SK 31/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 27 grudnia 2023 r. Pozycja 105 POSTANOWIENIE z dnia 6 grudnia 20 2 3 r. Sygn. akt SK 31 / 2 1 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Justyn Piskorski – przewodniczący Stanisław Piotrowicz – sprawozdawca Michał Warciński R afał Wojciechowski Jarosław Wyrembak , po ro z pozn aniu, n a pos iedze niu niejawnym w dniu 6 grudnia 2023 r., skargi konstytucyjnej R . S . o zbadanie zgodności: ar t. 2 u st. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prow adzo- nym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądow ym bez nieuza- sadnionej zwłoki ( Dz. U . z 20 18 r. poz. 75 , ze zm. ) w zakresie , w jakim wyłącza prawo strony do wniesienia sk argi o stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sp rawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawach , o któ- rych mowa w art . 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks k arny w yko- nawczy (Dz . U. z 2017 r. poz . 665) , chyba że dotyczą one obowiązku naprawie- nia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na pokrzywdzonego z art. 4 5 ust. 1 i art . 77 ust. 2 Kon stytucji Rzecz y pospo litej Polskiej , p o s t a n a w i a : umorzyć pos tępowanie . Orzeczenie zapa dło jednogłośnie. U ZASADNIENIE I 1. W skardze konstytucyjnej z 18 stycznia 2021 r. R . S . ( dalej : skarżąc y ) wni ó s ł o stwi erdzenie , że art. 2 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygo towawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nie uzasadnion ej zwłoki (D z. U. z 20 18 r . p oz. 75 , ze zm . ; dalej : ustawa skargowa ) w zakresie , w jakim wyłącza prawo OTK ZU A/2023 SK 31/21 poz. 105 2 strony do wniesienia skargi o stwierdzenie , że nastą pił o naruszenie prawa stron y do rozpo- znania sprawy bez ni e uzasadnionej zwłoki w spr awach , o których mowa w art . 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1 997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665 ) , chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody , zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub na- wiązki orzeczonej na pokrz ywdzonego , jest niez g odny z art . 4 5 ust. 1 i art . 77 ust . 2 Konsty- tucji . 1. 1 . Skarga konstyt ucyjna została wniesiona na tle następującego stanu fakt ycznego . Skarżący wnió sł do S ądu O k ręgowe go w K . skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed tym s ądem (Wy działem Peni te ncjarnym) pod sygn. akt [ … ] , domagając się stwierdzenia, że w sprawie doszło do przewlekłości postępowania , ora z zasądzeni a k woty 2000 zł. Postanowieniem z 9 czerwca 2020 r. , sygn. akt [ … ] , Sąd Okr ę go wy w K . , Wydz iał XXII I Karny Odwoławczy po zo stawił skargę bez rozpoznania. W u zasadnieniu s ąd wskazał, że ponieważ sprawa , w której skarżący wniósł s kargę na przewlekłość postępowania , nie do- tyczył a obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę ani nawiązki orzec zo nej na r zecz pokrzywdzonego , brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi. Pismem z 15 lipca 20 20 r. ska rżący został poinformow any , że na po stanowienie z 9 czerwca 2020 r. zażalenie nie przysługuje. 1 . 2 . Po stanowien iem z 8 czerw ca 2021 r. (sygn. Ts 18 / 2 1 ) Trybunał nad ał bieg skar- dze konstyt ucyj nej , wskazując, że spełnia on a przesłanki nadania j e j dalszego biegu . 1 . 