Wróć do: Orzeczenia Sądu Najwyższego

Sygnatura

III KK 280/26

Postanowienie SN z 19 sierpnia 2026 r., III KK 280/26

Data orzeczenia
19 sierpnia 2026

Treść rozstrzygnięcia

III KK 280/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 sierpnia 2026 r. SSN Michał Laskowski w sprawie Ł.G. i W.C. skazanych za popełnienie czynu z art. 56 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), w dniu 19 sierpnia 2026 r., dwóch kasacji obrońców od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt II AKa 146/23 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt III K 183/16 postanowił: 1. oddalić kasacje jako oczywiście bezzasadne; 2. obciążyć skazanych obowiązkiem ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrokiem z 23 października 2025 r., po rozpoznaniu apelacji obrońców, utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 19 października 2022 r., mocą którego W.C. Ł.G. zostali uznani za III KK 280/26 2 winnych popełnienia w ramach czynu ciągłego oraz powrotu do przestępstwa występku z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., przy czym W.C. odpowiedział za pomocnictwo do jego dokonania (art. 18 § 3 k.k.) a Ł.G. uczynił sobie z jego popełnienia stałe źródło dochodu (art. 65 § 1 k.k.) i za to obok grzywny wymierzono im kolejno kary jednostkowe pozbawienia wolności w wysokości dwóch lat oraz dwóch lat i sześciu miesięcy; W.C. został uznany za winnego popełnienia w ramach czynu ciągłego oraz powrotu do przestępstwa występku z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to wymierzono mu karę jednego roku pozbawienia wolności i grzywnę i orzeczono wobec niego karę łączną dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę a wobec obydwu skazanych orzeczono nawiązkę. Od wyroku Sądu odwoławczego wniesiono dwie kasacje. Obrońca W.C. zgłosił w niej bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia tj. art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. przez oddalenie wniosku obrońcy o powołanie biegłego z zakresu badań chemicznych i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca Ł.G. zgłosił bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. polegające na skazaniu go za ten sam czyn, za który był wcześniej skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z 30 lipca 2019 r. i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w postępowaniu odwoławczym. W odpowiedzi na kasacje Prokurator Okręgowy w Krakowie postulował o oddalenie ich jako oczywiście bezzasadnych. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacje były oczywiście bezzasadne. Przede wszystkim Sąd Najwyższy wykluczył, aby doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej zarówno dotyczącej wadliwej obsady Sądu odwoławczego jak i złamania zasady res iudicata. Faktem jest, że pan sędzia T.G. został powołany na swoje obecne stanowisko uchwałą Krajowej Rady Sądownictwa z 12 maja 2021 roku, ale został III KK 280/26 3 poddany co najmniej dwóm testom niezawisłości w sprawach III KK 112/24 i III KK 321/24 i przeszedł je pozytywnie natomiast autor kasacji nie przedstawił żadnych realnych argumentów, które mogłyby zaważyć na autorytecie orzeczniczym tego sędziego, stąd wniosek o oczywistej bezzasadności zarzutu z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Nie było też żadnych podstaw do uznania bezwzględnego uchybienia z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Już sama treść przywołanych w kasacji zarzutów postawionych Ł.G. w niniejszym postępowaniu oraz w postępowaniu zakończonym wyrokiem skazującym częstochowskiego Sądu Okręgowego potwierdzała okoliczność wynikającą wprost z akt, że oba skazania dotyczyły dwóch odrębnych czynów, dla których wspólnym mianownikiem był wyłącznie czas ich popełnienia, podczas gdy chodziło o inne narkotyki pochodzące z innego miejsca i przestępstwa były popełnione wspólnie z innymi osobami. Analiza akt sprawy nie potwierdziła też zarzutu obrońcy W.C. co do rażącego naruszenia art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. Ustalony w sprawie stan faktyczny pozwolił na przypisanie temu skazanemu m.in. zarzutu pomocnictwa do popełnienia czynu uczestniczenia w obrocie środkiem odurzającym a konkretnie marihuaną. Przeprowadzona w sprawie opinia biegłego ostatecznie doprecyzowana opinią uzupełniającą z 27 marca 2024 r. potwierdziła, że w suszu roślinnym zabezpieczonym w sprawie, w którego obrocie brał udział skazany jako pomocnik, zawartość głównego organicznego związku chemicznego o działaniu psychokatywnym czyli Delta – 9 – THC oraz naturalnego, niepsychoaktywnego prekursora produkowanego bezpośrednio przez żywą roślinę czyli kwas THCA wynosiły powyżej 0,3 % sumy tych dwóch składników. Fakt ten w powiązaniu z ustaleniem, że opinia uzupełniająca czyniła zadość wymogom ustawowym oraz odwoływała się do opinii głównej co do sposobu oznaczenia i numeracji poszczególnych próbek suszu, pozwolił na stwierdzenie, że oddalenie wniosku o przeprowadzenie dodatkowej opinii biegłego z zakresu chemii i toksykologii sądowej było prawidłowe. W realiach niniejszej sprawy skarżący nie wykazał, aby Sąd odwoławczy nie zrealizował obowiązków ciążących na instancji apelacyjnej, co mogłoby mieć wpływ na pozostawanie w obrocie prawnym wyroku niesprawiedliwego. Gołosłowne III KK 280/26 4 deklaracje stron, które ewidentnie wynikały z niezadowolenia z zapadłego wyroku skazującego, stały w bezpodstawnej opozycji do prawidłowego procedowania Sądów obu instancji i nie były w stanie podważyć dotychczasowej oceny dowodów i ustaleń faktycznych dokonanych na ich podstawie. Dlatego Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.), oddalił kasację na posiedzeniu bez udziału stron w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. [WB] [a.ł]

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Informacje o sprawie

Typ dokumentu
postanowienie SN
Jednostka
Izba Karna Wydział III
Sędziowie
SSN Michał Laskowski

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Sąd Najwyższy