II CSKP 92/25

II CSKP 92/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Wesołowski 13 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 13 października 2026 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej Syndyka masy upadłości Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9 stycznia 2024 r., I ACa 3240/23, w sprawie z powództwa M.Z. przeciwko Syndykowi masy upadłości Bank spółki akcyjnej w W. o ustalenie, 1. zmienia postanowienie Sądu Najwyższego z 5 lutego 2025 r., I CSK 1881/24 o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania i odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia odpisu postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty. M.L. II CSKP 92/25 2 UZASADNIENIE W związku ze skargą kasacyjną pozwanego syndyka masy upadłości Bank spółki akcyjnej w upadłości w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 29 maja 2026 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego (Dz. U. z 2026 r., poz. 985, dalej: „ustawa z dnia 29 maja 2026 r.”), w sprawach o roszczenia związane z zawartą z konsumentem umową kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego lub umową pożyczki hipotecznej denominowanej lub indeksowanej do franka szwajcarskiego, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przyjęto do rozpoznania skargę kasacyjną kredytodawcy, Sąd Najwyższy może zmienić postanowienie o przyjęciu do rozpoznania skargi kasacyjnej i odmówić przyjęcia jej do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje już istotne zagadnienie prawne lub nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a zarazem nie zachodzą okoliczności określone w art. 3989 § 1 pkt 3 lub 4 k.p.c. Ustawa weszła w życie 7 sierpnia 2026 r. (art. 21 ustawy z dnia 29 maja 2026 r.). Postanowieniem z 5 lutego 2025 r., Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną do rozpoznania, co umożliwia dokonanie ponownej weryfikacji wniosku pozwanego o jej przyjęcie do rozpoznania. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłankach uregulowanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występowanie istotnego zagadnienia prawnego przejawiającego się w pytaniu: „Czy postępowanie sądowe z powództwa kredytobiorcy o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego z umowy kredytu waloryzowanego (indeksowanego albo denominowanego) do waluty obcej, wytoczone przeciwko upadłemu bankowi (kredytodawcy), jest sprawą „o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy II CSKP 92/25 3 upadłości" w rozumieniu art. 145 ust. 1 ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1520 ze zm.) i tym samym podlega zawieszeniu na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 lub art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 144 ust. 1 i w zw. z art. 145 ust. 1 pr.up. do czasu rozpoznania zgłoszenia wierzytelności na liście wierzytelności lub, odpowiednio, odmowy uwzględnienia wierzytelności na liście i wyczerpania trybu określonego ustawą?” Jednocześnie w ocenie skarżącego w sprawie powstała potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie sądów tj.: art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 144 ust. 1 i w zw. z art. 145 ust. 1 pr.up. oraz art.177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 144 ust. 1 w zw. z art. 145 ust. 1 pr.up. Problem, który sygnalizuje skarżący został już jednak rozwiązany w uchwale Sądu Najwyższego z 19 września 2024 r., III CZP 5/24, w której Sąd Najwyższy wskazał, że postępowanie sądowe z powództwa kredytobiorcy będącego konsumentem o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego z umowy kredytu, prowadzone przeciwko bankowi, co do którego w toku postępowania ogłoszono upadłość, nie jest sprawą „o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości” w rozumieniu art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe, a tym samym może być podjęte z chwilą ustalenia osoby pełniącej funkcję syndyka. Nie można również uznać, by w sprawie występowała potrzeba wykładni wskazanych w skardze kasacyjnych przepisów. Dokonanie powyższej wykładni doprowadziło bowiem Sąd Najwyższy do rozstrzygnięcia kwestii wskazanej, w przywołanej wyżej uchwale. Jednocześnie należy przyjąć, że przedmiotowa kwestia jest jednolicie wykładana w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. postanowienia z: 11 sierpnia 2026 r., I CSK 4033/24; z 27 lipca 2026 r., I CSK 3353/24; 25 czerwca 2026 r., I CSK 2559/24; 2 czerwca 2026 r., I CSK 2122/24, 1 czerwca 2026 r., I CSK 2019/24; 11 marca 2026 r., I CSK 395/25). Konkludując, należy uznać że problem podniesiony przez skarżącego we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został już rozstrzygnięty i nie występuje potrzeba dokonania wykładni powołanych przepisów prawa. II CSKP 92/25 4 Z powyższych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 maja 2026 r. – z uwagi, że w sprawie nie występuje już istotne zagadnienie prawne oraz nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a zarazem nie zachodzą okoliczności określone w art. 3989 § 1 pkt 3 lub 4 k.p.c. – zmienił postanowienie Sądu Najwyższego z 3 lipca 2025 r., o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania i odmówił przyjęcia jej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. M.L. [SOP]