3 . Skarżąc y w s kardze konstytucyjn ej zarzucił , że został pozb awiony możliwości rozp o znania sp rawy , tj. wszczęcia procedury nadzorczej w za kresie szybkości i sprawności postępowania , oraz uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia przez sąd, któr ą to możliwość prz y- znano stronom innych postępowań. Zdaniem skarżącego , takie ograniczenie i różnicowanie spraw , w których str onie prz ys ługuje prawo do skargi na przewlekłość postępowania , nie znajduje żadnego uzasadnienia , ani ak s jologicznego , ani syste mowe go , w świe tle konieczno- ści ukształtowa nia pro cedury sądowej , zgodnie z wymogami sprawiedliwości. J ako wzorce kontrol i skarżą c y wskazał art. 45 ust. 1 Konstytucji w aspekcie rzetelnego procesu i prawa do sądu oraz art . 77 ust. 2 Konstytucji w aspe kc ie zamknięcia drogi sądowej . 2 . W piśmie z 25 sierpnia 2021 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (d alej : Rzecznik) zgłosił swój udział w post ęp owaniu i wni ósł o stwierdzenie, że art . 2 ust. 1b ustawy skargo- wej w zaskarżonym zakresie jest niezgodny z art . 45 ust. 1 i art . 77 us t. 2 Konstytucji. Zdaniem Rzecznik a , aby praw o do rozpatrzenia sp rawy bez zbędnej zwłoki nie miało char akteru wyłącz nie f asadowego , jednostka musi dysponowa ć odpowiednimi środkami pra- wymi, które – w raz ie zaistnienia przewlekłości postępowania – będą działać na sąd stymulu- jąco. Rzecznik zaznaczył, że jednym z powodów wyeliminowania z porządku prawnego moż- liwo ści wnie si enia skargi na przewlekłość postępowania wykonawczego był zamiar spraw- niejszego rozpoznania skarg na przewlekłość co do istoty sprawy. Testu konieczności i pro- porcjonalności nie może jednak przejść zastos owana przez us tawodawcę przesłanka zwi ąz ana z tzw. ekono mi ką procesową . Zatem dopiero ponowne ustaw owe zag warantowanie możliwo- ś ci wniesienia skargi na przewlekłość postępowań rozpoznawanych w oparciu o przepisy ko- deks u kar nego wykonawczego uczyni ten in strument realnym , a nie i luzo ryczny m. 3 . W piśmie z 19 sie rp nia 20 22 r . Prokurator Generalny (dalej: Prokurator) zajął sta- nowisko w sprawie . W ocenie Prokurator a , postępowa nie pod leg a um orzeniu , n a podstawie OTK ZU A/2023 SK 31/21 poz. 105 3 art. 59 ust. 1 pkt 2 us tawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowan ia przed T rybuna łe m K onsty tucy j nym (Dz. U. z 2019 r. poz. 23 93; dalej: u. o . t . p . TK) , wobec niedopuszczalności wydania wyroku . Z dani em Prok uratora , skarga nie spełnia warunkó w formalnych określonych w art . 53 ust. 1 pkt 3 i 4 u.o.t.p.TK , gdyż nie zawie ra prze dstawien ia stan u f aktycznego , więc nie spo- sób odczytać , jaki był przedmiot postępowania, w ram ach którego złożono skargę na prze- wlekłość, c o uniemożli wia także m erytoryczn ą ocenę skargi . Nadto skarga nie zawiera uza- sadni enia zarzutu niezgodności kwe stionowa nego pr zepisu ust awy z powołaniem argumen- tów lub dowodów na poparcie tego za rzutu. Prokurator wskazał, że uzasadnienie zarzutu niezgodn ości kwestiono wanej normy z normami wyższego rzędu jest niezwykle lakoniczne , a skarż ący w istocie nie powo łał argument ów o niezgodności p rzedmiotu kontroli z wzorcami kon troli ani dowodów na ich poparcie . W sprawie nie wykazano także , ż e doszło do narusze- nia określonych w Konstytucji wolności lub praw , których podmiotem jest skarżący , ani że to zakwestionowany przep is stano wi źród ło naru szenia jego wolności lub praw. Zd aniem Proku- ratora , nie wykazano zatem merytorycznego związku pomiędzy treś c ią normy praw nej a pod- jęty m na jej podstawie rozstrzygnięciem oraz zarzucanym temu rozstrzygnięciu naruszeniem praw lub wolności konsty tucyjn ych . Na dto w skardze nie rozważono, czy skarżący ma moż- liwość dochodzenia swoich praw w toku procedury sądowej, w szczególności , czy ma możli- wość dochodzenia napra wienia s zkody wynikłej z przewlekłości po stępowania na pods tawie art . 