I ZI 25/26

I ZI 25/26 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 31 sierpnia 2026 r. SSN Barbara Skoczkowska Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Tarasiuk z udziałem prokurator I.P. z Prokuratury Okręgowej w P. i adw. K.T. – obrońcy prokurator X. Y. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, na posiedzeniu jawnym, w dniu 31 sierpnia 2026 r. wniosku Prokuratura Okręgowego w P. z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. akt […], o podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. - prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] za czyn z art. 177 § 1 k.k. na podstawie art. 135 § 5 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze uchwalił: 1. zezwolić na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y. za to, że: 9 września 2025 roku w [...] nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem marki N. o nr rej. […], jadąc ul. […] w kierunku centrum miasta na wysokości posesji oznaczonej numerem […], poprzez zaniechanie właściwej obserwacji przedpola jazdy oraz niezachowanie zasady szczególnej ostrożności i zasady ograniczonego zaufania, obowiązujących kierującego przy dojeżdżaniu do oznakowanego przejścia dla pieszych, nie zareagowała skutecznym zmniejszeniem prędkości lub zatrzymaniem się przed przejściem, nie ustąpiła pierwszeństwa małoletniej H.S., przekraczającej jezdnię po oznakowanym przejściu dla pieszych, skutkiem czego nieumyślnie doprowadziła do potrącenia I ZI 25/26 2 pokrzywdzonej w następstwie czego doznała ona obrażeń ciała w postaci złamania przynasad dalszych obu kości podudzia lewego, złamania wieloodłamowego spiralnego w połowie trzonu kości piszczelowej prawej oraz części dalszej trzonu kości strzałkowej prawej, a ponadto otarcia naskórka łokcia prawego i obu stóp, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni, to jest o przestępstwo z art. 177§1 k.k. 2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania. [J.J]. UZASADNIENIE Prokurator Okręgowy w P. wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. akt […] zwrócił się o podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y., gdyż zgromadzone dowody uzasadniają podejrzenie popełnienia przez nią przestępstwa z art. 177 § 1 k.k. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 135 § 5 Prawa o prokuraturze, sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego przestępstwa. Do wydania uchwały zgodnej z zamierzeniem wnioskodawcy są zatem niezbędne dowody – ocenione obiektywnie – na podstawie których można podejrzewać, że miało miejsce przestępstwo. Nie jest oczywiście wymagane przekonanie o winie, ale też nie wystarcza samo przypuszczenie, że było tak, jak we wniosku. Z powołanego przepisu wynika również, że nie każde uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa daje podstawę do uchylenia immunitetu, bowiem należy wykazać, że podejrzenie jest dostatecznie uzasadnione (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt SNO 21/07). W niniejszej sprawie zauważyć należy, że załączony do wniosku materiał dowodowy czyni zadość przywołanym wymaganiom, a przedstawione okoliczności I ZI 25/26 3 sprawy przemawiają za tym, że prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y. mogła naruszyć przepisy prawa. Przede wszystkim materiał dowodowy zgromadzony w toku dotychczasowego postępowania w postaci: protokołu badania stanu trzeźwości, protokołu oględzin miejsca zdarzenia drogowego, dokumentacji fotograficznej zdarzenia drogowego, szkica miejsca, protokołu oględzin pojazdu, zeznań przesłuchanych w charakterze świadków: ojca małoletniej pokrzywdzonej P.S., Ł.S., A.P., Z.K., J.D., N.S., A.B., Z.S., P.S., M.P., pokrzywdzonej H.S., opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej, opinii z zakresu badań chemiczno- toksykologicznych materiału biologicznego (krwi), opinii biegłego z zakresu badania i analizy danych, opinii biegłych z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych i medycyny sądowej, pozwala na przyjęcie, że istnieje dostatecznie uzasadnione podejrzenie, że prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] X. Y., w dniu 9 września 2025 roku w [...], kierując samochodem marki […] o nr rej. […] nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym i dopuściła się czynu z art. 177 § 1 k.k. Na obecnym etapie postępowania materiał