IV KZ 29/26

IV KZ 29/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 września 2026 r. SSN Michał Laskowski w sprawie J. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 29 września 2026 r., zażalenia obwinionego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału V Odwoławczego Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 20 kwietnia 2026 r., sygn. akt V WSU 2/26, o odmowie przyjęcia skargi, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zastępca Przewodniczącego Wydziału V Odwoławczego Sądu Okręgowego w Sosnowcu zarządzeniem z 20 kwietnia 2026 r. odmówił przyjęcia skargi J. R. wniesionej od kasatoryjnego wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z 17 marca 2026 r. uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Zawierciu z 6 listopada 2025 r. uniewinniającego J. R. od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 92a § 2 k.w. w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. IV KZ 29/26 2 W zażaleniu na to zarządzenie obwiniony podniósł, że nie zgadza się z argumentacją przedstawioną w pisemnych motywach zarządzenia, iż nie ma ustawowych podstaw do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Za punkt wyjścia do uznania, że zaskarżone zarządzenie było słuszne, należało przyjąć zasadę wyłączności przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia w kwestiach regulujących procedurę wykroczeniową. Zgodnie bowiem z przepisem art. 1 k.p.s.w. postępowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów tego kodeksu (§ 1), a przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się jedynie, gdy niniejszy kodeks tak stanowi (§ 2). Idąc tym śladem należało stwierdzić, że w żadnym z Działów I, X i XI k.p.s.w. regulujących postanowienia ogólne, postępowanie odwoławcze i nadzwyczajne środki zaskarżenia nie ma odesłania do odpowiedniego stosowania regulacji, którą w procedurze karnej jest skarga na wyrok odwoławczy (Rozdział 55a k.p.k.). Ustalenie to zamyka definitywnie dyskusję na temat tego, że od kasatoryjnego wyroku Sądu odwoławczego w sprawach o wykroczenia nie przysługuje stronie skarga w rozumieniu art. 539a § 1 k.p.k. Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]