16 ustaw y skargow ej. 4 . W piśmie z 27 kw ietnia 2023 r . Sejm Rze cz y pospolitej Polskiej zajął stan owisko w spra wie . S ejm wniósł o umorzenie postępowani a na pod stawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o. t.p.TK ze względu na niedopuszczalność wydania wyr o ku . S ejm wskazał, że wyodrębniony w zaskarżo nym przepisie zakres zaskarżenia de facto odwzorowuje brzmienie kwestionowanego przepisu i w pełni wyczerpuje jego zawartość normatywną. Zdaniem Sejmu , art . 2 us t. 1 b ustawy s kar gowej nie mógł stanowić podstawy rozstrzygnięcia o prawach lub wolnośc iach skarżącego w pełnym zakr esie swego zastosowa- nia , b o ocena konstytucyjności wszystkich treści normatywnych art . 2 ust . 1b us tawy skargo- wej przybrałaby w części charakter kontroli abstra kcyjnej, co jest niedopuszcz alne w w ypad- ku spraw zai nicjowanych wni esieniem sk argi konstytucyjnej. Istotne zast rzeżenia dotyczą też sposobu , w jaki przedstawiono w skardze konstytucyjnej stan fak tyczny . Mianow icie przed- stawiony został w sposób ogólnikowy i sprowadza się niemal wyłącznie do przywołania mo- tywów orzeczenia sądowego , z którym skarżą cy wiąże naruszenie praw skonkretyzowanych w art . 45 ust. 1 i art . 77 ust. 2 Konstytucji. S e jm zaznaczył, że ani treś ć skargi konstytucyjnej , ani treś ć załączonego do niej postanowi enia sądu nie pozwala ustalić , jaki jest przedmiot po- stępowania t oczącego się przed Sądem Okręg owym w K . , którego dotyczy skarga na naru- szenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki , a ocen a konstytucyj- ności przepisu, na podst awie któr ego zostało podjęte rozstrzygniecie w sprawie sk a rg i na przewlekłość , nie może być oderwana od analizy charakteru postępowania, którego czas trwania jest kwestionowany . W ocenie Sejmu , skarżący nie spełnił też wymogu uzasadn ienia zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ustawy ze wskazan ym k onstytu c yjn ym pra- wem skarżącego z powołaniem ar g umentów lub dowodów na jego pop ar cie. Z arzut narusze- nia art . 45 ust. 1 Konst ytucji został zaledwie zasyg nalizo wany i pozostawiony bez doprecy- zowani a (z uwzględnieniem okoliczności faktycznych) , jakie rodzaje spraw są do siebie po- dobne na t yle, by dowieść koniecznoś ci poddania ich jednakowym regu lacjom . Brakuje na wet tego , co jest isto tą sprawy rozp a trywanej przez sąd penitencjarny. Sejm zaznaczył, że skar żą- cy niekonstytucyjności art . 2 ust. 1b u stawy skargowej upatru j e t akże w pozbawieniu go moż- liwości u ruchomienia doraźnej interwencji , która wym uszała by nadanie toczącej się sprawie odpowiedniego biegu . T ak ujęty zarz ut n ale ży, zdaniem Sejmu, postrzegać jako postulat OTK ZU A/2023 SK 31/21 poz. 105 4 de lege ferenda , którego ocena pozostaje poza kognicją Trybunału Ko nstytucyjnego. S ejm zauważył również , że nie ma żadnej argumenta cji wspierającej zarzu t naruszenia art . 7 7 ust. 2 Konst ytucji , co ni e tylko wyczer puje negatywną, formalną przesłankę dopuszczalnoś ci rozpo- znania skargi k onstytuc yjnej , ale równ ież niweluje możliwość ustosunkowania się do jej me- ritum . I I Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1 . Prz e d mi ot skargi kons ty tucyjne j . S kar żąc y wystąpił ze skargą konstytuc yjną o stwierdzenie przez Tryb unał Konstytu- cyj ny , że art. 2 ust. 1b ust awy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prow adzonym lub nadzorowa- nym przez prokuratora i postępowaniu sądow ym bez nieuzasadnionej zwłoki ( Dz. U . z 20 18 r. poz. 75 , ze zm. ; dalej : ustaw a skargow a) jest niezgodn y z art . 4 5 ust. 1 i art . 77 ust. 2 Konstytucji . W r ozpatrywanej sprawie s karżąc y wią że problem konsty tucyjny z brakiem możli- wości wniesienia skargi n a narus zenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasad- nione j zwło ki w postępowania ch wymienionych w art . 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2 023 r. poz. 127) , chyba że dotyczą on e obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na po- krzywdzonego. 2. Ocen a d opuszcza lności me rytoryczne g o rozp oznania skargi . 2.1. Z godnie z ut rwalonym orzecznictwem Trybunału , p ozytywn y wyni k wstępnej ko ntroli skargi kon stytucyj nej nie przesądza definitywnie o do puszczalności pó źniejszego jej r o zp o znan i a co do m eritum . Trybun ał Konstytu cyjny , r ozpoznając s prawę, nie jest zw iązany stanowiskiem za jętym w postanowieniu zamykającym rozpo z n ani e ws tępne . Na każd ym et a- pie postępowania Trybunał jest obowiązany do kontroli , czy nie zachodz i ujemna przesłan ka wydania wyroku, nakazu jąca umorzenie post ę p owani a ( por. postanowi eni a z : 26 sierpni a 2020 r., sygn. SK 44/20, OTK ZU A/2020, poz. 4 4 i 27 paździ er nika 20 21 r., sygn. SK 40 / 20 , OTK ZU A/20 22 , po z. 8 ). Kontrolując istni enie pozytyw ny ch oraz brak ujemnych p rz esł ane k pr ocesowych, Trybunał Konstytuc yjny może dojść d o wniosków odmiennych od uprzednio wyrażonych w postanowieniu wydanym na etapie w stępn e g o roz poznania konkretnej skargi konstytucy j- nej. W wypadku stwierdzenia p rzeszko dy formalnej na et a pie służącym meryto rycznemu r oz- poznaniu ska rgi, Try bunał um arza post ępowanie, jeżeli wydanie or zeczenia jest niedopusz- czalne (zob. postanowie nie p e łnego składu TK z 15 listopada 2018 r., syg n. SK 5/14, OTK ZU A/20 18, poz. 66). 2.2. Z g od nie z art . 79 ust. 1 K o nstytucji , ka żd y, czy je konsty tucyjne w olności lub prawa zostały naruszone, ma pra wo, na zasadach określonych w ustawie, wnieść skargę do Tryb unału Konstyt ucyjnego w sprawie zgodności z Konst ytucją ustawy lub inn ego aktu no r- matyw ne go , na podstawie które go sąd lub organ a dministracji pu blicznej orzekł os tatecznie o jego wolnościach lub p rawach albo o j ego obowiązkach określonych w Konstytucji . D o- puszcz alność skutecznego wniesienia, a następnie merytorycznego rozpoz nania skarg i kons ty- tu cyjnej uzależniona j es t t akże od spe łn ie nia przesłane k , które zostały w ymienione w art . 53 OTK ZU A/2023 SK 31/21 poz. 105 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Tryb u na łe m Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2392 ; dalej: u . o . t . p . TK ) . D o merytor ycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej niezbędne jest określenie, ja- kie konst ytucy jn e wolności lub prawa przysł uguj ące skarżące mu i w jaki sp o sób zostały naru- szone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u . o . t . p . TK). S karga kons tytucyjna powinn a też zawierać m.in . uz a- sadnieni e zarzutu niezgodnośc i z Konstytu cją kwestionowan ych przepisów z powołaniem argume n tów lu b dowodów na jego poparci e (a rt. 53 ust. 1 pkt 3 u . o . t . p . TK). 