Ts 7/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 lipca 2026 r. Pozycja 86 POSTANOWIENIE z dnia 25 marca 2026 r. Sygn. akt Ts 7/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bogdan Święczkowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M . W . o zbadanie zgodności: „ art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 123, ze zm.) , stosowan [ ego ] per analogiam” , z art. 2 w zwią zku z art. 31 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 3 oraz art. 190 ust. 4 Konsty- tucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 3 stycznia 2025 r. (data wniesienia ) występująca w imie - niu własnym adwokat M . W . (dalej: skarżąca) , wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komp a - rycji postanow ienia na tle następującego stanu faktycznego. Sąd Okręgowy w W . wyrokiem z 23 sierpnia 2018 r. zasądził na rzecz skarżącej wy - na grodzenie za świadczenie p o mocy prawnej z urzędu na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U . z 2019 r. poz. 18 ; dalej: rozporządzenie z 2016 r. ). Skarżąca wystąpiła o uzupełnienie tego orzeczenia poprzez przyznanie jej dodatkowego wynagrodzenia ze względu na wyrok Trybunału Kon - stytucyjnego z 27 lutego 2024 r. , sygn. SK 90/22 (OTK ZU A/2024, poz. 30) , z którego wynikała niedopuszczalność różnicowania stawek pełnomocników z urzędu i pełnomocników z wyboru. Sąd Okręgowy w W . Wydz iał VI Karny - Odwoławczy postanowienie m z 21 paź - dziernika 2024 r. ( sygn. akt […] ) odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego w W . Wydział VI Karny - Odwoławczy z 4 grudnia 2024 r. (sygn. akt […] ) , doręczonym skarżącej 10 grudnia 2024 r. i wskazanym przez ni ą jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji . OTK ZU B/2026 Ts 7/25 poz. 86 2 Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 27 stycznia 2025 r. (doręczonym 18 lutego 2025 r.) wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1) złożenie jednego odpisu skargi konstytucyjnej; 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem rozstrzygnięć potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 3) udo- kumentowanie daty doręczenia skarżącej ostatecznego orzeczenia oraz 4) poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nad- zwyczajny środek zaskarżenia . Pismem z 2 4 lutego 2025 r. (data nadania) skarżąca wykonała powyższe zarządz enie. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 17 listopada 2025 r. (doręczonym 24 listopada 2025 r. ) wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1) wyja- śnienie (ze względu na niespójność petitum skargi oraz jej uzasadnienia), czy art. 31 ust. 2 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji mają być wzorcami kontroli i – w razie odpowiedzi twierdzącej – wskazanie sposobu ich naruszenia oraz uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanej regulacji z drugim ze wskazanych wzorców oraz 2) podanie adresu publikacyjnego zaskarżo- nego przepisu. W terminie określonym w zarządzeniu skarżąca nie nadesłała do Trybunału Konstytu- cyjnego żadnego pisma procesowego. N aruszenia swoich konstytucyjnych wolności i praw skarżąca upatruje przede wszyst- kim w tym, że nie uzupełniono orzeczenia w sprawie należnego jej wynagrodzenia za świad- czenie pomocy prawnej z urzędu, pomimo że Trybunał Konstytucyjny uznał za sprzeczną z Konstytucją podstawę prawną tego rozstrzygnięcia ( tj. rozporządzenie z 2016 r. ) . Zdaniem s karżącej sposób zastosowania w jej sprawie zaskarżonego przepisu w prowadza „ de facto ograniczenia zastosowania normy z art. 190 ust. 4 Konstytucji li tylko do orzeczeń wydanych w okresie 3 lat poprzedzających wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który to termin należy postrzegać jako termin sprzeczny z art. 2 Konstytucji [,] skoro wprowadza ograniczenie cza- sowe nieuzasadnione krótkie, gdy zważy się, iż sprawa o sygn. akt SK 90/22 rozpatrywana była w Trybunale Konstytucyjnym przez okres prawie 3 lat. W/w ogranicz enie czasowe sta- nowi zatem naruszenie art. 31 ust. 2 Konstytucji [,] skoro wprowadza de facto ograniczenie praw w stopniu niedozwolonym w świetle w/w normy [k] onstytucyjnej” (s. 3 skargi) . Skarżąca twierdzi, że zastosowanie zaskarżonego przepisu narusza gwarantowane w art. 64 ust. 3 Konstytucji prawo własności przez uniemożliwienie uzyskania wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej z urzędu na podstawie przepisów niepozbawionych do- mniemania konstytucyjności. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie uzależnione zostało od spełnienia przez skar- żącego licznych przesłanek wynikających zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepi- sów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). 2. Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 17 listopada 2025 r. wzywające do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej 24 listopada 2025 r . W treści zarządzenia zawarto pouczenie, że jego niewykonanie w wyznaczonym ter- minie będzie powodowało odmowę nadania skardze dalszego biegu (por. art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK). M imo upływu wskazanego w zarządzeniu terminu , braki formalne skargi nie zo- stały jednak przez skarżącą usunięte. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. OTK ZU B/2026 Ts 7/25 poz. 86 3 POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.