Ts 135/23

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 26 maja 2025 r. Pozycja 143 POSTANOWIENIE z dnia 29 stycznia 2025 r. Sygn. akt Ts 135/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej D . S . o zbadanie zgodności: art. 21 § 1 pkt 2 w związku z art. 68 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 1 37, poz. 926, ze zm.) oraz art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 , ze zm.) rozumiane w ten sposób, że „nawet w przypadku zaskarżenia odwołaniem decyzji organu pierwszej instancji, to decyzja organu pierwszej in- stancji, a nie decyzja organu odwoławczego, jest decyzją ustalającą zobowiąza- nie podatkowe , i tylko do wydania decyzji organu pierwszej instancji odnoszą się terminy przedawnienia z art. 68 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej” z: a) art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim „pozbawia- ją podatnika prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpoznania i załatwie- nia jego sprawy przez organ podatkowy, przepisy te naruszają chronioną kon- stytucyjnie zasadę dwuinstancyjności postępowania”, b) art. 2 w związku z art. 84 oraz art. 7 Konstytucji w zakresie, w jakim „organ drugiej instancji jest uprawniony do «doprecyzowania» czy «korygowania» zobowiązania podatkowego po upływie terminu przedawnienia wymiaru zo- bowiązania podatkowego, przepisy te naruszają zasadę praworządności”, c) art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim „podatnik nie ma możliwości określenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego – powstającego w drodze decyzji, w przeciwieństwie do podatników, których zobowiązanie powstaje z mocy prawa, przepisy te naruszają zasadę ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz zasadę równości”, d) art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 3 oraz w związku z art. 84, a także art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim „nieograniczona w czasie możliwość osta- tecznego orzeczenia o zobowiązaniu podatkowym podatnika skutkuje możli- wością nieograniczonej żadnym terminem ingerencji w prawa majątkowe po- datnika, pozbawiając jednostkę możliwości swobodnego dysponowania jej własnością, przepisy te naruszają prawo własności skarżącego” , OTK ZU B/2025 Ts 135/23 poz. 143 2 p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 czerwca 202 3 r. (data nadania) D . S . (dalej: skarżąc y ) , wystąpi ł z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego . Decyzją z 5 lutego 20 15 r. (nr […] ) Burmistrz Miasta Z . ustalił skarżącemu wymiar podatku od nieruchomości za rok 2013. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł od- wołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzją 18 kwietnia 2019 r . ( nr […] ) utrzymał o w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wyrokiem z 9 września 20 20 r. (sygn. akt […] ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w W . w punkcie pierwszym stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwo- ławczego i utrzymanej nią w mocy decyzji Burmistrza, zaś w punkcie drugim umorzył postę- powanie. Na p owyższe orzeczenie zarówno organ jak i skarżący wnieśli skargi kasacyjne. Wskutek ich rozpoznania Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 listopada 2022 r. (sygn. akt […] ) uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz oddalił skargi. Orzeczenie to doręczono pełnomocnikowi skarżące go 15 marca 202 3 r. i został o wskazane jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 2 9 września 202 3 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 6 października 2023 r.) wezwano skarżąc ego do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi przez doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W . z 9 września 2020 r. (sygn. akt […] ). Skarżąc y usun ął brak w ustawowo przewidzianym terminie. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 1 0 czerwca 2024 r. (doręczo- nym pełnomocnikowi skarżącego 1 8 czerwca 2024 r.) wezwano skarżącego do usunięcia bra- ków formalnych wniesionej skargi przez: 1) doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt […] ) w sprawie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2022 r. (sygn. akt […] ) wraz z czterema kopiami; 2) wyja- śnienie, w jaki sposób zaskarżone przepisy, w zakresie wskazanym w petitum skargi konsty- tucyjnej, naruszają wolności lub prawa skarżącego, wraz z uzasadnieniem zarzutu niekonsty- tucyjności kwestionowanych przepisów, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie (wraz z czterema kopiami). Pismem z 2 4 czerwca 2024 r. (data nadania) skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania. W ocenie skarżącego kwestionowan e przepis y narusza ją zasadę dwuinstancyjności postępowania, prawo do równego traktowania, zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie praw a oraz prawo własności. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do me- OTK ZU B/2025 Ts 135/23 poz. 143 3 rytorycznego rozpoznania, ponieważ: a) została sporządzona przez radcę prawnego , który przedłożył pełnomocnictwo szczególne do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżą- ce go w postępowaniu przed Trybunałem, b) wyczerpana została przysługująca skarżąc e m u droga prawna, ponieważ od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2022 r. (sygn. akt […] ) nie przysługuje żaden zwykły środek zaskarżenia, c) dochowany został , przewidziany w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK , trzymiesięczny termin wniesienia skargi, gdyż ostateczne rozstrzygnięcie, w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało doręczone skarżące mu 15 marca 202 3 r., a skargę konstytucyjną wniesiono do Trybu- nału Konstytucyjnego 14 czerwca 202 3 r. (data nadania), d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), tj . art. 21 § 1 pkt 2 w związku z art. 68 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 1 37, poz. 926, ze zm.) oraz art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podat- kach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 , ze zm.) rozumiane w ten sposób, że „nawet w przypadku zaskarżenia odwołaniem decyzji organu pierwszej instancji, to decyzja organu pierwszej instancji, a nie decyzja organu odwoławczego, jest decyzją ustalającą zobowiązanie podatkowe , i tylko do wydania decyzji organu pierwszej instancji odnoszą się terminy prze- dawnienia z art. 68 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej”, e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób – zdaniem skarżąc ego – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK), tj. art. 78, art. 2 w zw iązku z art. 84 oraz art. 7; art. 2 w zw iązku z art. 32 ust. 1 ; art. 2 w zw iązku z art. 64 ust. 1 i 3 oraz w zw iązku z art. 84 ; art. 2 Konstytucji , f) przedstawiono uzasadnienie sformułowanych przez skarżąc ego zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK). 3. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusu- walnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, sformułowa- ne zaś w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W związku z powyższym – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowiono jak w sentencji.