Ts 134/25

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 września 2026 r. Pozycja 178 POSTANOWIENIE z dnia 12 maja 2026 r. Sygn. akt Ts 134/25 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki – przewodniczący Bogdan Święczkowski – sprawozdawca Wojciech Sych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 4 lutego 2026 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej […] Spółka z o. o. z siedzibą w U . , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE W skardze konsty tucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 czerwca 2025 r. (data nadania) […] Spółka z o. o. z siedzibą w U . (dalej: skarżąc a ), reprezentowan a przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił a o stwierdzenie, że: art. 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ; dalej: u.s.s.e. ) w zakresie, w jakim „wprowadzają kompetencję dla ministra właściwego do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospo darczej w [Specjalnej Strefie Ekonomicznej] ze względu na rażące uchybienie warun - kom określonym w zezwoleniu”, „a tym samym w zakresie w jakim nie uwzględniają indy - widualnej sytuacji ekonomiczno - finansowej przedsiębiorcy i naruszają istotę prawa do ogra ni czenia rozwoju w Specjalnej Strefie Ekonomicznej” oraz, że art. 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 3 pkt 3 u.s.s.e. w zakresie, w jakim „wprowadzają kompetencję dla ministra właściwego do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w [Sp ecjalnej Strefie Ekonomicznej] ze względu na [nieusunięcie] uchybień stwierdzonych w toku kontroli”, „a tym samym w zakresie w jakim nie uwzględniają indywidualnej sytuacji ekono - miczno - finansowej przedsiębiorcy i naruszają istotę prawa do ograniczenia rozwoju w Spe - cjalnej Strefie Ekonomicznej ”, są niezgodne z art. 64 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. OTK ZU B/2026 Ts 134/25 poz. 178 2 W skardze konstytucyjnej skarżąca sformułowała także wniosek o „zawieszenie bądź wstrzymanie wykonania” decyzji Ministra Rozwoj u (nr […] ) z 29 kwietnia 2020 r., utrzymującej w mocy decyzję Ministra Rozwoju (nr […] ) z 10 lutego 2020 r. w sprawie cofnięcia skarżącej pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [ … ] Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Skarżąca twierdzi, że w sprawie, w związku z którą wystąpiła do Trybunału , doszło do naruszenia jej praw majątkowych, tj. praw spółki do dalszego rozwoju i realizacji inwestycji w Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Twierdzi, że zakwestionowane w skardze regulacje nie u względniły jej sytuacji ekonomicznej ukształtowanej przez częstą nowelizację przepisów podatkowych. Okoliczność ta, niezależna od skarżącej – co podkreśliła – miała kluczowe znaczenie dla rozwoju oraz realizacji inwestycji w Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Skarżąca podniosła także, że została wprowadzona w błąd „co do warunków inwestowania związanych z opodatkowaniem prowadzonej w SSE działalności gospodarczej, zanim zmiany opodatko- wania weszły w życie” (s. 3 pisma z 3 października 2025 r.). Według skarżąc ej także i ta oko- liczność miała decydujące znaczenie dla realizacji przez nią warunków określonych w zezwo- leniu. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 4 lutego 2026 r. (doręczonym 16 lutego 2026 r.) odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu oraz oddalił wniosek o wy- danie postanowienia tymczasowego , stwierdziwszy, że podstawą cofnięcia skarżącej zezwo- lenia na prowadzenie działalności gospodarczej był tylko art. 169 ust. 4 i art. 19 ust. 3 pkt 2 u.s.s.e. Zakwestionowane w skardze art. 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 3 pkt 3 nie kształ- towały jej sytuacji prawnej , ponieważ powodem cofnięcia przez Ministra Rozwoju pozwole- nia było rażące uchybienie warunkom określonym w pozwoleniu, a nie nieusunięcie uchybień stwierdzonych w toku kontroli. Trybunał uznał ponadto, że skarżąca nie wskazała sposobu naruszenia swoich praw, w szczególności nie przedstawiła uzasadnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U z 2019 r. poz. 2393). Jak zauważył Trybunał, skarżąca naruszenie swych praw wiąże z – jej zdaniem – wadliwą decyzją Ministra Rozwoju, która nie uwzględniła niezależnych od skarżącej przyczyn niewykonania warunków określo- nych w pozwoleniu. W zażaleniu złożonym 23 lutego 2026 r. (data nadania) skarżąca zakwestionowała po- stanowienie Trybunału w całości. Wniosła o uwzględnienie skargi i nadanie jej dalszego bie- gu. Z arz uciła, że wbrew temu co przyjął Trybunał, w skardze określiła naruszone wolności i prawa oraz uzasadniła zarzuty . Wskazała bowiem, że zaskarżone przepisy są niezgodne z art. 64 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. W zarzutach sformuło- wanych w zażaleniu po dkreśliła również , że zarówno pkt 2 jak i pkt 3 zakwestionowanego w skardze art. 19 ust. 3 u.s.s.e. dotyczą przesłanek cofnięcia zezwolenia na prowadzenie dzia- łalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej, w związku z ty m skoro „dopatrzyła się” ich sprzeczności z Konstytucją, to okoliczność ta uprawnia ją do zakwestionowania obu przepisów w skardze konstytucyjnej . Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalsz ego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p.TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada OTK ZU B/2026 Ts 134/25 poz. 178 3 przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty sformułowane w zażaleniu nie podważają podstaw odmowy nadania skardze kon - sty tuc yjnej dalszego biegu. 3. Trybunał zwraca uwagę na to, że skarga konstytucyjna jest środkiem ochrony o cha - rakterze konkretnym, a nie abstrakcyjnym. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji, skargę wnosi się do Trybunału „w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie” o wolno - ściach i prawach skarżącego. W postępowaniu zainicjowanym wniesieniem skargi Trybunał może zbadać zgodność z Konstytucją tylko tego przep isu, na podstawie którego wydane zostało ostateczne orzeczenie. W świetle powyższego b ezzasadn e jest stanowisko skarżącej, jakoby przedmiotem skargi mogły być oba zaskarżone przepisy , ponieważ oba określają przesłanki cofnięcia pozwolenia . 4. Trybunał nie podziela zarzutu , jakoby skarżąca w skardze wskazała sposób naruszenia konstytucyjnych praw oraz uzasadniła zarzut y . Przepis, który kształtował sytuację prawną skarżącej stanowi, że minister cofa zezwolenie, jeżeli przedsiębiorca rażąco uchybił warunkom o kreślonym w zezwoleniu. Z arzut , że nie uwzględnia ł on zmiany „reguł opoda - tkowania z dniem 1 stycznia 2001 r.” nie ma żadnego związku z jego treścią. Tak samo nal - eży ocenić argument wprowadzenia skarżącej w błąd co do warunków inwestowania związa nych z opodatkowaniem działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej. Tego typu zarzuty i argumenty , jak słusznie zauważył Trybunał w skarżonym postanowieniu, dotyczą postępowania poprzedzającego wystąpienie ze skargą do Trybunału Konstytucyj nego . Winny być zatem formułowane na jego etapie , nie zaś w postępowaniu zainicjowanym w trybie wskazanym w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia. 5. Nieuwzględnienie zażalenia kończy postępowanie przed Trybunałem Konstytucyj- nym w sprawie skargi konstytucyjnej, co czyni bezprzedmiotowym wydanie postanowienia tymczasowego na podstawie art. 79 ust. 1 u.o.t.p.TK.