2.3. Uzasadnienie zarzu tu polega na sformułowaniu takich argumentów, które prze- mawiają na rzecz niezgodności zachodzącej pomiędzy normami wynikaj ącymi z kwestiono- w anych przepisów a normami zawartymi we wzorcach kontroli. Wymóg ten ni e może być traktowany powierzcho wnie i instrum entalnie, a argumenty przytoczone w skardze mogą być mni ej lub bardziej przekonujące, lecz muszą być „a rgumentami nada jąc ymi się do rozpoz na- nia przez Trybunał Kons tytucyjny” (wyrok z 19 października 2010 r. , sygn. P 10/10, OTK ZU nr 8/A/2010, poz. 78). Pon ad wszelką wątpliwość nie czyni zadość rozważanej powinności sa mo p rzedstawienie przepisu stanowiącego przedmiot kontrol i i przep isu będącego wzorcem tej kontroli (nawet wraz z podaniem sposobu rozumienia obu wymienionych przepisów ), bez prze dstawienia cho ciażby jednego argumentu wskazującego na niezgodność tych regulacji prawnych. Wówczas należy uznać, ż e zarzut w og óle ni e został uzasadnio ny. Nie realizują tego wy magania również uwagi nazbyt ogólne, niejas ne czy też czynione jedynie na margine- sie innych rozważań. W takich wypadkac h uzasadnienie – jako formalnie wadli we – należy zakwalifikować jako pozorne, równoznaczne z b rakiem uz asadnienia (zob. wyrok z 6 marca 2 019 r., sygn. K 18/17, OTK ZU A/2019, poz. 10 i powołane tam orzecznictwo) . W d otychczasowym orzecznictwie Trybunał niejednokrotnie podkreślał, że prawi- dłowe uzasadnienie zarzutów wymaga nie tyl ko wskazania prze pisu Konst ytucji mającego stanowić wzorzec ko ntroli, ale także powołania przekonującyc h argumentów wskazujących na niezgodn ość treści przepisu kwestionowanego z treścią normy wyrażonej w przepisie kon- s tytucyjnym. Zakłada to istnienie relacji łączącej treść ty ch przep isów . „Merytoryczne rozpo- znanie sp rawy uzależnione jest nie tylko od precyzyjnego oznaczenia przez wnioskodawców wzorców konsty tucyjnych, ale i zgodnej z orzecznictwem konstytucyjny m ich interpretacji oraz odpowiedniego (adekwat nego) przypor ządk owa nia do przedmiotu kontroli” (tak na przykł ad: wyrok z 28 listopada 2013 r., sygn. K 17/12, OTK ZU nr 8/A/2013, poz. 125; po- stanowienie z 1 k wietnia 2014 r., sygn. K 42/12, OTK ZU nr 4/A/2014, poz. 4 3) . Skarżący powinien wskazać, jakie konstytucyjne wo lności lub prawa zostały naru- szone kwestionowan ą regulacją, a także opisać sposób tego naruszenia. Argumenty muszą odnosić się do problemu n iezgodności zachodzącej między regulacjami stanowiącymi przed- miot skargi konstytucyjnej oraz tymi, kt óre określone są w niej jak o wzorce kontroli. Trybu- nał Konstyt ucyjny podkreślał, że nie wystarczy, iż skarżący wskaże określone kwestionowane prz episy oraz prze pisy konstytucyjne, z którymi są one , w jego opinii, nie zg odne . Musi także wyjaśnić, na czym owa niezgodnoś ć polega. Jest to przesłanka konieczna do uznania d opusz- czalności skargi konstytucyjnej (zob. np. postanowienie z 22 września 2 021 r., sygn. SK 49 / 20 , OTK ZU A/20 21 , poz. 53 ) . Skarżący musi również w odpowiedni sposób powiązać zai stniałe n aruszen ie z wła- ściw ą no rmą konsty tucyjną, któ ra w danym wypadku jest adekwatnym wzorcem kontroli kwestionowanych przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego. Formuł ując zarzut , skarżący musi zatem wykazać nie tylko, że jest podmiotem konkretne go konstytucyjne go prawa. Ciąży n a nim obowiązek uprawdo podobnienia, że ta wolność lub to prawo zostały faktycznie naruszone, a naruszenie to wynika z treści kwestionowanyc h przepisów , na pod- st awie których sąd lub organ administracji publicznej os tatecznie ukształtował jego sytuację pr awn ą . Dopiero kumulatywne spełnienie tak rozumianych przesłanek warunkuje możliwość OTK ZU A/2023 SK 31/21 poz. 105 6 skutecznego wniesienia, a następnie merytorycznego rozpatrzenia skargi konstytucyjnej przez Trybunał. „ Niedochowanie wskazanych wymogów prowadziłoby do sytuacji, w której skarg a konstytucyjna, zamias t środka ochrony konstytucyjny ch wolności i praw skarżącego, stałaby się swoistą formą actio populari s , zbliżoną w swej istocie do wniosk u w sprawie abstrakcyj- nej kontroli norm” (postanowienie z 3 gru dnia 2019 r., sygn. SK 19/1 8, OTK ZU A/2019, poz. 69; zo b. również postanowienia z: 15 października 2019 r., sygn. SK 10/19, OTK ZU A/2019 , poz. 54; 5 listopada 2013 r., sygn. SK 15/12, OTK ZU nr 8/A/2013, poz. 127; 13 października 2004 r., sygn. Ts 55/04, OTK ZU nr 5/B/2004, poz. 2 99 oraz wyrok z 24 paź - d ziernika 2007 r., sygn. SK 7/06, OTK ZU nr 9/A/2007, poz. 108). W niniejszej sprawie nie moż na uznać, że s karżący spełni ł ustawowy wymóg wła- ściwego uzasadnienia zarzutu niezgodności k westionowanych p rzepisów ze wskazywanymi ko nstytu cy jnym i prawami, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie . Po- wyższ a przesłanka odpowiedniego uzasad nienia zarzutów została po traktowana powierz- chownie i instrumenta lnie. Skarżący wskazał , jakie prawa konstytucyjne wynikają z art . 45 ust. 1 Konstytucji , przedstawił relacje , jakie zacho dzą między art . 77 ust. 2 i art . 45 ust. 1 Konstytucji oraz ogólnie wskazał , że elementy prawa do sądu , takie jak prawo dostępu do sądu, pr awo do odpowiedniego ukształtowania procedury są dowej i praw o do wyroku sądo- we go , zostały naruszone , co w konsekwencji doprowadziło do zamknięcia drogi sądowej , a zatem naruszenia a rt. 77 ust. 2 Konstytucji, jednak nie opisał , w jaki spos ó b zakwestiono- wana regulacja narusz yła jego konstytucyjne wo lności lub prawa . Nadto s karżący nie powołał argumentów odnoszących się do problemu niezgodności zachodzącej między regulacj ą sta- nowiąc ą przed miot skargi konstytucy jnej a wzorc am i kont roli. Skarżący wskazał jedynie kwestionowan y prz epis oraz przepisy konstytucyjne, z którymi jest on , w jego opin ii, nie- zgodn y, jednak nie wyjaśni ł , na czym owa niezgodnoś ć polega. N ie powiąza ł też zai stniałe go naruszen i a z właściwą normą konsty tucyjną, któ ra w danym wypadku jest adekwatnym wzor- cem kontroli kwestionowanych przepisów ustawy l ub innego aktu normatywnego . Skarż ą cy nie wykazał także , że jest podmiotem konkretn ego konstytucyjn ego prawa , ani nie uprawdo- podobnił , że ta wol ność l ub to prawo zo stały faktycznie naruszone, a naruszenie to wynika z treści kwestionowan ego przepis u , na podst awie któr ego sąd lub org an administracji pu- blicznej os tatecznie ukształtował jego sytuację prawn ą. T oteż Tryb unał stwierdził, że skarżą- cy nie spełnił przesłanki koniecznej uznania d opuszczalności skargi konstytucyjnej . B iorąc powyższe pod uwagę, wyda nie wy roku w sprawie było niedopuszczaln e, dla- tego postępowani e należ ało umorzyć (art . 59 ust . 1 pkt 2 u . o . t . p . TK).