Wróć do: Orzeczenia Sądu Najwyższego

Sygnatura

III KK 593/25

postanowienie SN III KK 593/25

Izba
Izba Karna
Data orzeczenia
7 sierpnia 2026

Treść rozstrzygnięcia

<!DOCTYPE html> III KK 593/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 7 sierpnia 2026 r. SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie K. J. skazanego z art. 271 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 sierpnia 2026 r. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt IX Ka 423/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt IX K 1022/20, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 523 § 2 k.p.k. postanowił: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 3 października 2023 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IX K 1022/20, m.in. uznał oskarżonego K. J. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. i za to skazał go na karę grzywny w wysokości 140 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł. III KK 593/25 2 Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych oraz obrońcę oskarżonego K. J., Sąd Okręgowy w Kielcach wyrokiem z dnia 5 marca 2025 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IX Ka 423/24, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od tego wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego K. J., który „na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. i art. 526 § 1 k.p.k.” zarzucił: „1) rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez naruszenie art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na nieprawidłowym rozważeniu zarzutu apelacji dotyczącego obrazy art. 7 k.p.k. poprzez nieprawidłowe uznanie, że Sąd Rejonowy w Kielcach dokonał szczegółowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, podczas gdy Sąd rozpoznający sprawę częściowo pominął treść wyjaśnień oskarżonego, pomimo przyznania im waloru wiarygodności, w których to wyjaśnieniach K. J. zwracał uwagę na zachowanie zarządcy podczas kontroli, które to zachowanie miało istotny wpływ na treść sporządzonego przez K. J. protokołu; 2) rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku przez naruszenie art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na nieprawidłowym rozważeniu zarzutu apelacji dotyczącego obrazy art. 167 k.p.k. poprzez nieprawidłowe uznanie, że Sąd Rejonowy w Kielcach prawidłowo pominął wnioski dowodowe dot. dokumentów związanych z likwidacją szkody po pożarze oraz protokołów poprzednich kontroli kominiarskich, podczas, gdy rzeczone dokumenty miały istotne znaczenie dla rozpoznania przedmiotowej sprawy oraz wykonywania przez oskarżonego prawa do obrony; 3) rażącą obrazę prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku przez naruszenie art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na naruszeniu art. 410 k.p.k. poprzez brak rozważenia całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, tj. Sąd Odwoławczy podobnie jak Sąd I instancji przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy w całości pominął okoliczność dot. zachowania oraz postępowania zarządcy nieruchomości podczas kontroli, które to zachowanie miało istotny wpływ na treść sporządzonego przez K. J. protokołu, podczas gdy rzeczone okoliczności miały istotne znaczenie dla wykonywania przez oskarżonego prawa do obrony”. III KK 593/25 3 W konkluzji obrońca wniósł o: „1) uchylenie zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku sądu pierwszej instancji i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie 2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie 3) uchylenie zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym”. W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy Kielce-Zachód w Kielcach wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja, wbrew poglądowi prokuratora, nie mogła zostać uznana za oczywiście bezzasadną, albowiem jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy. Konstatacja ta przesądziła o konieczności pozostawienia, tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, bez rozpoznania - zgodnie z treścią art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 523 § 2 k.p.k. W pierwszej kolejności wskazać należy, że na gruncie art. 523 § 2 k.p.k. racjonalny ustawodawca przesądził, iż kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, nadmieniając jednocześnie, że wyjątek od tej zasady stanowi jedynie kasacja wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) lub wniesiona przez podmioty szczególne, określone w art. 521 k.p.k. (arg. ex art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 521 k.p.k.). Tymczasem w realiach niniejszej sprawy nie zaistniała żadna ze wskazanych powyżej sytuacji, umożliwiających stronie wniesienie kasacji na rzecz K. J.. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zapadłym w tej sprawie wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach (sygn. akt IX K 1022/20), oskarżony K. J. został skazany, za czyn z art. 271 § 1 k.k., na karę grzywny, zaś orzeczenie to zostało utrzymane w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 5 marca 2025 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IX Ka 423/24. Nie został zatem spełniony warunek w postaci skazania oskarżonego „na karę pozbawienia wolności bez warunkowego III KK 593/25 4 zawieszenia jej wykonania”, co uprawniałoby obrońcę do wniesienia kasacji. Z kolei wnikliwa lektura tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia prowadzi do oczywistego wniosku, że w sformułowanych zarzutach, jak również w części motywacyjnej, w ogóle nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana kasacja strony, w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest zatem niedopuszczalna ex lege. Zauważyć również należy, że w myśl art. 530 § 2 k.p.k., to na instancji odwoławczej spoczywa w pierwszej kolejności obowiązek kontroli spełnienia warunków skutecznego wniesienia kasacji. Zgodnie bowiem z tym przepisem prezes sądu do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. lub w art. 429 § 1 k.p.k., albo gdy kasację oparto na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k. Z uwagi na treść art. 531 § 1 k.p.k., pomimo formalnego przyjęcia kasacji, Sąd Najwyższy nie jest jednak zwolniony z obowiązku zbadania, czy kasacja odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., a w szczególności czy jest ona dopuszczalna w świetle obowiązującego prawa (art. 429 § 1 k.p.k.). Rzecz bowiem w tym, jak to już wyżej zaznaczono, że kasacja wniesiona wbrew ograniczeniom z art. 523 § 2 k.p.k., w której nie podniesiono uchybienia wymienionego w art. 439 k.p.k., jest niedopuszczalna i ma tu zastosowanie rozwiązanie przyjęte w art. 530 § 2 k.p.k. lub w art. 531 § 1 k.p.k. (zob. postanowienie SN z 23 października 2013 r., IV KZ 55/13). W konsekwencji konieczne było podjęcie przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta w przedmiotowej sprawie kasacja (vide zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 14 lipca 2025 r. – k. 1128 akt sprawy IX Ka 423/24, IX WKK 55/25), nie odpowiada ustawowo przewidzianym warunkom formalnym. O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono po myśli art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 k.p.k. Mając powyższe względy na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.] III KK 593/25 5 [r.g.]

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Informacje o sprawie

Typ dokumentu
postanowienie SN
Jednostka
Izba Karna Wydział III
Sędziowie
SSN Stanisław Stankiewicz

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Sąd Najwyższy