiaru sprawiedliwości stosowania sankcji prawno - karnej przez władzę inną niż sądowa oraz pozbawi [ a ] prawa do obrony i wyklucz [ a ] stosowani [ e ] zasady domniemania niewinności, a także po - zba wi [ a ] możliwości następczej kontroli przez sąd bezprawności zatrzy - mania prawa jazdy, nawet w sytuacjach oczywistych, gdzie mimo wyka za - nia, że w miejscu przekroczenia prędkości nie mógł być legalnie posado - wiony znak terenu zabudowanego, sądy administracyjne są « związane informacją z policji » nawet jeśli informacja nie uwzględnia błędu pomiarowego oraz dotyczy miejsca, które zgodnie z prawem nie może być oznakowane znakiem teren zabudowany ”, z art. 42 ust. 2 i 3 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) „ pozbawia się czasowo uprawnień do kierowania pojazdami, które mają oczywisty element majątkowy bez dostatecznych podstaw do czasowego pozbawienia prawa majątkowego, więc ze złamaniem klauzuli limitacyjnej dopuszczającej ograniczenie praw majątkowych , a argumentację w tym zakresie Sądy Administracyjne przemilczały ”, z art. 64 ust. 1 i 3 Konsty - tucji w związku z art. 1 ust. 1 zdanie 1 oraz art. 1 zdanie 2 Protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności , sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1952 r. oraz Protokołu nr 4 spo - rządzonego w Strasburgu dnia 16 września 1963 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175/1) , c) „ dopuszcza stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn, sankcji administracyjnej w postaci zatrzymania prawa jazd y i odpowie - OTK ZU B/2024 Ts 75/22 poz. 16 2 dzialności prawnokarnej za wykroczenie ” , z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konsty - tucji w związku z art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonego dnia 22 listo - pada 1984 r. w Strasburgu (Dz. U. z 2003 r. Nr 42, poz. 364) w związku z art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Polity - cznych otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) oraz art. 31 i 32 Konstytucji , 2) przepisów wymieni onych w punkcie pierwszym niniejszego postanowienia z: art. 42 ust. 2 i 3 w zw iązku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 w związku z art. 31 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji w zw iązku z art. 1 ust. 1 zd anie 1 oraz art. 1 zd anie 2 Protokołu nr 1 do Konwen cji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w związku z art. 2 oraz w związku z art. 31 w związku z art. 32 oraz z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji w zw iązku z art. 4 ust. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podsta - wowych Wolności w zw iązku z art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, jak też z art. 2, art. 31 i art. 32 Konstytucji , p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucy jnej wniesionej do Trybu nału Konstytucyjnego 30 marca 20 2 2 r. (data nadania) A.I. (dalej: skar żąc y ) , reprezentowan y przez pełnomocnika z wyboru , wystąpił z żądaniem przy toczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący przekroczył w obszarze zabudowanym prędkość dopuszczalną o więcej niż 50 km/h, dlatego policjant dokonujący kontroli zatrzymał jego prawo jazdy za pokwito wa - niem. Decyzją z 2 czerwca 2020 r. (znak […] ) Prezydent W. zatrzymał prawo jazdy skar - żącego na okres 3 miesięcy, licząc od 27 kwietnia do 27 lipca 2020 r. i nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Skarżący odwołał się, ale decyzją z 24 lipca 2020 r. (znak […] ) Samor ządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wobec tego skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. , który oddalił ją wyrokiem z 11 lutego 2021 r. (sygn. akt […] ). Następnie skarżący złożył w Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę kasacyjną, która została oddalona wyrokiem z 28 października 2021 r. (sygn. […] ). Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2022 r. (doręczonym 19 czerwca 2022 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1) poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: a) wyroków : Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 202 1 r. (sygn. akt […] ) i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 lutego 2021 r. (sygn. akt […] ); b) decyzji : Samorządowego Kolegium Odwoławczeg o w W. z 24 lipca 2020 r. (znak […] ) wraz z czterema kop iami i Pre - zydenta W. z 2 czerwca 2020 r. ( znak […] ) w raz z czterema kopiami pod rygorem ujemnych skutków procesowych . OTK ZU B/2024 Ts 75/22 poz. 16 3 S karżąc y pi smami z 27 i 28 czerwca 202 2 r. (dat y nadania) usunął wskazane zarzą - dzeniem braki formalne w części , doręczając m.in. oryginały decyzji administracyjnych wy - da nych w jego sprawie. Sędzi a Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 22 września 2022 r. (doręczonym 11 października 2022 r.) wezwa ł skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków: Na - czel nego Sądu Administracyjnego z 28 października 2021 r. (sygn. akt […] ) oraz Woje - wódzkiego Są du Administracyjnego w W. z 11 lutego 2021 r. (sygn. akt […] ) ; 2) sprecy - zowanie przedmiotu skargi konstytucyjnej przez wyjaśnienie, czy skarżący kwestionuje art. 7 ust awy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541) w całości (tj. ust. 1, 2 i 3), czy tylko ust. 1 pkt 2 ; 3) wyjaśnienie, w jaki sposób, wskazany jako podstawa orzeczenia ostatecznego, art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm.) , narusza wolności lub prawa skarżącego ; 4) doprecyzowanie uzasadnienia złożonej skargi przez powołanie wszystkich argumentów lub dowodów (o których mowa n a stronie 6 skargi) na poparcie podniesionych w petitum skargi zarzutów, mających znaczenie dla rozstrzy - gnięcia przedmiotowej sprawy pod rygorem wydania postanowienia o odmowie nadania skardze biegu. Pismem z 18 października 2022 r. (data nadania) skarżąc y ustosunkował się do zarządzenia w ten sposób, że odmówił poświadczenia za zgodność z oryginałem przesłanych kopii wyroków twierdząc, że nie ma takiego obowiązku . Następnie wskazał, że przedmiotem kontroli jest art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 20 15 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541) oraz wyjaśnił , w jaki sposób art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm.) narusza jego prawa lub wolności. W odniesieniu do punktu 4 zarządzenia stwierdził, że jest on niezrozumiały i zamiast podać wszystkie argumenty lub dowody na poparcie podniesionych w petitum skargi zarzutów , rozwinął temat pomyłek sądu podczas sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Zgodnie z wniesioną skargą zakwestionowana regulacja narusza prawo skarżącego do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) przy jednoczesnym naruszeniu zasady równości (art. 32 Konstytucji) . O debranie uprawnień do kierowania pojazdami, z uwagi na ich oczywisty charakter majątkowy , powoduje ponadto nieuzasadnione ograniczenie praw majątkowych jednostki ( art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji w zw iązku z art. 1 ust. 1 zd anie 1 i art. 1 zd anie 2 Protokołu nr 1 i nr 4 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności ) . Dodatkowo skarżący wskazał na nieuzasadnioną „podwójną karalność” popełnionego czynu ( art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw iązku z art. 4 ust. 1 Prot o - kołu nr 7 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zw iązku z art. 14 ust. 7 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych) . W konkluzji podniósł, że zaistniała sytuacja godzi w zasadę demokratycznego państwa prawa i narusza zaufanie obywateli do państwa (art. 2 Konstytucji) . Trybunał Kon stytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konsty tucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym . Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem rozstrzygnięcia merytorycznego. Trybunał wydaje postanowienie o odmo - wie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub jest oczywiście bezzasadna. OTK ZU B/2024 Ts 75/22 poz. 16 4 2 . Po przeprowadzeniu rozpoznania wstępnego przedmiotowej skargi Trybunał Konstytucyjny ustalił, że nie spełnia ona warunków dopuszczenia do rozpoznania merytory - cznego z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wymienionych w zarządzeniu Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 202 2 r. oraz w zarządzeniu s ędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 września 2022 r. 3. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji j ednym z podstawowych wymagań dopu - szczalności merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest to, by była ona wniesiona po wydaniu ostatecznego orzeczenia o wolnościach, prawach lub obowiązkach skarżącego określonych w Konstytucji na podstawie przepisu, który został zakwestionowany w skardze . Dlatego w regulacjach u.o.t.p.TK wskazujących przesłanki , jakie powinna spełniać skarga konstytucyjna , przewidziano obowiązek dołączenia do skargi wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie zakwestionowanego przepisu (art. 53 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK) , jak również wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, o której mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK (art. 53 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p.TK). 4. W związku z powyższym oraz mając na uwadze , że skarga zawierała liczne braki formalne, zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 202 2 r. – na pod - stawie art. 57 ust. 1 u.o.t. p. TK – skarżący został wezwany do poinformowania, czy od wska - za nego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia , a także do doręczenia odpisów lub poświadczonych za zgodność z ory - ginałem ( wraz z ich czterema kopiami ) wskazanych tam literalnie rozstrzygnięć . Na pod - stawie art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarżący zobowiązany jest do doręczenia ostatecznego orzeczenia wydanego w jego sprawie oraz rozstrzygnięć mających na celu potwierdzenie wyczerpania drogi prawnej. 4.1. W piśmie procesowym z 27 czerwca 202 2 r. (data nadania) pełnomocnik skarżąc ego odniósł się do zarządzenia. Poinformował , że od wyroku NSA nie został wnie - siony nadzwyczajny środek zaskarżenia . S twierdził również , że nie istnieje norma nakazująca poświadczać za zgodność z oryginałem na każdej stronie przesłanego dokumentu czy też na nim samym i odmówił poświadczenia za zgodność załączonych do skargi kopii wyroków. Zaznaczył, że nie widział oryginałów decyzji administracyjnych wydanych w niniejszej sprawie, ponieważ posiada je skarżący, dlatego też nie może poświadczyć zgodnoś ci nadesłanych kopii . Jednocześnie zwrócił się do Trybunału o uznanie tych kopii, ponieważ ich treść wynika z nadesłanych orzeczeń, co świadczy o tym, że odpowiadają one oryginałom . Skarżący 28 czerwca 2022 r. (data nadania) przesłał do Trybunału oryginały decyzji administracyjnych wydanych w jego sprawie. 4.2 . Następnie, zarządzeniem s ędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 września 2022 r. , skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w tym ponownie do doręczenia odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii wskazanych wyroków. 4.3 . Pełnomocnik skarżącego odniósł się do tego zarządzenia pismem z 18 paździer - nika 2022 r. (data nadania). Doprecyzował, że chociaż jego zdaniem cały art. 7 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541) jest niekonstytucyjny, to przedmiotem kontroli jest art. 7 ust. 1 pkt 2. Wyjaśnił też , że art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm.) narusza prawo skarżącego do równego traktowania poprzez brak OTK ZU B/2024 Ts 75/22 poz. 16 5 kontroli sądowej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, podczas gdy w przypadku innych przestępstw popełnionych w ruchu drogowym w zakresie zatrzymania prawa jazdy decyzję podejmuje sąd. W pozostałym zakresie pełnomocnik skarżącego nie usunął braków skargi. Odnosząc się do ponownego wezwania do doręczenia odpisów lub poręczonych za zgodność kopii wyroków w piśmie procesowym z 18 października 2022 r. (data nadania), powtórzył swoje oświadczenie zawarte w odpowiedzi z 27 czerwca 2022 r. na zarządzenie Prezesa TK. W zakresie wezwania do doprecyzowania uzasadnienia skargi przypomnieć należy, że zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK na skarżącym ciąży obowiązek uzasadnienia zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ze