Ts 56/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 3 1 lipca 2026 r. Pozycja 10 3 POSTANOWIENIE z dnia 25 marca 2026 r. Sygn. akt Ts 56/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bogdan Święczkowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M . W . o zbadanie zgodności : „ art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych [Dz. U. z 2023 r. poz. 123] stosowan [ego] per analogiam ” z art. 2 w związku z art. 31 ust. 2 w zw iązku z art. 64 ust. 3 oraz art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczy- pospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalsz y bieg . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej osobiście do Trybunału Konstytucyjnego 25 lu - tego 2025 r. (data nadania) adwokat M . W . (dalej: skarżąca), działająca we własnym imieniu, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia, sformu - łowanym na tle następującej sprawy. Wyrokiem z 29 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w W . VI Wydział Karny - Odwoławczy (sygn. akt […] ) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej wynagrodzenie tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu , kształtując wysokość tej pomocy w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18). Trybunał Konstytucyjny 27 lutego 2024 r. wydał wyrok w sprawie o sygn . SK 90/22 (OTK ZU A/2024, poz. 30 ) , którym uznał przepisy powyższego rozporządzenia za niezgodne z Konstytucją. Skarżąca wystąpiła zatem, na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji w zw iązku z art. 626 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 37, ze zm.) , o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach obrony z urzędu zawartego w wyroku Sądu Okręgowego w W . z 29 sierpnia 2019 r. przez przyznanie od Skarbu Państwa dodatkowego wynagrodzenia. OTK ZU B/2026 Ts 56/25 poz. 10 3 2 Sąd Okręgowy w W . VI Wydział Karny - Odwoławczy postanowieniem z 11 paź - dziernika 2024 r. (sygn. akt […] ) odmówił skarżącej uzupełnienia rozstrzygnięcia o kosztach obrony z urzędu poprzez przyznanie dodatkowego wynagrodzenia. Skarżąca złożyła na to postanowienie zażalenie. Postanowieniem Sądu Okręgowego w W . VI Wydział Karny - Odwoławczy z 17 gru - dnia 2024 r. ( sygn. akt […] ) utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie , uzasadniając, że wnios ek o przyznanie dodatkowego wynagrodzenia na rzecz skarżącej nie może zostać uwzględniony, gdyż został złożony po upływie trzech lat od daty wydania pierwotnego roz - strzygnięcia w sprawie, a zatem po dacie przedawnienia roszczenia , które nastąpiło 29 sier - pnia 2022 r. Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 17 grudnia 2024 r. (sygn. akt […] ), w skazane przez skarżącą jako ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie, zostało jej doręczone 10 stycznia 2025 r. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2025 r. (dorę - czonym skarżącej 16 października 2025 r.) skarżącą wezwano do usunięcia braków formal - nych skargi konstytucyjnej przez: 1) wyjaśnienie (ze względu na niespójność petitum skargi oraz jej uzasadnienia), czy art. 31 ust. 2 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji mają być wzorcami kontroli i – w razie odpowiedzi twierdzącej – wskazanie sposobu naruszenia oraz uzasa - dnienie zarzutu niezgodności przedmiotu zaskarżenia z drugim ze wskazanych wzorców; 2) podanie adresu publikacyjnego zaskarżonego przepisu. 23 października 2025 r. (data nadania) skarżąca złożyła pismo, w którym usto - sunkowała się do braków formalnych skargi. Zaznaczyła, że jako wzorce kontroli należy uznać przepisy Konstytucji zawarte w petitum skargi, natomiast adresem publikacyjnym zaskarżonego przepisu jest Dz. U. z 2023 r. poz. 123. Skarżąca wnosi o uznanie zaskarżonych przepisów za niezgodne z zasadą państwa prawa ustanowioną w art. 2 Konstytucji, z art. 64 ust. 3 Konstytucji poprzez wprowadzenie ograniczenia naruszającego istotne prawo własności, a także z art. 31 ust. 2 Konstytucji poprzez wprowadzenie ograniczenia praw w stopniu niedozwolonym. J ako wzorzec kontroli wskazuje również art. 190 ust. 4 argumentując, że została pozbawiona prawa do uzupełnienia wynagrodzenia w oparciu o przepisy niezgodne z Konstytucją i na tej podstawie przedawniło się jej roszczenie, które – jej zdaniem – stało się zgodne z Konstytucją na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 27 lutego 2024 r., sygn. SK 90/22 (OTK ZU A/2024, poz. 30 ) . Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Trybunał Konstytucyjny dokonuje oceny spełnienia przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz z przepisów u.o.t.p.TK, określających warunki formalne skargi konsty - tucyjnej. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania. 2. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna kwalifikuje się do rozpoznania merytorycznego, ponieważ : – została sporządzona przez adwokata występującego we własnym imieniu. Został spełniony warunek, o którym mowa w art. 44 ust. 1 in fine u.o.t.p.TK, – skarżąca wyczerpała przysługującą jej drogę prawną, o której stanowi art. 77 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p.TK, OTK ZU B/2026 Ts 56/25 poz. 10 3 3 – odpis postanowienia Sądu Okręgowego w W . VI Wydział Karny - Odwoławczy z 17 grudnia 2024 r. (sygn. akt […] ), które wskazano jako ostateczne orzeczenie w sprawie, doręczono skarżącej 10 stycznia 2025 r., skarga konstytucyjna została zaś wniesiona do Try - bunału Konstytucyjnego 25 lutego 2025 r. (data nadania). Dochowany więc został trzy - miesięczny termin wniesienia skargi konstytucyjnej, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, – wskazano, które konstytucyjne prawa przysługujące skarżącej i w jaki sposób – jej zdaniem – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK), jak również uzasadniono sformułowane w skardze zarzuty (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK). Przedmiot zaskarżenia został określony prawidłowo, co spełnia warunek, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, – przedstawiony został stan faktyczny sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK). W związku z powyższym – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – Trybunał Konstytucyjny postanowi jak w sentencji.