II CSKP 963/23

I. na podstawie art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 90 ust. 1, art. 178 ust. 1 i art. 190 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 48 1 pkt 1 i 5 k.p.c. stwierdza, że: czynność dokonana w niniejszej sprawie 9 maja 2024 r., określona jako postanowienie Sądu Najwyższego, jest orzeczeniem nieistniejącym, rażąco sprzecznym z obowiązującym porządkiem prawnym Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż została podjęta: a) w składzie z udziałem SSN X. Y., który był wyłączony od orzekania z mocy ustawy, albowiem rozstrzygniecie dotyczyło złożonego przez niego żądania wyłączenia, oddalonego w prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z 14 listopada 2023 r., czym naruszona została zasada nemo iudex in causa sua, b) na podstawie uchwały połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20, wydanej z udziałem składu orzekającego, której brak mocy obowiązującej stwierdził Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, c) w oparciu o pozbawione atrybutów wykonalności orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wydane na podstawie leżącej poza zakresem prawnych zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej, co wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10 marca 2022 r., K 7/21, d) na podstawie norm, które nie wywołują ex tunc skutków prawnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2021 r., K 3/21; II. przedkłada skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Cywilnej Sądu Najwyższego celem dokonania weryfikacji przydziału sprawy; III. zwraca się do Kolegium Sądu Najwyższego o rozważenie skierowania do Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego żądania podjęcia czynności wyjaśniających w związku z oczywistą i rażącą obrazą wskazanych w pkt. I niniejszego postanowienia przepisów prawa na skutek podjęcia przez SSN X. Y., SSN X.1 Y.1 i SSN X.2 Y.2 w niniejszej sprawie czynności z 9 maja 2024 r.A.W.