wskazaną konstytucyjną wolnością lub prawem skarżącego, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie , zaś na podstawie art. 67 ust. 1 u.o.t.p.TK Trybunał jest związany granicami skargi konstytucyjnej w kształcie zakreślonym przez skarżącego i nie jest uprawniony, by z urzędu uwolnić skarżącego od dopełnienia powyższego obowiązku (por. postanowienie TK z 14 stycznia 2009 r., Ts 21/07, OTK ZU nr 2/B/2009, poz. 91) . Mimo tego skarżący n a str onie 6 skargi odmówił wskazania wszystkich argument ów na poparcie podniesionych zarzutów, tłumacząc, że nie będzie po - wielał argumentów podni esionych w innych sprawach złożonych w Trybunale . Podkreślić należy, że niedopuszczalne jest samodzielne konstruowanie przez Trybunał uzasadnienia skar gi , a tym bardziej uzasadnianie ogólnikowo sformułowanych zarzutów niezgodności z Konstytucją kwestionowanych przepisów (por. wyroki TK z: 28 czerwca 2018 r., sygn. SK 4/17, OTK ZU A/2018, poz. 43; 23 kwietnia 2020 r., sygn. SK 66/19 OTK ZU A/2020, poz. 13). Konkludując , Trybunał nie może samodzielnie wybierać z innych spraw podnie - sionych w nich argumentów i dopasowywać ich do niniejszej skargi, bowiem obowiązek uzasadnienia złożonej skargi spoczywa tylko i wyłącznie na skarżącym. 4. 4 . W związku z powyższym Trybunał stwierdził, że skarżący nie usunął braków skargi w zakresie określonym w p unkcie 2 lit. a zarządzenia Prezesa Trybunału Konsty - tucyjnego z 2 czerwca 2021 r . i mimo ponownego wezwania nie usunął braków wskazanych w p unkcie 1 lit. a i b zarządzenia s ędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 września 2022 r. Podkreślić należy, że jak wynika wprost z art. 36 u.o.t.p.TK , w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 , ze zm.; dalej: k.p.c.) . Z kolei art. 129 § 3 k.p.c. stanowi, że tylko poświadczenie za zgodność zawarte w odpisie dokumentu nadaje mu charakter dokumentu urzędowego . Trybunał zwraca więc uwagę, że oświadczenia pełnomocnika zawarte w treści skargi oraz w pi smach z 27 czerwca i z 18 października 2022 r. (daty nadania) , że załączone do skargi odpisy wyroków są zgodne z oryginałami , n ie mo gą być potraktowane jako poświadczenie za zgodność kopii wyroków . Zatem przedsta - wione przez pełnomocnika skarżącego niepoświadczone za zgodność z oryginałem odpisy wyroków nie spełniają wymogu określonego w art. 53 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p.TK , bowiem skarżący jest zobowiązany do przedłożenia wyroku wydanego na podstawie kwestio no - wanego przepisu , a ustawa nie przewiduje wyjątków, na podstawie których skarżący mógłby być zwolniony z tego obowiązku . Trybunał stwierdził ponadto , że skarżący nie usunął braku wskazanego w p unkcie 4 zarządzenia s ędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 września 2022 r., ponieważ odniósł się do jednej z wymienionych w skardze kwestii zamiast wskazać te argumenty, które są istotne w rozpoznawanej sprawie, a które, jak wspomniał, podniósł w innych toczących się przed Trybunałem sprawach. 5 . Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony do rozpoznania wstępnego sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w ter - OTK ZU B/2024 Ts 75/22 poz. 16 6 minie siedmiu dni. Trybunał stwierdził, że skarżący był prawidłowo wezwany do usunięcia brak ów na etapie kontroli przeprowadzonej przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w trybie art. 57 ust. 1 u.o.t.p.TK oraz kontroli przeprowadzonej przez s ędziego Trybunału Konstytucyjnego w trybie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK . Oznacza to, że Trybunał poprzestaje na ustaleniu, że skarżący , mimo dwukrotnego wezwania, nie doręczył rozstrzygnięć wskazanych w p unkcie 2 lit. a zarządzenia Prezesa TK z 2 czerwca 202 2 r. oraz w p unkcie 1 lit. a i b zarządzenia s ędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 września 2022 r. , a nadto nie wskazał wszystkich argumentów lub dowodów na poparcie przedstawionych zarzutów. W konse - kwencji należy stwierdzić, że nie usunął brak ów formaln ych skargi konstytucyjnej. Z tych przyczyn Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.