Ts 25/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 stycznia 2020 r. Pozycja 48 POSTANOWIENIE z dnia 6 listopada 2019 r. Sygn. akt Ts 25/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki – przewodniczący i sprawozdawca Mariusz Muszyński Michał Warciński , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na po stanow ienie Trybunału Konstytucyjnego z 27 czerwca 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konsty- tucyjnej Towarzystwa Zakładów Chemicznych „STREM” S.A., p o s t a n a w i a: uwzględnić zażaleni e i nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 lutego 2018 r. (data nadania), Towarzystwo Zakładów Chemicznych „STREM” S.A. (dalej: skarżąc a ) wystąpił a o zbadanie zgodności art. 2 w związku z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1090) – w zakresie, w jakim „uzależnia przyznani e rekompensaty za n ieruchomości pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej od posiadania obywatelstwa polskiego oraz zamieszki- wania na byłym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 1 września 1939 r., co skutkuje pozbawieniem możliwości uzyskania reko mpensaty przez osob y prawne będące właści cie- lami nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, które nie mogą spełnić tych warunków” – z art. 32 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 1- 3, a także art. 64 ust. 2 oraz art. 6 4 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 9 maja 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej p rzez udokumentowanie daty doręczenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 października 2017 r. (sygn. akt [ … ]). Pismem z 20 maja 2019 r. skarżąca usunęła rzeczony brak formalny. Postanowieniem z 27 czerwca 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżące j 5 lipca 2019 r. OTK ZU B/2020 Ts 25/18 poz. 48 2 Pismem z 9 lipca 2019 r. skarżąc a wni osła na to postanowienie zażalenie , domagając się jego uchylenia w całości i nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał Konstytucyjny zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zaż alenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytu cyjnej dalszego biegu. Trybunał w składzie trzech sędziów rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w zw. z art. 61 ust. 5- 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. Postanowieniem z 27 czerwca 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmó w ił nadania skardze dalszego biegu stwierdzając , iż została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK . Ustalenie to podważone zostało we wniesionym na to postano - wienie zażaleniu. Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK „ skarga konst ytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia” . Z powodu braku odrębnej regula c ji w u.o.t.p. TK, mając na względzie art. 36 u.o.t.p. TK, termin ten oblicza się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 201 9 r. poz. 1460, ze zm.; dalej: k.p.c.), a wobec odesłania wynikającego z a rt. 165 § 1 k.p.c. – według przepisów prawa cywilnego. Termin ten – poza wyjątkiem zawieszenia biegu terminu wniesienia skargi (art. 44 ust. 3 u.o.t.p. TK) – liczy się zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145; dalej: k.c.), który stanowi, że termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu . Jeśli jednak koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę , to zgodnie z art. 115 k.c. termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Bieg terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej rozpoczął się z dniem doręczenia skarżącej wyroku Nacz elnego Sądu Administracyjnego z 5 października 2017 r. (sygn. akt [ … ]). Wyrok ten doręczony został 10 listopada 2017 r. Wobec tego, że 10 lutego 2018 r. przypadał w sobotę, to zgodnie z art. 115 k.c. termin wniesienia skargi upływał 12 lutego 2018 r. (poniedziałek) i tego dnia skarżąca wniosła skargę konstytucyjną, dochowując przewidzianego prawem terminu. Wobec tego, że w zaskarżonym postanowieniu Trybunał stwierdził, iż badana skarga nie spełnia wymog u określon ego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK, a wniesione zażalenie podwa - żyło t o ustalenie, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.