Ts 293/23

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 15 stycznia 2025 r. Pozycja 1 8 POSTANOWIENIE z dnia 24 lipca 2024 r. Sygn. akt Ts 293/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A .D. o zbadanie zgodności: art. 116 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 17 7 ) w zakresie, w jakim ustawodawca dopuścił się pominięcia legislacyj- nego , nie regulując procedury udzielenia prokuratorowi urlopu dla poratowania zdrowia oraz nie przewidując drogi odwoławczej od decyzji organu administra- cji publicznej , z art. 2 w związku z art. 7 oraz art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: 1) odmówić nadani a skardze konstytucyjnej dalszego biegu ; 2) oddalić wniosek o zabezpieczenie roszczenia skargi konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 października 2023 r. (data nadania) A .D. (dalej: skarżąc a ), działając we własnym imieniu , wystąpił a z żą- daniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia, sformułowanym na tle na- stępującej sprawy. Skarżąca, jako prokurator, wniosła o udzielenie jej płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. W piśmie z 22 czerwca 2023 r. (data nadania – 3 lipca 2023 r. ; sygn. pisma […] ) Dyrektor Biura Kadr Prokuratury Krajowej poinformował, że I Zastępca Prokuratora Gene- ralnego – Prokurator Krajowy wniosku nie uwzględnił. Zdaniem skarżącej jest to ostateczne orzeczenie w jej sprawie. W piśmie z 15 lutego 202 4 r. (data nadania) skarżąc a poinformowa- ła, że od decyzji z 22 czerwca 2023 r. nie został wniesiony środ ek zaskarżenia . Zaskarżonemu art. 116 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 177 ; dalej: u.p.p. ) w zakresie, w jakim ustawodawca dopuścił się pominięcia legislacyjnego , nie regulując procedury udzielenia prokuratorowi urlopu dla poratowania zdrowia oraz nie przewidując drogi odwoławczej od decyzji organu administracji publicznej , skarżąc a zarzucił a , że doprowadził do naruszenia je j konstytucyjnych wolności i praw odczy- tywanych przez ni ą z: art. 7 Konstytucji, przez naruszenie zasady legalizmu ; art. 2 Konstytu- cji, przez naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego ; art. 78 Konstytucji, przez OTK ZU B/2025 Ts 293/23 poz. 1 8 2 naruszenie zasady zaskarżalności decyzji wydanych w pierwszej instancji ; art. 32 ust. 1 Kon- stytucji, przez łamanie zasady równości w aspekcie sprawiedliwości społecznej i art. 45 ust. 1 Konstytucji , przez naruszenie prawa do sądu w postaci prawa uruchomienia procedury sądo- wej. O prócz powyższych, skarżąca wskazuje na naruszenie art. 24 Konstytucji, przez nie- dopełnienie obowiązku tworzenia przez państwo gwarancji ochrony pracy oraz art. 68 Kon- stytucji, przez naruszenie prawa do ochrony zdrowia. Skarżąca zażądała także udzielenia zabezpieczenia roszczenia o urlop dla poratowania zdrowia, o którym mowa w art. 116 u.p.p. przez zmianę decyzji Prokuratora Krajowego i za- pewnienie udzielenia sześciomiesięcznego urlopu dla poratowania zdrowia od 1 listopada 2023 r. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Rozpatrywana skarga konstytucyjna nie spełnia wymagań konstytucyjnych oraz ustawowych, które pozwalają na nadanie jej dalszego biegu. Jedną z przesłanek nadania skar- dze konstytucyjnej dalszego biegu jest wydanie przez sąd lub organ administracji publicznej w sprawie skarżącego ostatecznego rozstrzygnięcia o jego wolnościach, prawach lub obo- wiązkach określonych w Konstytucji, zgodnie z jej art. 79 ust. 1. Podobnie w myśl a rt. 77 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybuna- łem Konstytucyjnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u .o.t.p.TK ) skarga konstytucyjna mo- że być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Wyczerpanie drogi prawnej jest warunkiem koniecznym z punktu widzenia subsydiarności skargi konstytucyjnej. Skarżący ma zatem obowiązek uprzedniego skorzystania ze zwyczajnych środków odwoławczych. W przypadku braku do- stępu do drogi sądowej, konieczne jest uprzednie uzyskanie orzeczenia stwierdzającego nie- dopuszczalność takiego środka z mocy prawa (por. postanowienia pełnego składu TK z: 19 października 2021 r., sygn. SK 72/20, OTK ZU A/2021, poz. 55; 10 marca 2015 r., sygn. SK 65/13, OTK ZU nr 3/A/2015, poz. 35; 19 czerwca 2012 r., sygn. SK 37/08, OTK ZU nr 6/A/2012, poz. 69; postanowienia TK z: 4 lipca 2023 r., sygn. SK 81/22, OTK ZU A/2023, poz. 66; 9 maja 2023 r., sygn. SK 20/22, OTK ZU A/2023, poz. 48; 8 czerwca 2022 r., sygn. SK 74/20, OTK ZU A/2022, poz. 39; 12 maja 2021 r., sygn. SK 114/20, OTK ZU A/2021, poz. 26; 12 maja 2021 r., sygn. SK 115/20, OTK ZU A/2021, poz. 27; 12 maja 2021 r., sygn. SK 116/20, OTK ZU A/2021, poz. 28; 23 lutego 2021 r., sygn. SK 33/20, OTK ZU A/2021, poz. 12; 19 stycznia 2021 r., sygn. SK 47/19, OTK ZU A/2021, poz. 9; 17 lipca 2019 r., sygn. SK 5/19, OTK ZU A/2019, poz. 42; 9 kwietnia 2019 r., sygn. SK 7/19, OTK ZU A/2019, poz. 15; 6 czerwca 2018 r., sygn. SK 44/15, OTK ZU A/2018, poz. 37; 17 października 2017 r., sygn. SK 47/15, OTK ZU A/2017, poz. 67; 29 października 2002 r., sygn. SK 20/02, OTK ZU nr 5/A/2002, poz. 79; 12 marca 2020 r., sygn. Ts 152/18, OTK ZU B/2020, poz. 205; 15 stycznia 2020 r., sygn. Ts 90/18, OTK ZU B/2020, poz. 261; 16 września 2019 r., sygn. Ts 93/19, OTK ZU B/2020, poz. 22; 23 lipca 2019 r., sygn. Ts 74/19, OTK ZU B/2020, poz. 17; 18 czerwca 2019 r., sygn. Ts 92/17, OTK ZU B/2023, poz. 68; 11 lipca 2018 r., sygn. Ts 147/17, OTK ZU B/2019, poz. 135 ; 20 marca 2018 r., sygn. Ts 216/17, OTK ZU B/2018, poz. 109; 13 grudnia 2017 r., sygn. Ts 124/17, OTK ZU B/2018, poz. 72; 25 czerwca 2017 r., sygn. Ts 145/16, OTK ZU B/2019, poz. 87; 21 czerwca 2017 r., sygn. Ts 148/16, OTK ZU B/2017, poz. 271; 5 kwietnia 2017 r., sygn. Ts 222/16, OTK ZU B/2017, poz. 81; 8 grudnia 2016 r., sygn. Ts 238/16, OTK ZU B/2018, poz. 101; 6 lipca 2011 r., sygn. Ts 154/10, OTK ZU nr 4/B/2011, poz. 318; 21 czerwca 2010 r., sygn. Ts 243/09, OTK ZU nr 6/B/2010, poz. 454; 19 marca 2010 r., sygn. Ts 157/09, OTK ZU nr 4/B/2010, poz. 290; 1 5 grudnia 2009 r., sygn. Ts 173/08, OTK ZU nr 1/B/2010, poz. 25) . OTK ZU B/2025 Ts 293/23 poz. 1 8 3 Wszystkie zarzuty skargi powiązane są z brakiem możliwości weryfikacji decyzji or- ganu państwowego wydanej w sprawie skarżącej . Dla merytorycznej oceny tych zarzutów konieczne zatem było wniesienie środka odwoławczego od czynności wyrażonej w powoła- nym w skardze piśmie. Tylko w ten sposób organ państwowy mógł przesądzić o braku środka zaskarżenia, a tym samym zostałaby przesądzona kwestia ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie – przesłanki wymaganej przez art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Wobec odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, żądanie zabezpie- czenia