IV KK 9/26

IV KK 9/26 ZARZĄDZENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 28 sierpnia 2026 r. SSN Ryszard Witkowski SSN R.W., po zapoznaniu się z pismem adw. T.W. z 18 sierpnia 2026 r. – zatytułowanym „wniosek o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku i skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie”, złożonym w sprawie kasacyjnej IV KK 9/26, na podstawie art. 93 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. z a r z ą d z i ł: 1. pozostawić w aktach sprawy pismo adw. T.W. z 18 sierpnia 2026 r. – zatytułowane „wniosek o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku i skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie” - bez podejmowania czynności procesowych. 2. doręczyć odpis zarządzenia: - adw. T.W.; - S.N. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z 28 maja 2026 r. uznał kasację obrońcy skazanego S.N. skazanego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 14 marca 2025 r. sygn. akt II AKa 560/24 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu z 13 września 2024 r. sygn. akt IV K 49/24, za IV KK 9/26 2 oczywiście bezzasadną. Kasacja rozpoznana została w siedzibie Sądu Najwyższego na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 28 maja 2026 r., co jednoznacznie potwierdza analiza akt przedmiotowej sprawy kasacyjnej IV KK 9/26. Należy przypomnieć, iż taki sposób rozstrzygnięcia jest ostateczny i nie podlega dalszemu zaskarżeniu, co ma bezpośrednie odniesienie także do skuteczności formułowanego żądania odrębnego rozpoznania ponowionego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Oddalając kasację Sąd Najwyższy orzeka bowiem jedynie o niezasadności skargi kasacyjnej i w żadnym wypadku nie wkracza w sferę, w której zaskarżony kasacją wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej (postanowienie SN z 12 kwietnia 2001 r. w sprawie III KO 53/99). Warto podkreślić, że tożsamy pogląd dominuje również w literaturze (zob. T. Grzegorczyk (w:) Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. III, Kraków 2003; D. Świecki (w:) B. Augustyniak, K. Z. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2013; J. Matras (w:) Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, red. K. Dudka, Warszawa 2020; D. Świecki (w:) B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2020). Rozpoznania kasacji czyni bezprzedmiotowym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, sformułowany w kasacji, jak i w piśmie z 18 sierpnia 2026 r. Wniosek ten w takiej sytuacji procesowej jest bezskuteczny. W związku z tym przedmiotowe pismo nie może wywoływać skutków prawnych i inicjować ponownego postępowania w zakresie objętym jego treścią kwestii incydentalnej, co obligowało do wydania przedmiotowego zarządzenia. W tym stanie rzeczy, pismo – zatytułowane „wniosek o rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku i skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie”, należało pozostawić w trybie administracyjno-porządkowym w aktach sprawy, bez nadania mu biegu procesowego, stosownie do ugruntowanej i niekwestionowanej praktyki (zob. postanowienia SN z 22 marca 2000 r. sygn. akt V KZ 23/00, OSNKW 2000, z.5-6, poz. 52; z 18 grudnia 2012 r. sygn. akt WZ 30/12, LEX 1243117). [WB] IV KK 9/26 3 [a.ł]