Ts 157/16

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 maja 2018 r. Pozycja 98 POSTANOWIENIE z dnia 24 kwietnia 2018 r. Sygn. akt Ts 157/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Pszczółkowski – przewodniczący i sprawozdawca Julia Przyłębska Małgorzata Pyziak -Szafnicka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z dnia 30 stycznia 2017 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Freightliner Pl Sp. z o.o., p o s t a n a w i a: uwzględnić zażaleni e. UZASADNIENIE W skardze konstytucyj nej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 lipca 2016 r. Freightliner Pl Sp. z o.o. (dalej: skarżąca, przewoźnik) zakwestionowała zgodność § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Infra struktury z dnia 27 lutego 2009 r. w sprawie w arunków dostępu i korzystania z infrastruktury kolejowej (Dz. U. Nr 35, poz. 274 ; dalej: rozporządzenie z 2009 r.) z art. 22, art. 32, art. 76, art. 92 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczy- pospolitej Polskiej, a także art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o tra nsporcie kolejowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1297, ze zm.; dalej: ustawa o transporcie kolejowym). Zdaniem skarżącej zakwestionowane przepisy w zakresie, w jakim dopuszczają pobieranie od prze woźników kolejowych marży zysku w wysokości nieprzekraczającej 10% opłaty podstawowej za minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej oraz opłaty podstawowej za dostęp do sieci kolejowej i do urządzeń związanych z obsługą pociągów mimo braku przepisów rangi ustawowej dopuszczających naliczenie takiej marży oraz bez upowa żnienia ustawowego do wydania rozporządzenia przyznającego zarządcom infrastru - ktury kolejowej takie prawo, naruszają art. 22, art. 32, art. 76, art. 92 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji, a także art. 33 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym. Postanowieniem z 30 stycznia 2017 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skar- dze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu postanowienia podniósł, że analizowana skarga konstytucyjna jest skargą na stosowanie prawa, a kontrola stosowania prawa przez sądy pozostaje poza kognicją Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał wskazał także, że skar- żąc a nie określiła praw podmiotowych, które jej zdaniem zostały naruszone, tym samym nie dopełniła przesłanek warunkujących wniesienie skargi konstytucyjnej, o których mowa OTK ZU B/2018 Ts 157/16 poz. 98 2 w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK). W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wskazała, że Trybunał nietrafnie zrekon- struował zarzuty rozpa trywanej skargi konstytucyjnej. S półka podniosła także, że określiła naruszone jej zdaniem wolności i prawa konstytucyjne. Ponadto w ocenie skarżącej powinna była zostać wezwana do usunięcia braków formalnych skargi k onstytucyjnej. W konsekwen- cji skarżąca , zarzuciwszy nieprawidłowe odczytanie istoty skargi , ponownie przedstawiła w zażaleniu argumenty mające potwierdzać niekonstytucyjność zaskarżonej regulacji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadza- jące ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074) do postępowań przed Trybunałem wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie u.o.t.p. TK stosuje się przepisy tej ustawy. Skoro postępowanie zainicjowane rozpatrywaną skargą nie zostało zakończone przed 3 stycznia 2017 r., tj. dniem wejścia w życie ustawy o TK, to za- równo wstępne, jak i merytoryczne rozpoznanie tej skargi określają przepisy u.o.t.p. TK. 2. Zgodnie z art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zaża- lenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyj- nej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 -8 u.o.t.p. TK) . Trybunał Kon- stytucyjny bada w szczególności, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził ist- nienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. Oznacza to, że na etapie rozpo- znawania zażalenia Trybunał analizuje przede wszystkim te zarzuty, które mogą podważyć trafność ustaleń przyjętych za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięci a. 3. Biorąc pod uwagę zarzuty sformułowane w zażaleniu Trybunał Konstytucyjny w obecnym składzie stwierdza, że w przypadku rozpatrywanej skargi konstytucyjnej zacho- dzą wątpliwości uzasadniające konieczność merytorycznego rozpoznania podniesion ych w niej zarzutów. Istnieje potrzeba dokon ania merytorycznej oceny zarzutów niekonstytucyj- ności . Wziąwszy powyższe okoliczności pod uwagę – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK – Trybunał postanowił jak w sentencji.