V KK 29/26

V KK 29/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 marca 2026 r. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska w sprawie P. S. i M. T. ukaranych za popełnienie czynu z art. 43ą ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron w dniu 25 marca 2026 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, a kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. [J.J.] Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska UZASADNIENIE V KK 29/26 2 Sąd Rejonowy w Iławie, wyrokiem nakazowym z 9 grudnia 2024 r., uznał P. S. i M. T. za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to wymierzył im karę jednego miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został zaskarżony i uprawomocnił się ostatecznie 1 lutego 2025 r. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego na korzyść ukaranych wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego tj. art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na wymierzeniu obwinionym kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy taka sankcja nie była przewidziana przez ten przepis i postulował uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. Zgodnie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ,,Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze grzywny.”. Skoro więc P. S. i M. T. zostali uznani za winnych popełnienia czynu zabronionego polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem z art. 14 ust. 2a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, to wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom (art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi). W toku ponownego rozpoznania należy uwzględnić treść wskazanych wyżej przepisów. [J.J.] V KK 29/26 3 [a.ł] Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska