II KK 195/26

II KK 195/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz Dnia 23 września 2026 r. w sprawie A.G. skazanego z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 200a § 2 k.k. w zb. z art. 200 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 23 września 2026 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 20 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 653/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt II K 1216/23, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 marca 2026 r., w związku z wniesiona kasacją, obrońca A.G. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 20 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 653/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt II K 1216/23. Wskazał na sygnalizowaną w kasacji wadliwą kwalifikację prawną przestępstwa przypisanego skazanemu oraz wyraził obawy jego o bezpieczeństwo w jednostce penitencjarnej. II KK 195/26 2 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004 r., V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778). Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania kasacyjnego, brak jest podstaw do przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji obrońcy skazanego. Jeśli chodzi o kwestię bezpieczeństwa A.G. w warunkach przebywania w izolacji penitencjarnej, to jego gwarantem są procedury unormowane w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz sami funkcjonariusze Służby Więziennej. Argument wskazywany przez obronę prowadziłby do potrzeby wstrzymywania wszystkich orzeczeń wydanych w sprawach o przestępstwo przeciwko wolności seksualnej popełnionych na szkodę małoletnich, w których wniesiono kasację, czego z oczywistych względów nie sposób zaaprobować, II KK 195/26 3 zwłaszcza mając na uwadze wyjątkowość instytucji określonej w art. 532 k.p.k. i jej podstawową przesłankę w postaci wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji, która – jak już wspomniano – w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Mając na uwadze powyższe rozważania, orzeczono jak w postanowieniu. [WB] [r.g.]