Ts 31/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 6 września 2022 r. Pozycja 143 POSTANOWIENIE z dnia 21 czerwca 2022 r. Sygn. akt Ts 31/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jakub Stelina – przewodniczący Krystyna Pawłowicz – sprawozdawca Stanisław Piotrowicz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstyt u- cyjnego z 22 września 2021 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej J.D., p o s t a n a w i a: pozostawić zażalenie bez rozpoznania. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 lutego 2021 r. (data nadania) J.D. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił o zbadanie zgodności art. 442 1 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cy- wilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) w z wiązku z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz. U. Nr 36, poz. 206, ze zm.) z art. 32 ust. 1 i 2, art. 67 ust. 1, art. 77 w związku z art. 2, art. 7 Konsty tucji Rzeczypospol itej Polskiej. 2. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2021 r. (doręcz o- nym pełnomocnikowi skarżącego 7 czerwca 2021 r.) skarżący został wezwany, na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie p ostępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) , do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez udzielenie określonych wyjaśnień oraz dorę- czenie wymienionych dokumentów, w tym dokumentu potwierdzającego datę doręczenia skarżącemu wyroku Sądu Apelacyjnego w L. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Sąd Apelacyjny) z 18 maja 2018 r. (sygn. akt […] ), wskazanego jako ostateczne orze- czenie w sprawie. W z arządzeniu zawarto pouczenie, że w wypadk u nieusunięcia wskazanych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania ska r- dze konstytucyjnej dalszego biegu. OTK ZU B/2022 Ts 31/21 poz. 143 2 Pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na wskazane powyżej zarządzenie przesłał 14 czerwca 2021 r. (data nadania) m.in. złożone osobiście przez skarżącego oświadczenie z 9 czerwca 2021 r. , w którym „w imieniu własnym” oświadczył, że wyrok Sądu Apelacyjn e- go otrzyma ł 22 czerwca 2018 r. 3. Postanowieniem z 22 września 2021 r. Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 i 2 u.o.t.p.TK, odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK, nie można uznać za udokumentowanie daty doręczenia sporządzonego osobiście przez skarżą ce- go pisemnego oświadczenia z 9 czerwca 2021 r., że wyrok Sądu Apelacyjnego otrzymał 22 czerwca 2018 r . „zgodnie z odręczną adnotacją umieszczoną przeze mnie na treści wyr o- ku”. W związku z powyższym Trybunał uznał, że wymieniony b rak formalny skargi konsty- tucyj nej nie został usunięty. Wskazał, że skutkuje to wydaniem postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że po uwzględnieniu wskazanej przez skarżącego daty 22 czerwca 2018 r. jako dnia otrzymania ostatecznego orzeczenia w sprawie i odniesieniu jej do terminu, o którym mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, stwierdził, że rozpo- znawana skarga konstytucyjna została złożona z uchybieniem ustawowego, trzymiesięcznego terminu przewidzianego do występowania z tego rodzaju środkiem prawnym . Ostatnim dniem na złożenie skargi konstytucyjnej był 23 września 2018 r. Skarga konstytucyjna została nat o- miast wniesiona 17 lutego 2021 r. Podkreślił również, że w sprawie nie nastąpiło wstrzymanie biegu terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej, o którym mowa w art. 44 ust. 3 zdanie pierwsze u.o.t.p.TK, gdyż wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi konstytucyjnej wpłynął do Sądu Rejonowego w B . 9 października 2020 r., czyli po upływie trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Pismo zawierające informację o wydanym przez Trybunał Konstytucyjny postanowi e- niu z 22 września 2021 r., którym odmówiono nadania dalszego biegu skardze konstytucyj- nej, zostało doręczone skarżącemu 27 września 2021 r. 3. Pismem z 10 listopada 2021 r. (data nadania) skarżący wniósł „w imieniu własnym” własnoręcznie podpisane zażalenie na postanowienie Trybunału Konsty tucyjnego z 22 wrze- śnia 2021 r. Trybunał Konstytucyjny zważył , co następuje: 1. Stosownie do art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarżącemu przysługuje zaż alenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sę- dziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. 2. Zgodnie z art. 44 ust. 1 u.o.t.p.TK w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kon- stytucyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dal- szego biegu istnieje obowiązek zastępstwa skarżącego przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skarżącym jest sędzia, prokurator, adwokat, radc a prawny, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. Stosownie do powołanego przepisu u.o.t.p.TK zażalenie jako pismo procesowe objęte jest wymogiem sporządzenia przez osobę posiadającą kwalif i- kowaną wiedzę prawniczą, która jest niezbędna d la sformułowania zarzutów wobec postano- wienia o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Treść pisma skarżącego z 10 listopada 2021 r. o tytule „zażalenie na postanowienie” wraz z zawartym w nim oświa d- OTK ZU B/2022 Ts 31/21 poz. 143 3 czeniem skarżącego, że „wnoszę w imieniu własnym zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 września 2021 roku którym odmówiono nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej” oraz opatrzenie tego pisma jedynie podpisem skarżącego wskazuj ą , że skarżący sporządził je samodzielnie. W świetle art. 44 ust. 1 u.o.t.p.TK skarżący nie jest podmiotem legitymowanym do samodzielnego występowania z zażaleniem na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Oznacza to, że złożony przez ni e- go środek odwoławczy nie spełnia wymogu formalnego określonego w powołanym przepisie u.o.t.p.TK. Zgodnie z powyższym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wniesione prz ez skarżącego zażalenie należy pozostawić bez rozpoznania. 3. Trybunał uznał za konieczne wyjaśnić, że zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 22 września 2021 r. zostało wniesione z przekroczeniem terminu określ o- nego w art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK. Zgodnie bowiem z tym przepisem na postanowienie o od- mowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej ska rżącemu przysługuje zażalenie do Trybunału w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Pismo zawierające informację o postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z 22 września 2021 r. zostało dorę- czone skarżącemu 27 września 2021 r. Odpis wskazanego powyżej postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego również 27 września 2021 r. Termin do wniesienia zażalenia na wymienione postanowienie Trybunału Konstytucyjnego upłynął 4 października 2021 r. Z aż a- lenie zostało zaś złożone 10 listopada 2021 r. (data nadania). Nastąpiło zatem uchybienie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK. Trybunał, na podstawie art. 61 ust. 6 u.o.t.p.TK, postanowieniem pozostawia bez roz- poznania zażalenie wniesione po upływie terminu określone go w art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK. Biorąc powyższe pod uwagę Trybunał Konstytucyjny postanowił, jak w sentencji.