Ts 77/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 grudnia 2021 r. Pozycja 194 POSTANOWIENIE z dnia 20 września 2021 r. Sygn. akt Ts 77/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S .W. w sprawie zgodności: art. 5 3 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz . 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu adminis tracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób pr zewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej; p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybun ału Konstytucyjnego 10 marca 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystą- pił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 22 października 2012 r. skarżący wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na działkach położonych w miejscowości S ., Gmina T. Decyzją z 24 maja 2013 r. (znak: […] ) Wójt Gminy T., (dalej: Wójt) odmówił uwzględnienia wniosku. Po zakończeniu postępowania adm inistracyjnego, 29 październ ika 2018 r. skarżący złożył zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie zakończo- nej jego decyzją z 24 maja 2013 r. które zostało potr aktowane jako ponaglenie. Natomiast 7 grudnia 2018 r. skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Admin istracyjnym w P. (dalej: WSA) skargę na przewlekłe prowadzenie tego postępowania . Domagał się w niej stwierdze- nia przewlekłości postępowania, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. OTK ZU B/2021 Ts 77/21 poz. 194 2 Wyrokiem z 17 kwietnia 2019 r. (sygn. akt […] ) WSA stwierdził, że Wójt dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania , oraz że prowadzenie postępowania nie miało miej- sca z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę, orzekł także o kosztach postępowania. Skargę kasacyjną o d powyższego wyroku WSA wniósł Wójt. Postanowieniem z 18 li- stopada 2020 r. (sygn. akt […]) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskar- żony wyrok i odrzucił skargę (na przewlekłe prowadzenie postępowania), orzekł także o kosz- tach postępowania. W uzasadnieniu postanowienia przywołano postanowienie siedmiu sę- dziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) oraz uch wałę siedmiu sędziów tego sądu z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OSP 5/19) i stwierdzono , że pismo skarżącego z 29 październi ka 2018 r. , będące zażaleniem na przewlekłe postępowanie, potraktowane jako ponaglenie, złożone już po zakończeniu postępowania, nie mogło być uznane za środ ek za- skarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępo- wani u przed sąd ami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), którego wyczerpanie warunkowało dopuszczalność skargi na przewlekłe prowadzenie postę- powania. Nie jest bowiem możliwe merytoryczne rozpoznanie tego środka w sytuacji, g dy sprawa została już zakończona. Powyższe orzeczenie, wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało mu doręczone 15 grudnia 2020 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 kwietnia 2021 r. (doręczony m pełnomocnikowi skarżącego 22 kwietnia 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez dor ęczenie odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika skar - żącego za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) wyroku WSA z 17 kwie- tnia 2019 r. (sygn. akt […] ) oraz pełnomocnic twa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konst ytucyjnej, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybuna - łem Konstytucyjnym. Skarżący przesłał dokumenty 2 9 kwietnia 2021 r. (data nadania). Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 cz erwca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 22 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, wezwał skarżącego do: wskazania, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego, wyrażo ne w art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Konstytu cji, zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.); do kładnego wyjaśnienia, w jaki sposób zaskarżone przepisy, w zakresie określonym w skardze konstytucyjnej, naruszają wolności lub prawa skarżącego; oraz do uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zakwestionowanych w skardze przepisów, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. Skarżący zost ał także zobligowany do doręczenia odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii rozstrzygnięcia właściwego organu, wydanego po rozpatrzeniu ponaglenia (jeśli zostało ono złożone). W ustawowym terminie do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło ża dne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3 732/18), a co za tym idzie także w orzeczeni u, w związku z którym wniósł skargę do Trybunału , naruszają prawo do sądu. Ograniczają bowiem możliwość uzys kania prejudykatu niezbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła- OTK ZU B/2021 Ts 77/21 poz. 194 3 tę odszkodowania przeciwko jednostce samorządu terytoria lnego w oparciu o art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. . – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol- ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika- jących zarówno z art. 79 us t. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2 019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p.TK, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarzą- dzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w te rminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, pomimo prawidłowego do- ręczenia (data doręczenia: 22 czerwca 2021 r.) pełnomocnikowi skarżącego zarządzenia sę- dzi ego Trybunału, braki skargi nie zostały usunięte. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na- dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.