II KK 347/26

II KK 347/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk Dnia 10 września 2026 r. w sprawie M.C. skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 września 2026 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II Ka 713/24 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt II K 1235/22, na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońca skazanego M.C. wniósł kasację, w której sformułował zarzuty − rażącego naruszenia prawa materialnego oraz rażącego naruszenia prawa procesowego, mające wpływ na treść wydanego orzeczenia, w tym wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 ust. 2 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 6 ust. 1 EKPC poprzez rozpoznanie sprawy przez sąd nienależycie obsadzony. II KK 347/26 2 We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt II K 1235/22, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II Ka 713/24, do czasu rozpoznania kasacji, nie przedstawił wszelako jakichkolwiek motywów, które uzasadniałyby uwzględnienie tego wniosku. W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja uregulowana w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiąca odstępstwo od zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.), ma charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niej jest możliwe dopiero przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla skazanego M.C. wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki. Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w kasacji zarzutów, co wymaga dokonania pogłębionej ich analizy na rozprawie, ale oceniając ich rangę i zasadność tylko z punktu widzenia ustalenia przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić, że prawdopodobieństwo uwzględnienia tej kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na tyle wysokie, by stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku. Powyższe dotyczy też sformułowanego w kasacji zarzutu wystąpienia uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Nie można bowiem pominąć, że stwierdzenie tego rodzaju bezwzględnej przyczyny odwoławczej, związanej z udziałem w składzie orzekającym osoby powołanej na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 3), wymaga przeprowadzenia stosownego testu, a sam fakt powołania w takiej procedurze nie jest wystarczający do przyjęcia nienależytej obsady sądu. Wobec wskazanych wyżej okoliczności, a także braku dodatkowej argumentacji uzasadniającej uwzględnienie wniosku na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 § 1 k.p.k. II KK 347/26 3 Sąd Najwyższy nie stwierdził także wystąpienia w realiach badanej sprawy szczególnych, wyjątkowych okoliczności prowadzących do ustalenia, że wykonanie zaskarżonego wyroku mogłoby spowodować dla skazanego M.C. nieodwracalne, niekorzystne skutki. Nie można w tym przedmiocie pominąć, że nawet uwzględnienie kasacji w zakresie w niej postulowanym, biorąc pod uwagę wymierzoną skazanemu karę, obligowałoby Sąd Najwyższy do rozważenia możliwości zastosowania w tej sprawie art. 538 § 2 k.p.k. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. [WB] [r.g.] SSN (Tomasz Artymiuk)