I CSK 1722/22

zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie w celu: 1. wyjaśnienia zakresu pełnomocnictw udzielonych przez powodów radcom prawnym J. W. i K. K. (k. 628, 630, 632, 634, 636 i 638) i oceny, czy użyte w tych pełnomocnictwach sformułowanie przed sądami obejmuje także Sąd Najwyższy, a w konsekwencji, czy odpis skargi kasacyjnej powinien był zostać doręczony wspomnianym pełnomocnikom, a nie powodom osobiście, 2. w przypadku przyjęcia oceny, że ww. pełnomocnictwa nie obejmowały postępowania ze skargi kasacyjnej w celu prawidłowego doręczenia odpisów skargi kasacyjnej powodom, z uwzględnieniem wynikającego z art. 14 rozporządzenia nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych ("doręczanie dokumentów") oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (Dz. U. UE. L. z 2007 r. Nr 324, str. 79 z późn. zm.) obowiązku uzyskania potwierdzenia odbioru lub jego odpowiednika; dokumenty z k. 771-776 nie pozwalają na ocenę skuteczności dokonanego przez Sąd Apelacyjny doręczenia, nadto z akt sprawy nie wynika, by podjęta przez Sąd próba doręczenia odpisów skargi kasacyjnej spełniała wymagania wynikające z art. 8 ust. 1, 2 i 3 w zw. z art. 8 ust. 4 i art. 14 ww. Rozporządzenia na marginesie Sąd Najwyższy wskazuje, że aktualnie (od 1 lipca 2022 r.) kwestia doręczeń w sprawie normowana jest zasadniczo przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1784 z dnia 25 listopada 2020 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych (doręczanie dokumentów) (wersja przekształcona) (Dz. U. UE. L. z 2020 r. Nr 405, str. 40); 3. usunięcia braku skargi kasacyjnej w postaci niewskazania numerów PESEL skarżących (art. 126 2 pkt 2 k.p.c.).