Tw 7/19

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 października 2020 r. Pozycja 326 POSTANOWIENIE z dnia 16 lipca 2020 r. Sygn. akt Tw 7/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niej awnym wniosku Rady Miasta Leszna o zbada- nie zgodności: art. 40 ust. 3 i 4 ustawy z dni a 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506, ze zm.) w zakresie, w jakim „uniemożliwiają wydanie prze- pisów porządkowych zagrożonych karą g rzywny wymierzaną w trybie i na za- sadach określonych w prawie o wyk roczeniach, ze względu na ok o liczność, iż kwestia ta jest uregulowana w odrębnej ustawie w przepisach nie mających jed- nak charakteru prawnokarnego, pomimo że wydanie przepisów porządkowych jest niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz dla za pewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego, a wydanie przepisów o cha- rakterze prawnokarnym jest uzasadnione” z art. 16 ust. 2 oraz art. 166 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać wnioskowi dalszy bieg. UZASADNIENI E Rada Miasta Leszna (dalej: wnio skodawca) 3 lipca 2019 r. (data nadania) wy stąpiła do Try bunału Konstytucyj nego z wnioskiem przytoczonym w komparycji niniejszego postano- wienia. Zarządzeniem z 8 października 2019 r. (doręczonym wn ioskodawcy 14 października 2019 r.), sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezw ał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku, tj. do doręczenia oryginału l ub poświadczonego przez notariusza za zgodność z oryginałem odpisu uchwały Rady Miejskie j Leszna z 2 5 października 2018 r. (nr LIII/734/2018) oraz zaświadc zenia o wyborze Ł . B . na Prezydenta Miasta Leszna . 16 października 2019 r. (data nadania) wnioskodawca doręczył stosowne dokumenty. OTK ZU B/2020 Tw 7/19 poz. 326 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i try bie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK) wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 - 5 Konstytucji, Prezes Trybunału kieruje d o wyznaczonego przez siebie sędziego Trybunału w celu wstępne- go rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Trybunał bada, czy wniosek spełnia wymagania przewidziane w art. 47 i art. 48 u.o.t.p. TK, czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t. p. TK), a także , czy zaskarżony akt normatywny d otyczy spraw objętych zakresem dz iałania wnioskodawcy (art. 191 ust. 1 pkt 3 - 5 w związku z art. 191 ust. 2 Konstytucji). 2. Wnioskodawca – stosownie do art. 48 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p. TK – dołączył do wnio- sku uchwałę nr LIII/734/2018 z 25 października 201 8 r. w spra wie sk ierowania wniosku do Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał ustalił, że uchwała Rady Miejskiej L eszna została podjęta przez organ sta- nowiący jednostki samorządu terytorialnego (art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucj i), wyraża wolę wystąpienia z wnioskiem do Trybu nału Konstytucyjnego (§ 1) oraz określa przedmiot i wzor- ce kontroli (§ 1), które są tożsame z zakresem zaskarżenia, wyznaczonym w złożonym wnio- sku. Uchwała upoważnia organ wykonawczy rady miasta (prezydenta) do wykonania uchwały (§ 3) oraz reprezentowania wnioskodawcy przed Trybunałem Konstytucyjnym (§ 2). Upo- ważnia go także do udzielania dalszych pełnomocnictw w zakresie wszelkich czynności w toku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (§ 2). W związ ku z powyższym Trybunał stwierdza, że wniosek o zb adanie konstytucyjności zakwestionowanego przepisu pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 3 Kon- stytucji). 3. Trybunał przypomina, że w myśl art. 191 ust. 2 Konstytucji organy stanowiące jed- nostek samorządu terytorialnego są uprawnione do i nicjowania abstrakcyjnej kontroli norm, jeżeli kwe stionowany przez nie akt normatywny doty czy spraw objętych zakresem ich działa- nia . Co istotne, art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK wymaga, by wnioskodawca, powołując przepis prawa lub statutu , uzasadnił, że kwestionowana ustaw a dotyczy spraw objętych zakresem jego działania. 3.1. Wnioskodawca , wypełniając dyspozycję ww. przepisu u.o.t.p. TK , wskazał na – twor zące w analizowanej sprawie podstawy wniosku – art. 16 ust. 2, art. 166 ust. 1 i 2 Kon- stytucji, a także wymieniony w uzasadnieniu art. 1 63 Konstytucji . W myśl powyższych po- stanowień, samorząd uczestniczy w sprawowaniu władzy wykonując w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność istotną część zadań publicznych służących zaspokajaniu potrz eb wspólnoty samorządowej , a przy tym niezastrzeżonych dla organów innych władz . Podkre- śliwszy , że w polskim porządku prawnym podstawową jednostką samorządu jest gmina, i to na niej spoczywa obowiązek realizacji powyższych zadań, wnioskodawca przywołał art . 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o sa morządzie gminnym (obecnie: Dz. U. z 2020 r. poz. 713, ze zm.; dalej: u.s.g.) . Przepis ten stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Zalicza się do nich w szcze gólności sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej. 3.2. W skierowanym do Trybunału wniosku wnioskodawca zażądał stwierdzenia nie- konstytucyjności art. 40 ust. 3 u.s.g, w brzmieniu : „W zakresi e nieuregulowanym w odręb- nych ustawach lub innych przepisach powszechnie obowiązujących rada gminy może wyda- OTK ZU B/2020 Tw 7/19 poz. 326 3 wać przepisy porządkowe, jeżeli jest to niezbędne dla ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz dla zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa pu blicznego”, a także ust. 4 tego przepisu , który stanowi: „Przepisy porządkowe, o których mowa w ust. 3, mogą przewidywać za ich naruszanie karę grzywny wymierzaną w tryb ie i na zasadach określonych w prawie o wykroczeniach”. 3.3. Regulacje te wnioskodawca zakwestionował w zakresie, w jakim „uniemożliwiają wydanie przepisów porządkowych zagrożonych karą g rzywny wymierzaną w trybie i na za- sadach okreś lonych w prawie o wykro czeniach , ze względu na okoliczność, iż kwestia ta jest uregulowana w odrębnej ustawie w przepisach nie mających jednak charakteru prawnokarne- go, pomimo że wydanie przepisów porządkowych jest niezbędne dla ochrony życia lub zdro- wia obywateli oraz dla zapew nienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego, a wy- danie przepisów o charakter ze prawnokarnym jest uzasadnione”. 3.4. Trybunał zauważa , że skoro jednym ze sposobów zaspokajania zbiorowych po- trzeb wspólnoty w zakresie porządku i bezpieczeństwa obywa teli jest wydawanie przepisów porządkowych, których przekroczenie stanowi wykroczenie w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 821, ze zm.), to należy uznać, iż zakwestionowane we wniosku art. 40 ust. 3 i ust. 4 u.s.g. dotyczą spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy. W tym stanie r zeczy należy uznać, że wnioskodawca wy- konał obowiązek wynikający z art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK. 4. Trybunał ustalił, że wnioskodawca prawidłowo określił przedmiot o raz wzorce kon- troli, a także prawidłowo uzasadnił sformułowane we wniosku zarzuty (art . 47 ust. 1 pkt 4 - 6 i ust. 2 u.o.t.p. TK). 5. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że skoro złożony wniosek spełnia wymagania przewidziane w u.o.t.p. TK , a nie za chodzą okoliczności określone w ar t. 61 ust. 4 pkt 3 wymienionej ustawy, to – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p. TK – nale- żało postanowić jak w sentencji.