Ts 124/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 27 marca 2020 r. Pozycja 118 POSTANOWIENIE z dnia 27 stycznia 2 020 r. Sygn. akt Ts 124/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych − przewodniczący i sprawozdawca Michał Warciński Julia Przyłębska , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocnika Z . S . na postanowienie Try- bunału Konstytucyjnego z 8 października 201 9 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENIE 1 . W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 sierpnia 2018 r. (data nadania), Z . S . (dalej: skarżąca) zarzucił a art. 116 ust. 2 w związku z art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270, ze zm.) niezgodność z art. 67 ust. 1 w związku z art. 30 w związku z art. 2 w związku z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie , w jakim „pozbawia ubezpieczonej prawa do złożenia oświadczenia o cofnięciu wniosku o rentę z tytułu niezdolno- ści do pracy po uprawomocnieniu się decyzji przyznającej prawo do tego świadczenia albo prawa złożenia skutecznego oświadczenia o zrzeczeniu się tego świadczenia z datą wsteczną za okres faktyczneg o całkowitego zaprzestania pobierania tego świadczenia, w szczególności w sytuacji nie podjęcia przez organ rentowy żadnych czynności w celu zrealizowania ustawo- wego zobowiązania do stałego weryfikowania kwestii niezdolności do pracy osób pobierają- cych świ adczenie oraz nie wdrożenia z urzędu przez organ rentowy procedury orzecznictwa lekarskiego”. 2. Postanowieniem z 8 października 201 9 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu , stwierdzając, po pierwsze, że podniesiony w skardze problem dotyczy sposobu stosowania prawa, nie zaś oceny hierarchicznej zgodności zaskarżo- nego przepisu z Konstytucją, a po drugie, że skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, albowiem nie udokumentowała daty otrzymania ostatecznego rozstrzygnięcia . OTK ZU B/2020 Ts 124/18 poz. 118 2 3. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąc a zarzucił a Trybunałowi naruszenie: a) art . 61 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) przez niewłaściwe jego zastosowanie , polegające na przyjęciu, że skarżąca , nie wykazała , w jaki sposób doszło do naruszenia przysługujących jej konstytucyjnych wolności lub praw , b) art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p. TK przez przyjęcie, że skarżąca nie udokumentowała daty otrzymania wskazanego przez nią ostatecznego rozstrzygnięcia . Odnosząc się do pier wszego zarzutu, ska rżąca podniosła , że z treści wniesionej skargi konstytucyjnej wynika wprost , iż – w jej ocenie – art. 116 ust. 2 w związku z art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270, ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 30 i art. 67 Konstytucji . Skarżąca stwierdziła , że szczegółowo wskazała , w jaki sposób zostały naruszone jej prawa konstytu- cyjne. Uzasadniając drugi z zarzutów, skarżąca stwierdziła , że przedłożyła wydruk z portalu emonitoring.poczta.pl , dokumentujący datę odebrania wyroku Sądu Apelacyjnego w R . z 19 kwietnia 2019 r. (sygn. akt […] ; dalej: wyrok Sądu Apelacyjnego ). P odkreśliła , że zwrotne potwierdzenie odbioru, o którym mowa w zakwestionowanym orzeczeniu , nie znajduje się w aktach sprawy , ponieważ zostało wygenerowane z syst emu elektronicznego (Elektroniczne Po- twierdzenie O dbioru). Oznacza to, zdaniem skarżącej, że jedynie sąd ma możliwość weryfikacji daty odbioru wskazanego orz eczeni a przez dokonanie wglądu w system operatora pocztowego. Jednocześnie – w ocenie skarżącej – Trybunał błędnie stwierdził, że nie miał możliwości spraw- dzenia, czy numer przesyłki wskazany w załącz onym przez nią wydruku rzeczywiście dotyczy wyroku Sądu Apelacyjnego w R . . Skarżąca wskazała , że w aktach sprawy o sygn. akt […] znajduj e się zarówno potwierdzenie nadania przez Sąd Apelacyjny w R . , jak i zwrotne potwier- dzenie odbioru tej przesyłki. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Try bunałem Konstytucyjnym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konsty- tucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Bada w szczególności, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdzono is tnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny uznaje, że postanowienie o odmowie nadania rozpatrywanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu jest prawidłowe, a zarzuty sformułowane w zażaleniu nie zasługują na uwzglę dnienie. 3. Trybunał , odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p. TK , stwierdza, że to na skarżąc ej spoczywa ciężar udokumentowania daty doręczenia ostatecznego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że powinna ona przedstawić dokument wiarogodny, z którego jednoznacznie wynika data otrzymania przez nią ostatecznego orzeczenia. Trybunał nie jest zobowiązany ustalać tego z urzędu. S karżąca sama ponadto podn iosła , że w aktach sprawy o sygn. akt […] znajduj ą się , zarówno potwierdzenie nadania , jak i zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki , w której przesłano jej ostateczne orzeczenie. Uznać n ależy tym samym , że miała ona możliwość spełnienia wymogu przewidzianego w art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p. TK. OTK ZU B/2020 Ts 124/18 poz. 118 3 4. Skarżąca zarzuciła również Trybunałowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 u.o.t.p. TK przez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na przyjęciu, że nie wykazała ona , w jaki sposób doszło do naruszenia przysługujących jej konstytucyjnych wolności lub praw. Wyjaśniła , że w skardze zarzuciła art. 116 ust. 2 w związku z art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 , ze zm.) niezgodność z art. 2, art. 7, art. 30 i art. 67 Konstytucji. W nawiązaniu do powyższego zarzutu Trybunał ponownie stwierdza, że skarżąca wprawdzie formalnie postawiła zarzut niekonstytucyjn ości powyższych przepisów, jednakże z uzasadnienia skargi wynika, iż kwestionuje ona wyłącznie orzeczenia zapadłe w jej sprawie. Skarżąca wskaz ała przede wszystkim na wadliwą – sprzeczną z orzecznictwem Sądu Najwyższego – wykładnię zakwestionowanych przepisów dokonaną przez organy orzekające w jej sprawie. Tym samym Trybunał zasadnie uznał, że skarga konstytucyjna nie zawiera uzasadnienia zarzutu nie zgodności przepisu z Konstytucją , a jedynie nie zgodnego z Konsty - tucją stosowania prawa . Owszem, jeżeli organy st osujące prawo nadają przepisom utrwalone i jednolite rozumienie, to powinno być ono uwzględniane przez Trybunał przy ocenie zarzutu niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją (zob. np. wyrok TK z 2 czerwca 2009 r., sygn. SK 31/08, OTK ZU nr 6/A/2009, poz . 83). Jednak to na skarżącej spoczywa ciężar wykazania istnienia utrwalonej i jednolitej linii orzeczniczej dotyczącej zaskarżonego przepisu. S karżąc a tymczasem nie przedstawiła żadnej argumentacji , świadczącej o wystąpieniu powyższej okoliczności. Mając powyższe na uwadze , Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia.