IV KK 330/25

IV KK 330/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek Dnia 16 lipca 2026 r. w sprawie M.W. skazanych z art. 158 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2026 r. wniosku obrońcy o wstrzymanie wobec skazanego wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z 19 czerwca 2025 r., sygn. akt III K 31/23 zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 586/24 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońca skazanego – adw. J.D.- wywiódł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 586/24. W późniejszym piśmie skazanego, został sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania wobec skazanego zaskarżonego kasacją orzeczenia. Obrońca uzasadniając wniosek wskazał, na wagę zarzutów kasacyjnych i wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. IV KK 330/25 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wskazać należy, że suspensywność zaskarżonego orzeczenia ma w postępowaniu kasacyjnym charakter ekstraordynaryjny. Skazany zasadność złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia motywuje oczywistą słusznością wywiedzionych zarzutów kasacyjnych. Odnosząc się do tej przyczyny wskazać należy, że zgodnie z przyjęta linią orzeczniczą, aby stanowić podstawę zastosowania instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia zarzuty kasacyjne muszą spełniać rygory określone w art. 523 § 1 k.p.k., a zatem wskazywać na naruszenia prawa o charakterze rażącym i mogącym mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Przy czym ów rażący stopień naruszenia oceniany być musi in concreto. Na gruncie art. 532 § 1 k.p.k., a więc w ramach kontroli wstępnej, podniesione naruszenia muszą być na tyle doniosłe i jednoznaczne, że już prima facie przekonują o dużym prawdopodobieństwie uwzględnienia kasacji. W ocenie Sądu Najwyższego, wstępna kontrola wniesionej kasacji nie daje podstaw do jednoznacznego uznania przedstawionego zarzutu kasacyjnego za oczywiście zasadny, a tym samym przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesionej kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie. [WB] [r.g.]