Ts 86/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 31 stycznia 2022 r. Pozycja 34 POSTANOWIENIE z dnia 17 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 86/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawn ym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z a rt. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzen ie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Tryb unału Konstytucyjnego 12 mar ca 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystą- pił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 22 października 2012 r. skarżący wniósł o ustal enie warunków zabudowy dla inwes tycji realizowanej na działkach położonych w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 28 czerwca 2013 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt) odmówił ustalenia warunków zabudowy . Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzyma ne w mocy decyzją Samorządowego Kolegium O dwoławczego (dalej: SKO) z 19 marca 2014 r. (znak: […] ). Po zakończeniu postępowania administracyjnego, skarżący złożył 19 lutego 2018 r. ponag lenie (błędnie nazwane zażaleniem). SKO postanowieniem z 26 marca 2018 r. (znak: […]) uznało je za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy decyzją z „ 22 czerwca 2013 r. ”. Następnie skarżący złożył w WSA skargę na bezczynność Wójta w sprawie ustale- nia warunków zabudowy oraz skargę na przewlekłe prowadzenie tego postępowa nia. Posta- OTK ZU B/2022 Ts 86/21 poz. 34 2 nowieniem z 2 października 2018 r. WSA postanowił o łącznym rozpoznaniu obu spr aw pod sygnaturą […] . Wyrokiem z 11 października 2018 r. (sygn. akt jw.) WSA odrzucił skargę na bezczyn- ność (pkt 1); s twierdził, że Wójt dopuścił się przewlekłego prow adzenia p ostępowania (pkt 2) oraz że prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3). W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę (pkt 4) , orzekł także o kosztach postępowania (pkt 5 i 6). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA wniós ł Wójt. Postanowieniem z 6 li- st opada 2020 r. (sygn. akt […]) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskar- żony wyrok w punkcie 2, 3, 4 i 5; odrzucił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania ; oddalił skargę kasacyjną w pozostałej części; a także orzekł o kosztach postępowania. W uza- sadnieniu postanowienia przywołano postanowienie siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ) oraz uchwałę siedmiu sędziów tego sądu z 22 czerwc a 2020 r. (sygn. akt II OSP 5/19) i stwierdzono m.in., że nie jest możliwe merytoryczne rozpo- znanie skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w konkretnej sprawie w sytuacji, gdy sprawa została już załatwiona. Powyższe orzeczenie, wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konst ytucji, zostało mu doręczone 30 grudnia 2020 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 maja 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 8 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącego do doręczen ia odpisów lub poświadczon ych przez pełnomocnika skarżącego za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) kopii: wyroku WSA z 11 października 2018 r. (sygn. akt […] ) oraz postanowienia SKO z 26 marca 2018 r. (znak: […] ). Pełnomocnik skarżącego przesłał dokumenty 15 czerwca 2021 r. (data nadania). Nie poświadczył za zgodność z oryginałem kopii postanowienia SKO . S ędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 lipca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 6 sierpnia 2021 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez : wskazanie, które konsty- tucyjne wolności lub pra wa skarżącego, wyrażone w art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji, zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu p rzed sąda mi administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.); dokładne wyjaśnieni e , w jaki sposób zaskarżone prze pisy, w zakresie określonym w skardze konstytucyjnej, naruszają wolności lub prawa skarżącego oraz uzasadnienie zarzutu niekonstytucyjności zakwestionowanych w skardze przepisów, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. Skarżący został także z obligo- wany do dor ęczenia odpisu lub p oświadczonej za zgodność z oryginałem kopii postanowienia SKO z 26 marca 2018 r. (znak: […] ). W ustawowym terminie do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wniósł skarg ę do Trybunału, naruszają prawo do sądu. Ograniczają bowiem możliwość uzyskania prejudykatu niezbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła- tę odszkodowania przeciwko jednostce samorządu terytorialnego w oparciu o art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). OTK ZU B/2022 Ts 86/21 poz. 34 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol- ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnien ia warunków wynika- jących zar ówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżel i skarga n ie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p.TK, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarzą- dzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozp oznania, pomimo prawidłowego do- ręczenia (data doręczenia: 6 sierpnia 2021 r.) p ełnomocnikowi skarżącego zarządzenia sę- dziego Trybunału, braki skargi nie zostały usunięte. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na- dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanow ienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.