dowodowy wskazuje, że prokurator X. Y., 9 września 2025 roku, kierując pojazdem […] o nr rej. […] w [...], poruszała się z niedużą prędkością, ulicą […] w kierunku centrum miasta. Pasażerem pojazdu był jej mąż – X. Y. W tym czasie przy przejściu dla pieszych na wysokości posesji nr […] w [...], w niewielkiej odległości od krawędzi jezdni znajdowała się grupa młodzieży, wraz z pokrzywdzoną H.A. X. Y. dojeżdżając do przejścia dla pieszych zwolniła. W tym samym momencie, małoletnia H.S. weszła na przejście dla pieszych, gdzie doszło do jej potrącenia, przez kierującą pojazdem […]. Wskutek powyższego małoletnia doznała złamania przynasad dalszych obu kości podudzia lewego, złamania wieloodłamowego, spiralnego w połowie trzonu kości piszczelowej prawej oraz części dalszej trzonu kości strzałkowej prawej, a ponadto otarcia naskórka łokcia prawego i obu stóp. Obrażenia te naruszyły czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1 k.k. - w rozumieniu art. 157 § 1 k.k., tj. na okres powyżej 7 dni. I ZI 25/26 4 Zebrane dowody w aktualnym stadium postępowania świadczą za tym, że piesza przechodząc przez jezdnię, znalazła się w polu widzenia kierującej pojazdem w odległości, która umożliwiała skuteczne zahamowanie. Na obecnym etapie kluczowa była opinia biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych. Biegli wskazali, że kierująca pojazdem […] dojeżdżając do przejścia dla pieszych z niewielką prędkością miała możliwość skutecznego zareagowania na małoletnią pieszą znajdującą się przy krawędzi jezdni albo idącą w kierunku przejścia dla pieszych, zaś sposób jazdy kierującej pojazdem, kiedy dojeżdżała ona do przejścia dla pieszych, określony jako bardzo wolna jazda lub hamowanie przed przejściem bez zamiaru zatrzymania się, a potem przyspieszenie, stanowiły naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w tym zasad ostrożności, szczególnej ostrożności oraz zasady ograniczonego zaufania. Naruszenie wymienionych zasad przez kierującą pojazdem było główną, źródłową przyczyną zaistnienia wypadku, do którego spowodowania małoletnia piesza nie przyczyniła się, jako że okoliczności towarzyszące jej wkroczeniu na przejście dla pieszych wskazywały, że kierująca pojazdem ustąpi jej pierwszeństwa. Okoliczności te uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że prokurator X. Y. popełniła czyn o znamionach występku z art. 177 § 1 kk, co stwarza podstawę do wyrażenia zgody na jej pociągnięcie do odpowiedzialności karnej. Nie przesądza to oczywiście o sposobie zakończenia postępowania przygotowawczego. W wypadku złożenia przez kierującą samochodem wyjaśnień podważających konkluzje biegłych co do sposobu poruszania się pokrzywdzonej, co znajduje odzwierciedlenie w przedłożonej przez pełnomocnika X. Y. opinii nr […] z zakresu rekonstrukcji wypadku wydanej przez biegłego rzeczoznawcy samochodowego – Ł.K. zajdzie potrzeba pogłębionego zweryfikowania opinii w tym właśnie aspekcie. Jest oczywiste, że ta właśnie okoliczność ma w sprawie zasadnicze znaczenie. Przypomnieć przy tym należy, że rolą sądu dyscyplinarnego wydającego uchwałę zezwalająca na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej nie jest ustalenie czy czyn X. Y. - prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] miał miejsce w sposób niebudzący wątpliwości, lecz jedynie stwierdzenie czy występuje dostatecznie uzasadnione podejrzenie jego popełnienia, co zdaniem Sądu Najwyższego, na obecnym etapie postępowania, ma miejsce. Kwestia I ZI 25/26 5 odpowiedzialności karnej zostanie dopiero rozstrzygnięta w prawomocnym orzeczeniu sądu karnego, który władny jest do obalenia domniemania niewinności określonej osoby w odniesieniu do czynu objętego wnioskiem o zezwolenie na pociągnięcia do odpowiedzialności karnej. Końcowo należy dodać, że dokonując oceny objętego wnioskiem zachowania X. Y. oraz zakres doznanych przez małoletnią obrażeń (wyczerpujących dyspozycję art. 157 § 1 k.k.), nie sposób uznać, iż stopień społecznej szkodliwości czynu jest znikomy. Naruszenie zasad ruchu drogowego skutkowało wypadkiem, przy czym zachowanie szczególnej ostrożności oraz należytej obserwacji drogi wykluczyłyby jego zaistnienie. Spowodowanie wypadku miało zatem ścisły związek ze niezastosowaniem się X. Y. - do zasad ruchu drogowego. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.] [r.g.]