II KK 426/26

II KK 426/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba Dnia 27 października 2026 r. w sprawie B.S. skazanego za przestępstwo z art. 148§1 k.k. z 1969 roku w zb. z art. 210§2 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 10§2 k.k. z 1969 roku po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 października 2026r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 września 2025r., sygn. akt IV K 373/24, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 maja 2026r., sygn. akt II AKa 369/25 na podstawie art. 532§1 i §3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację II KK 426/26 2 wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera. Co prawda w uzasadnieniu kasacji wskazano, że skazany ma problemy zdrowotne, a izolacja te problemy pogłębia, to jednak nie sposób uznać, by okoliczność ta stanowiła przesłankę do wstrzymania wykonania orzeczenia o randze takiej, jakie przywołano wyżej. Skarżący nie odniósł się też wcale do rangi podniesionych zarzutów. A zauważyć należy, że postawione zarzuty kasacyjne nie mają charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych – wskazano w nich na naruszenie przepisów proceduralnych oraz prawa materialnego, a także wymierzenie rażąco niewspółmiernej kary. Nie przesądzając kierunku przyszłego rozstrzygnięcia stwierdzić jedynie należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, tym bardziej, gdy uwzględni się fakt, że w odpowiedzi na wywiedziony nadzwyczajny środek odwoławczy prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Przypomnienia ponadto wymaga, że sam fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary, bowiem nie można zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok. Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] [a.ł]