Sygnatura
Ts 273/21
Postanowienie o odmowie TK Ts 273/21
- Data orzeczenia
- 7 czerwca 2022
- Data publikacji
- 13 czerwca 2024
Treść rozstrzygnięcia
O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 13 czerwca 2024 r. Pozycja 137 POSTANOWIENIE z dnia 7 czerwca 20 2 2 r. Sygn. akt Ts 273/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej C .T. o zbadanie zgodności: 1) art. 226 § 1 ustawy z dni a 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 20 20 r. poz. 14 44 ) „ w zakresie , w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publi cznego lub osoby do pomocy mu przybranej, dokonane w piśmie proce - sowym oraz niepublicznie”, z art. 54 ust. 1 w związku z art. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ; 2) art. 41a § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powsze - chnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2072) ,,w zakresie, w jakim umożliwia pozo - stawienie bez rozpoznania skarg i wniosków, które zawierają treści zniewa - żające lub słowa powszechnie uznane za obelżywe”, z art. 54 ust. 1 w zwią - zku z art. 63 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji , p o s t a n a w i a: o dmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej . UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 l istopada 202 1 r. (data nadania) C .T. (dalej: skarżąc y ), reprezentowan y przez pełnomocnik a z urzędu , wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia, na tle nastę - pującego stanu faktycznego . W yrok iem Są du Rejonowego w G . II Wydział Karny z 23 czerwca 2020 r. ( sygn. akt […] ) skarżący został uznany za winn ego m.in. czynu określonego w art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny ( Dz. U. z 2020 r. poz. 14 44 ; dalej: k.k .). Orzeczenie to zaskarżone zostało apelacją skarżącego oraz prokuratora . W związku z e złożoną apelacją Sąd Okręgowy w G . IV Wydział Karny (dalej: Sąd Okręgowy) wyrokiem z 6 listopada 2020 r. ( sygn. akt […] ) uniewinnił skarżącego od zarzucan ych mu czynów. Rozstrzygnięcie to , wskazan e przez skarżącego jako ostateczne orze czenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji , zostało mu doręczon e 18 grudnia 2020 r. OTK ZU B/2024 Ts 273/21 poz. 137 2 W niosek o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi konsty - tucyjnej skarżący złożył natomiast 21 października 2020 r., czyli przed wydaniem i dorę - czeniem ostatecznego orzeczenia, które zapadło 6 listopada 2020 r. P ełnomocników z urzędu dla skarżącego, Sąd Rejonowy ustanawiał trzykrotnie z uwagi na ich wnioski o zwolnienie z obowiązku pełnienia tej funkcji . Ostatni z nich, skła - dający niniejszą skargę , został wyznaczony zawiadomieniem Dziekana OIRP , działającego na podstawie postanowienia Sądu R ejonowego z 1 września 2021 r. (sygn. akt jw. ) , które zostało przez niego odebrane 15 września 2021 r. 2 . Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 28 grudnia 2021 r. (dorę - czonym 2 lutego 2022 r. ) wezwano skarżąc ego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez doręczenie : 1) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z ory - ginałem : orzeczenia sądu rejonowego, wydanego na skutek wniosku z 20 października 2020 r. o ustanowieniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania go w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym ; 2) postanowienia Sądu Rejonowego z 1 września 2021 r. (sygn. akt […] ) o zwolnieniu radcy prawnego S .P. z pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu dla skarżącego ; 3) potwierdzenia odbioru przez skarżącego odpisu wyroku Sądu Okręgowego z 6 listopada 2020 r. (sygn. akt […] ) wraz z uzasadnieniem ; 4) trzech kopii spisu kosztów wraz z załącznikami. P ismem z 9 lutego 2022 r. ( data nadania ) skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania. Kwestionowanym w skardze konstytucyjnej przepisom skarżący zarzucił naruszenie jego prawa do wolności słowa poprzez ,,pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej za przed stawianie swojego stanowiska (poglądów) w pismach procesowych składanych w spra - wach, których jest stroną postępowania” (s. 3 skargi ) . Według skarżącego następstwem stoso - wania art. 226 § 1 k.k. jest ,,nieuprawnione ograniczanie wolności słowa, w szczególności w odniesieniu do prawa przedstawiania swojego stanowiska i poglądu w sprawie, w której jest się stroną postępowania” (s. 3 skargi ) . Jego z daniem ,,brak rozpoznania przeważającej części pism składanych przez [skarżąc ego] o charakterze skarg i wniosków w toku całego postępowania (zarówno przed Sądem I instancji jak i S ą dem II instancji) powoduje, iż został on pozbawiony prawa do ich składania” (s. 4 skargi ) . W skardze konstytucyjnej skarżący poinformował, że oskarżyciel publiczny złożył od przedmiotowego wyroku kasację do Sądu Najwyższego . Zarządzeniem sędziego Trybunału z 20 kwietnia 2022 r. zwrócono się do Sądu Najwyższego o doręczenie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie złożonej kasacji od wyroku Sądu Okręgowego z 6 listopada 2020 r. (sygn. akt […] ). Pismem z 4 maja 2022 r. Sąd Najwyższy przekazał T r ybunałowi odpis wyrok u z 26 stycznia 2022 r. ( sygn. akt […] ) , mocą którego uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : 1. Z godnie z art. 61 ust. 1 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę- powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu już w początkowej fazie postępowania spraw, które nie mogą być przed- miotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. OTK ZU B/2024 Ts 273/21 poz. 137 3 2. W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicz- nej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego albo o jego obowiązkach okre- ślonych w Konstytucji. Na podstawie a rt. 53 ust. 1 u.o.t.p.TK skarżący jest zobowiązany do określenia kwestionowanego przepisu ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego określonych w K onstytucji, wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącego i w jaki sposób – jego zdaniem – został y naruszone oraz do uzasadnienia zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ze wskazaną konstytucyjną wolnością lub prawem z powołaniem argumentów lub dowodów na je go poparcie. Zgodnie zaś z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. 3 . W ocenie Trybunału Konstytucyjnego rozpoznawana skarga nie spełnia powyż - sz ych wymog ów . S karżący jako ostateczne orzeczenie – w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konsty - tucji – wskazał wyrok Sądu Okręgowego w G . IV Wydział Karny (dalej: Sąd Okręgowy) z 6 li stopada 2020 r. (sygn. akt […] ). Rzeczony wyrok został jednak uchylony, a sprawę przekazano Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania wskutek uwzględnienia przez Sąd Najwyższy kasacji złożonej przez oskarżyciela publicznego (wyrok z 26 stycznia 2022 r. , sygn. akt […] ). Oznacza to, że wskazany przez skarżącego wyrok Sądu Okręgowego – na sku tek wyeliminowania go z obrotu prawnego – stał się bezprzedmiotowy i tym samym utra - cił walor ostatecznego orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Powyższa o koliczność – w myśl art. 61 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania analizowanej skardze konsty - tucyjnej dalszego biegu . W związku z powyższym należało postanowić jak w sentencji . POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Rodzaj orzeczenia
- Postanowienie o odmowie
- Publikacja
- OTK ZU B/2024, poz. 137
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Trybunał Konstytucyjny