II KK 453/26

II KK 453/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 października 2026 r. SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Dziergawka SSN Paweł Bucoń w sprawie K. G. skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 27 października 2026 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie z 13 czerwca 2025 roku, sygn. V K 531/25 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie SSN Paweł Bucoń SSN Małgorzata Bednarek SSN Anna Dziergawka UZASADNIENIE II KK 453/26 2 K. G. został oskarżony o to, że w dniu 2 marca 2025 r. w W. przy […], wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 10,50 g netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii Wyrokiem nakazowym z 13 czerwca 2025 roku, sygn. II KK 453/26, Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie: 1. uznał K. G. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U.2023.1939 t.j. z dnia 2023.09.20) w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 300 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 35 złotych; 2. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 2 marca 2025 roku od godziny 09:40 do 3 marca 2025 roku do godziny 12:40 z zaokrągleniem do pełnego dnia przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny; 3. na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr […], a zapisanego pod numerem […] na karcie 28 akt sprawy zarządzając jego zniszczenie; 4. na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 4.500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; 5. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 1440,00 złotych. Żadna ze stron nie wniosła sprzeciwu i wyrok uprawomocnił się 28 czerwca 2025 roku. Kasację od powyższego wyroku na korzyść skazanego wywiódł Prokurator Generalny, w której podniósł zarzut: rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec K. G. - po przeprowadzeniu postępowania nakazowego w trybie art. 500 § 1 i 3 k.p.k. i uznaniu go wyrokiem nakazowym za winnego popełnienia występku z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U.2023.1939 t.j. II KK 453/26 3 z dnia 2023.09.20) w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. - kary 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 35 (trzydzieści pięć) złotych, podczas gdy zgodnie z treścią przepisu art. 502 § 1 k.p.k. wyrokiem nakazowym można orzec karę grzywny w maksymalnej wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych albo do 200 000 (dwustu tysięcy) złotych. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w jego części dot. rozstrzygnięcia o karze grzywny i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieście Warszawie do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu umożliwiającym rozpoznanie jej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma skarżący, że przedmiotowy wyrok nakazowy zapadł z rażącą obrazą wskazanego w petitum kasacji przepisu prawa procesowego. Postępowanie nakazowe podlega rygorom opisanym w rozdziale 53 Kodeksu postępowania karanego; zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k. w sprawach, w których prowadzono dochodzenie, uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny wydać wyrok nakazowy. Stosownie zaś do art. 502 § 1 k.p.k., wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200.000 zł. Przepis ten określa nie tylko katalog kar, jakie sąd może orzec w postępowaniu nakazowym, ale także określa ich wymiar, co oczywiście dotyczy również kary grzywny. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieście w Warszawie zaskarżonym wyrokiem wymierzył K. G. za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, przekraczając górną granicę tej kary możliwej do orzeczenia w postępowaniu nakazowym i doprowadzając tym samym do rażącego naruszenia przepisu art. 502 § 1 k.p.k. w sposób mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku. W tej sytuacji, zaskarżony wyrok należało uchylić a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieście II KK 453/26 4 w Warszawie, celem wydania orzeczenia zgodnego z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku [J.J.] [r.g.] SSN Paweł Bucoń SSN Małgorzata Bednarek SSN Anna Dziergawka