V KK 382/26

V KK 382/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 30 września 2026 r. SSN Marek Pietruszyński w sprawie O.L. oraz J.B. skazanych z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2026 r. wniosku obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 listopada 2025 r., sygn. II AKa 93/20 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 30 września 2019 r., sygn. XIV K 294/17, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest utrwalony pogląd, że wstrzymanie wykonania wyroku na podstawie art. 532 k.p.k., jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 2 k.k.w.). Zastosowanie tej instytucji może więc nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku V KK 382/26 2 objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim zawartych. Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k. wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy nakazujące pozbawienia w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być jednak dostrzegalna już „ na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie na podstawie art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. W kasacji wskazano, że charakter zarzutów kasacyjnych przemawia za wstrzymaniem wykonania wyroku, gdyż wydanie wyroku w tej sprawie nastąpiło z rażącym naruszeniem szeregu przepisów. Rozważając podniesione zarzuty, nie można było uznać, aby w rachubę wchodziła nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Instytucja z art. 532 k.p.k. zastrzeżona jest dla innych okoliczności, w szczególności takich, których wystąpienie w sposób nieuzasadniony zwielokrotnia dolegliwość wynikającą z konieczności przystąpienia przez skazanego do wykonania bądź częściowego wykonania wobec niego kary pozbawienia wolności (zob. postanowienie SN z 13.04.2023 r., III KK 109/23). Taki przypadek w analizowanej sprawie nie zachodził. Nadto na obecnym etapie postępowania nic nie wskazuje również, jakoby wniesiona w imieniu skazanego kasacja, mimo wielości postawionych zarzutów powiązanych z naruszeniem prawa materialnego, procesowego, przepisów konstytucyjnych, norm prawa międzynarodowego, przepisów normujących zasady techniki legislacyjnej - miała walor „oczywistej zasadności”, tzn. podniesione w niej zarzuty przekonywały o trafności i skuteczności nadzwyczajnego środka zaskarżenia bez potrzeby prowadzenia dalszych, pogłębionych rozważań prawnych. V KK 382/26 3 Niezależnie bowiem od tego, jak zasadność i skuteczność kasacji ocenia sam jej autor, rozstrzygnięcie w zakresie wniosku nie może pomijać wstępnej analizy materiałów przeprowadzonego postępowania instancyjnego. Ocena sposobu przeprowadzenia postępowania oraz zapatrywań wyrażonych przez orzekające sądy oraz uwzględnienie wywodów zawartych w odpowiedzi prokuratora na kasację (wnioskującego o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej), nie pozwalają – przynajmniej na obecnym etapie procedowania - na wnioskowanie o nieprawidłowości prawomocnego wyroku. Z tych względów, Sąd Najwyższy uznał, że w tej sprawie nie zachodzą dostateczne podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 k.p.k. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [WB] [r.g.]