Ts 169/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 września 2026 r. Pozycja 181 POSTANOWIENIE z dnia 16 czerwca 2026 r. Sygn. akt Ts 169/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bogdan Święczkowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej R . P . o zbadanie zgodności: art. 95 ust. 2 w związku z art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o eme- ryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 20 2 5 r. poz. 1749 ) w związku z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin ( Dz. U. z 2025 r. poz. 305) w zakresie, w jakim „ wyłącza możliwość jednoczesnego pobierania świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych i z systemu powszechnego (Fundusz Ubezpieczeń Społecznych) przez osoby, które pełniły zawodową służ- bę wojskową przed 2 stycznia 1999 r. oraz mają ustalone prawo do świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych i pobierają emeryturę wojskową w maksymalnym wymiarze (wynoszącą 75% podstawy jej wymiaru) bez doliczania okresów składkowych, poprzedz ających zawodową służbę woj- skową, jak i przypadających po zakończeniu tej służby ” , z art. 67 ust. 1 w zwią - zku z art. 3 2 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: nada ć skardze konstytucyjnej dalsz y bieg. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 sierpnia 2025 r. (data nadania) R . P . (dalej: skarżąc y ) , reprezentowan y przez pełnomocnika z wyboru , wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następują- cego st anu faktycznego. Skarżący pełnił zawodową służbę wojskową i ma ustalone prawo do emerytury wojskowej od 1 lutego 1997 r. P obiera ją w maksymalnym wymiarze , bowiem p rocentowy wymiar jego świadczenia z tytułu prawa do emerytury wojskowej wynosi 75% podstawy wymiaru ustalonej z 80,27% wysługi emerytalnej za 24 lata służby. Po zakończeniu służby skarżący wykonywał pracę zarobkową i z tego tytułu podlegał powszechnemu ubezpieczeniu społecznemu. OTK ZU B/2026 Ts 169/25 poz. 181 2 Z akład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K . (dalej: ZUS) przyznał skarżącemu emeryturę w wysokości zaliczkowej od 1 lutego 2021 r. oraz zawiesił wypłatę świadczenia ze względu na kontynuowanie zatrudnienia i zbieg prawa do więcej niż jednego świadczenia. Decyzją z 30 listopada 2021 r. (znak […] ) ZUS ostatecznie ustalił wysokość emerytu- ry skarżącego z powszechnego systemu emerytalnego od 1 sierpnia 2021 r. N ie podjął jednak wypłaty tego świadczenia, ponieważ skarżący pobiera emeryturę wojskową, a tylko jedno świadczenie może być wypłacane . O d powyższej decyzji skarżący w niósł odwołanie . Sąd Okręgowy w K . oddalił je wy- rokiem z 6 października 2022 r. (sygn. akt […] ) . Apelacja złożona przez skarżącego od powyższ ego rozstrzygnięcia została oddalona przez Sąd Apelacyjny w K . wyrokiem z 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt […] ). Orzeczenie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącego 9 maja 2025 r. – zostało wskazane w skardze jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Kwestionowan ej regulacji skarżąc y zarzucił , że w sposób nieuzasadniony nierówno traktuje żołnierzy zawodow ych, którzy pozostawali w służbie przed 2 stycznia 1999 r. i po- biera li emeryturę wojskową wynoszącą 75% podstawy jej wymiaru bez doliczenia okresów składkowych poprzedzających zawodową służbę wojskową jak i przypadających po zakoń- czeniu tej służby oraz tyc h żołnierzy zawodowych, którzy zostali powołani do służby po raz pierwszy po 1 stycznia 1999 r. i zostali pomi nięci w zaskarżonym przepisie ustawy, regulują- cym wyjątki od zasady pobierania jednego świadczenia , jako podmioty charakteryzujące się wraz z adre satami norm art. 15a i 18e ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emery- talnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2025 r. poz. 305) wspólną cechą prawnie istotną w postaci pozostawania w sytuacji, w której uprawniony do emerytury z po- wszechnego systemu emerytalnego nie miał i nie ma możliwości doliczenia do emerytury wojskowej żadnych okresów składkowych i nieskładkowych . S tanowi to, zdaniem skarżące- go, naruszenie zasady równości w zakresie prawa do zabezpieczenia społecznego po osią- gnię ciu wieku emerytalnego. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2025 r. (dorę- czonym pełnomocnikowi skarżąc ego 24 października 2025 r.) skarżąc ego wezwano do usu- nięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć po- twierdzających wyczerpanie drogi prawnej, w szczególności: decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 30 listopada 2021 r. (znak: […] ), wyrok ów : Sądu Okręgowego w K . z 6 paź- dziernika 2022 r. (sygn. akt […] ) i Sądu Apelacyjnego w K . z 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt […] ) oraz udokumentowanie daty doręczenia skarżące mu ostatecznego orzeczenia. W piśmie z 31 października 2025 r. (data nadania) skarżąc y wykonał powyższe we- zwanie. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucy jna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że: – skarga konstytucyjna została sporządzona przez pełnomocnika – adwokata (art. 44 ust. 1 in fine u.o.t.p.TK), a skarżący: – dochował terminu, o którym mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, gdyż odpis wyroku OTK ZU B/2026 Ts 169/25 poz. 181 3 Sądu Apelacyjnego w K . z 10 kwietnia 2025 r. (sygn. akt […] ) wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżące mu 9 maja 2025 r., a skarga została wniesiona do Trybunału 8 sierpnia 2025 r. (data nadania) , – wyczerpał przysługującą mu drogę prawną (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), gdyż wskazane wyżej orzeczenie jest niezaskarżalne w trybie zwykłych środków odwoławczych, – przedstawił stan faktyczny (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK) , – określił przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK) , – wskazał, które konstytucyjne prawa i wolności oraz w jaki sposób – je go zdaniem – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK) , – przeds tawił uzasadnienie sformułowanych przez ni ego zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK). Trybunał stwierdza także, że analizowana skarga nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, a postawione w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W związku z powyższym , na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK , Trybunał Konstytu- cyjny postanowi ł jak w sentencji.