Ts 253/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 5 grudnia 2023 r. Pozycja 336 POSTANOWIENIE z dnia 5 października 2022 r. Sygn. akt Ts 253/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konsty tucyjnej M.J. o zbadanie zgodności: art. 187 § 1 pkt 1 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 4 3, poz. 296, ze zm.) , z art. 45 ust . 1 Konstytucji Rzeczy - pospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZ A SADNIENI E W skardze kon stytucyjnej wniesionej do Trybu nału Konstytucyjnego 6 października 20 2 1 r. (data nadania) M.J. (dalej: skar żąc y ) , reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru , wystąpił z żądaniem przy toczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle nastę - pującego stanu faktycznego. Skarżący wniósł 27 sierpnia 2020 r. do Sądu Okręgowego w K. pozew o ochronę dóbr osobistych i zapłatę zadośćuczynienia w kwocie 100.000 zł. Pismem z 8 września 2020 r. sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych pozw u m.in. przez oznaczenie daty wymagalności roszczenia pieniężnego w e wskazanej wyżej wysokości. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł w terminie pismo procesow e. Zarządzeniem Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w K. z 7 październi ka 2020 r. (sygn. akt […] ) dokonano zwrotu pozwu . W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie uzu - pełnił wszystkich braków formalnych pozwu, do których został zobowiązany przez sąd. Skar - żący nie wskazał p rzede wszystkim daty wymagalności dochodzonego roszczenia pienię - żnego z tytułu zadośćuczynienia. Postanowieniem z 31 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […] ) Sąd Apelacyjny w K. I Wydział Cywilny oddalił zażalenie skarżącego. Prezes Trybunału Konstytucyjnego z arządzeniem z 4 listopada 202 1 r. (dor ęczonym skarżące mu 15 listopada 202 1 r.) , wydanym na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 li - stopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), wezwał skarżąc ego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez : 1) podanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego OTK ZU B/2023 Ts 253/21 poz. 336 2 orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wszystkich załączników złożonych wraz ze skargą konstytucyjną (za wyjątkiem załącznika zawierającego zażalenie z 10 kwietnia 2021 r.) . S karżąc y odniósł się do zarządzenia w piśmie z 1 9 listopada 202 1 r. (data nadania) oraz przesłał wskazane powyżej dokumenty. F ormułując zarzut nie zgodności z Konstytucją art. 187 § 1 pkt 1 1 ustawy z dnia 17 li - stopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm. ; w skardze błędnie wskazany jako ust. 1 1 ) skarżący wskazał jedynie, że sposób , w jaki został zastoso - wany ten przepis , doprowadził do pozbawienia go prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) . Trybunał Kon stytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu nieja - wnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub jest oczywiście bezzasadna. 2. Skarżący zakwestionował art. 187 § 1 pkt 1 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Ko deks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 4 3, poz. 296, ze zm. ; dalej: k.p.c. ), który stanowi, że pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia . 3. Skarga konstytucyjna jest szczególnym środkiem ochrony konstytucyjnych wol - ności lub praw. Musi spełniać wymagania, które zostały określone w art. 79 ust. 1 Konsty - tucji, a doprecyzowane w przepisach ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Try - bunałem Konstytucyjnym. Zgodnie z tymi regulacjami skarga powinna spełniać wymogi pisma procesowego, a nadto zawierać m.in. uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestio - nowanego przepisu, będącego podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia, ze wskazaną konsty - tucyjną wolnością lub prawem. Z a rzuty sformułowane w skardze muszą uprawdopod o bniać nie zgodność z Konstytucją kwestionowanej regulacji, co oznacza konieczność wywiedzenia z zaskarżonych przepisów określonej normy, wskazanie właściwych wzorców konstytucyjnych wyrażających prawa podmiotowe przysługujące osobom fizycznym bądź prawnym i – przez porównanie treści wynikających z obu regulacji – wykazanie ich wzajemnej niezgodności. 