Sygnatura
II KZ 30/26
postanowienie SN II KZ 30/26
- Izba
- Izba Karna
- Data orzeczenia
- 5 sierpnia 2026
Treść rozstrzygnięcia
<!DOCTYPE html> II KZ 30/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 sierpnia 2026 r. SSN Ryszard Witkowski w sprawie A.K. w przedmiocie wyroku łącznego, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 sierpnia 2026 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Lublinie z 20 kwietnia 2026 r. sygn. akt XI Ka 849/25, w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji skazanego od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 października 2025 r. wydanego w sprawie o sygn. akt XI Ka 849/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie z 13 czerwca 2025 sygn. akt III K 210/25, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy wyrokiem łącznym wydanym w sprawie o sygn. akt III K 210/25 w dniu 13 czerwca 2025 r. rozwiązał karę łączną pozbawienia wolności wymierzoną skazanemu A.K. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 19 grudnia 2023 r. wydanym w II KZ 30/26 2 sprawie o sygn. akt III K 1055/23 i na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. orzeczone wobec skazanego kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okresy odbywania kar pozbawienia wolności. W myśl art. 576 § 1 k.p.k. stwierdził, że w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym wyroki z dnia 5 sierpnia 2021 roku (sygn. akt II K 205/20) oraz z dnia 16 marca 2023 r. (sygn. akt II K 1629/21) ulegają odrębnemu wykonaniu. Nadto, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej w L. adwokat A.S. kwotę 354,24 złote tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu oraz zwolnił skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrok ten, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, orzeczeniem Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 października 2025 r. został zmieniony w ten sposób, że orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności obniżono do 6 lat, w pozostałej części utrzymano wyrok w mocy. W dniach: 5, 7 listopada 2025 r. oraz 9 stycznia 2026 r. do Sądu Okręgowego w Lublinie wpłynęły kasacje sporządzone przez skazanego. W związku z czym, zarządzeniem z dnia 23 marca 2026 r. A.K. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego osobistych kasacji w terminie 7 dni. Wezwanie to otrzymał w dniu 27 marca 2026 r. Zarządzeniem z 20 kwietnia 2026 r. sygn. akt sygn. akt XI Ka 849/25 Zastępca Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Elblągu, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez skazanego, albowiem nie uzupełnił on w zakreślonym terminie braków formalnych osobistej kasacji, wniesionej od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 października 2025 r. wydanego w sprawie o sygn. akt XI Ka 849/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z 13 czerwca 2025 r. sygn. akt III K 210/25. Na powyższą decyzję procesową zażalenie złożył A.K., który nie podniósł żadnych zarzutów podważających opisany przebieg postępowania, ani też oceny II KZ 30/26 3 prawnej zaistniałych faktów. Lakoniczny w swej treści środek odwoławczy sprowadza się w istocie do stwierdzenia, iż się z nim nie zgadza. Wprawdzie skarżący nie sformułował wniosku odwoławczego, jednak z treści zażalenia wynika, że wniósł on o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne i dlatego nie mogło zostać uwzględnione. Na wstępie wskazać należy skarżącemu, że w ramach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy kontroluje wyłącznie prawidłowość postępowania okołokasacyjnego oraz sposób jego zakończenia. Tymczasem w realiach przedmiotowej sprawy incydentalnej skazany w ogóle nie wykazał, że zaskarżone zarządzenie dotknięte jest uchybieniami, które mogłyby doprowadzić do jego uchylenia lub zmiany. Przede wszystkim przypomnieć należy, że w sytuacji, gdy z mocy wyraźnego przepisu ustawy obowiązuje wymóg sporządzenia i podpisania dokumentu procesowego przez osobę o szczególnych kwalifikacjach określonych w tejże ustawie, niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny i nie pozwala organowi procesowemu na przyjęcie dokumentu, który został sporządzony bez jego zachowania. I tak, stosownie do treści art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od wskazanych w tym przepisie podmiotów (prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka), powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym osobista kasacja skazanego nie realizuje wskazanego wyżej przymusu adwokacko- radcowskiego, a zatem obciążona jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie jej biegu, niezależnie od faktu czy autor zachowała termin do jej wniesienia. Z treści art. 530 § 2 k.p.k. wynika, że w takim przypadku (wniesienia osobistej kasacji), prezes sądu (przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia) winien wezwać stronę do uzupełnienia wymienionego braku (przymus adwokacko- radcowski) w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. Dopiero, gdy strona nie usunie tego braku w zakreślonym terminie, aktualizują się podstawy do wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia tego środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie A.K. został prawidłowo pouczony o jej uprawnieniach i obowiązkach, wraz II KZ 30/26 4 ze wskazaniem konsekwencji niestosowania się do wydanego zarządzenia. Jeśli zatem pomimo upływu wyznaczonego terminu, nie została wniesiona kasacja sporządzona stosownie do wymagań wynikających z art. 526 § 2 k.p.k., to w tej sytuacji Zastępca Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Lublinie, wobec niewykonania przez skazanego zarządzenia o usunięciu braków formalnych osobistej kasacji - zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. - zasadnie odmówił mu przyjęcia, zaś zawarte w wywiedzionym zażaleniu ogólne stanowisko, jak już wyżej wskazano - nie stanowi in concreto podstawy do uwzględnienia środka zaskarżenia. W tym miejscu, jedynie na marginesie odnotować wypada, że kasacja w stosunku do A.K. od orzeczenia Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 października 2025 r. wydanego w sprawie o sygn. akt XI Ka 849/25 została złożona przez obrońcę skazanego adwokat A.S. Reasumując, skoro sporządzona przez A.K. kasacja jest dotknięta wskazanym wyżej brakiem formalnym, który nie został w trybie art. 120 § 1 k.p.k. usunięty w terminie (zakreślonym zarządzeniem z 23 marca 2026 r.), to w konsekwencji prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia. Mając na uwadze zaprezentowane powyżej względy Sąd Najwyższy, orzekł jak na wstępie. [WB] [a.ł]
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Typ dokumentu
- postanowienie SN
- Jednostka
- Izba Karna Wydział II
- Sędziowie
- SSN Ryszard Witkowski
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Sąd Najwyższy