roszczenia skargi stało się bezprzedmiotowe. Niemniej należy podkreślić, że żądanie to nie mogłoby być uwzględnione z uwagi na treść art. 79 ust. 1 u.o.t.p.TK, zgodnie z którym Trybunał może wydać postanowienie tymcza- sowe o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania orzeczenia w sprawie, której skarga konsty- tucyjna dotyczy, jeżeli wykonanie wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia mogłoby spo- wodować nieodwracalne skutki, wiążące się z dużym uszczerbkiem dla skarżącego albo gdy przemawia za tym inny ważny interes skarżącego lub ważny interes publiczny. Zabezpiecze- nie udzielane na podstawie postanowienia tymczasowego ma zatem charakter ściśle prewen- cyjny , powstrzymujący ( por. postanowienia TK z: 17 czerwca 2014 r., sygn. SK 19/13, OTK ZU nr 6/A/2014, poz. 64; 5 marca 2014 r., sygn. SK 5/13, OTK ZU nr 3/A/2014, poz. 35; 16 października 2012 r., sygn. SK 54/12, OTK ZU nr 9/A/2012, poz. 117; 14 grudnia 2011 r., sygn. SK 28/11, OTK ZU nr 10/A/2011, poz. 129; 22 lutego 2010 r., sygn. SK 45/09, OTK ZU nr 2/A/2010, poz. 17; 21 kwietnia 2009 r., sygn. SK 7/09, OTK ZU nr 4/A/2009, poz. 61; 26 marca 2009 r., sygn. SK 6/09, OTK ZU nr 3/A/2009, poz. 39; 17 lutego 2009 r., sygn. SK 4/09, OTK ZU nr 2/A/2009, poz. 20; 15 października 2008 r., sygn. SK 35/08, OTK ZU nr 8/A/2008, poz. 148 ; 1 października 2008 r., sygn. SK 15/08, OTK ZU nr 8/A/2008, poz. 143; 16 września 2008 r., sygn. SK 28/08, OTK ZU nr 7/A/2008, poz. 131; 11 czerwca 2008 r., sygn. SK 28/08, OTK ZU nr 5/A/2008, poz. 92; 23 stycznia 2008 r., sygn. SK 48/07, OTK ZU nr 1/A/2008, poz. 12; 2 lipca 2007 r., sygn. SK 46/06, OTK ZU nr 7/A/2007, poz. 82; 30 listopada 2006 r., sygn. SK 9/06, OTK ZU nr 10/A/2006, poz. 166; 14 grudnia 2004 r., sygn. SK 26/02, OTK ZU nr 11/A/2004, poz. 121; 26 września 2001 r., sygn. SK 28/01, OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 7; 31 sierpnia 2021 r., sygn. Ts 43/21, OTK ZU B/2021, poz. 157; 14 stycznia 2020 r., sygn. Ts 108/19, OTK ZU B/2020, poz. 232; 13 grud- nia 2018 r., sygn. Ts 38/17, OTK ZU B/2019, poz. 77; postanowienia tymczasowe TK z: 22 października 2013 r., sygn. SK 59/13, OTK ZU 7/A/2013, poz. 113; 23 stycznia 2008 r., sygn. SK 3/08, OTK ZU nr 1/A/2008, poz. 13; 21 września 2004 r., sygn. SK 45/04, OTK ZU nr 8/A/2004, poz. 87; 5 maja 2004 r., sygn. SK 26/04, OTK ZU nr 5 / A/2004, poz. 50; 26 czerwca 2001 r., sygn. SK 19/01, OTK ZU 6/2001, poz. 168; 3 czerwca 2020 r., sygn. Ts 112/19, OTK ZU B/2020, poz. 268; 23 stycznia 2014 r., sygn. Ts 6/14, (niepubl.); 8 stycz- nia 2013 r., sygn. Ts 271/12, (niepubl.); 30 maja 2012 r., sygn. Ts 244/11, OTK ZU nr 3/B/2012, poz. 303; 11 lipca 2011 r., sygn. Ts 175/11, (niepubl.); 6 stycznia 2010 r., sygn. Ts 256/09, (niepubl.); 20 listopada 2009 r., sygn. Ts 24/09, (niepubl.); 1 października 2009 r., sygn. Ts 203/09, (niepubl.); 14 grudnia 2004 r., sygn. Ts 26/04, OTK ZU nr 5/B/2004, poz. 289 . Zabezpieczenie orzekane przez Trybu nał Konstytucyjny nie może więc polegać na za- stępowaniu czynności (działań) określonych organów lub podmio tów. Z powyższych względów należało postanowić , jak w sentencji ( art. 79 ust. 1 Konsty- tucji, art. 61, art. 77 i art. 79 u.o.t.p.TK ). OTK ZU B/2025 Ts 293/23 poz. 1 8 4 POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące j przysługuje prawo do wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.