4. Skarżący , uzasadniając zarzut y skargi wskazał, że sposób zastosowania zakwestionowanego art. 187 § 1 pkt 1 1 k.p.c. doprowadził do pozbawienia go prawa do sądu. Argumentacja skarżącego stanowi w zasadzie polemikę z zasadnością działań podejmo - wanych w jego sprawie przez sądy. W jego ocenie bowiem, w okolicznościach tej konkretnej spraw y, określenie daty wymagalności roszczenia było ,,zbędne i niemożliwe”. 4.1. Trybunał przypomina, że ocena wykładni i stosowania prawa przez sądy nie może stanowić przedmiotu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, ponieważ nie należy to do jego kompetencji. Jedynie w sytuacji , gdy utrwalona i konsekwentna praktyka stoso - wania prawa w sposób bezsporny ustaliła wykładnię danego przepisu prawnego, a jedno - cześnie przyjęta interpretacja nie jest kwestionowana przez przedstawicieli doktryny, to przedmiotem kontroli zgodności z Konstytucją jest norma prawna dekodowana z danego OTK ZU B/2023 Ts 253/21 poz. 336 3 przepisu zgodnie z ustaloną praktyką (zob. postanowienie z 19 lipca 2005 r., sygn. SK 37/04, OTK ZU nr 7/A/2005, poz. 87 i powołane tam orzeczenia). Jak wyjaśnił ponadto Trybunał Konstytucyjny, ,,stałość, powtarzalność i powszechność praktyki sądowej może nadawać kwestionowanemu unormowaniu w sposób stały i powszechny określone znaczenie, podlegające następnie kontroli [zgodności z Konstytucją] . Stałość i powszechność praktyki, wynikającej z odczytywania przepisów w sposób niekonstytucyjny, powoduje bowiem nadanie samym przepisom trwałego i niekonstytucyjnego znaczenia. (…) Ujawnienie (…) zależności pomiędzy sferą stanowienia i stosowania prawa wymaga jednakże każdorazowo stwierdzenia, czy w istocie rzeczy mamy do czynienia z taką właśnie powtarzalną i powsze - chną metodą wykładni określonego przepisu – unormowania” (zob. postanowienie z 21 wrze - śnia 2005 r., sygn. SK 32/04, OTK ZU nr 8/A/2005, poz. 95). 4.2. Z argumentacji skarżącego nie wynika, aby przedmiotem skargi uczynił on trwałą i ustaloną wykładnię zakwestionowanego przepisu. Zarzut skargi dotyczy bowiem sposobu , w jaki w jego sprawie został zastosowany art. 187 § 1 pkt 1 1 k.p.c. Takie określenie nie zgodności z Konstytucją wyłącza możliwość rozpoznania skargi konstytucyjnej. Trybunał w swoim orzecznictwie wielokrotnie wypowiadał się na temat niedopuszczalności skargi konstytucyjnej jako skargi na stosowanie prawa, a nie na przepis. ,,Zgodnie z linią orze czni - czą Trybunału Konstytucyjnego, skarga konstytucyjna nie może być skargą na stosowanie prawa, a Trybunał nie jest kolejnym w toku instancji organem legitymowanym do badania prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia” (zob. postanowienie TK z 29 listopada 2010 r., sygn. SK 8/10, OTK ZU nr 9/A/2010 poz. 117). 5. Podsumowując, Trybunał wskazuje, że skarżąc y wadliwie określił przedmiot skargi – uczynił z niego pozostające poza kognicją Trybunału stosowani e prawa. Pociąga to za sobą brak spełnienia podstawowych przesłanek skargi konstytucyjnej – odnoszących się do prawi - dłowego określenia jej podstawy – przewidzianych w art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz w art. 53 ust. 1 u.o.t.p.TK . Z tych przyczyn Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżąc e mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od da ty jego doręczenia .