II CSKP 1140/24

II CSKP 1140/24 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki 13 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 13 października 2026 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 19 grudnia 2022 r., I ACa 501/22, w sprawie z powództwa M.B. i A.B. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, 1. zmienia postanowienie Sądu Najwyższego z 7 listopada 2024 r., I CSK 2453/23, w ten sposób, iż odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty. II CSKP 1140/24 2 UZASADNIENIE Pozwany Bank S.A. z siedzibą w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 19 grudnia 2022 r., wydanego w sprawie z powództwa M. i A.B. o ustalenie i zapłatę. Skarżący przedstawił zagadnienie prawne związane z dopuszczalnością podnisienia zarzutu zatrzymania świadczenia wzajemnego w sprawach, których orzeczono nieważność kredytu denominowanego lub indeksowanego do waluty obcej oraz wskazał na potrzebę dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów stanowiących podstawę tego zagadnienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 29 maja 2026 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego Sąd Najwyższy zmienił postanowienie tegoż Sądu z 7 listopada 2024 (I CSK 2453/23), odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy wskazywał już wielokrotnie, że istotne zagadnienie prawne, jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 4 marca 2026 r., I CSK 1784/25; z 21 listopada 2025 r., I CSK 3626/24; z 13 sierpnia 2025 r., I CSK 581/25; z 22 maja 2025 r., I CSK 2201/24; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1374/23; z 3 października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22). Analogiczne wymaganie stawia się również potrzebie dokonania wykładni określonego przepisu prawa. W ramach tej przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej II CSKP 1140/24 3 argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 11 czerwca 2026 r., I CSK 2025/25; z 18 grudnia 2025 r., I CSK 1787/25; z 11 grudnia 2024 r., I CSK 4586/23; z 25 października 2023 r., I CSK 2989/23; z 27 września 2023 r., I CSK 4679/22, z 17 sierpnia 2023 r., I CSK 5668/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22 oraz z 14 czerwca 2023 r., I CSK 1231/23). W ostatnich latach w Sądzie Najwyższym ukształtowała się większościowa linia orzecznicza, zgodnie z którą prawo zatrzymania nie przysługuje stronie mogącej potrącić swoją wierzytelność z wierzytelnością drugiej strony (zob. m.in. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2024 r., III CZP 31/23 (OSNC 2025, Nr 3, poz. 25); z 5 marca 2025 r., III CZP 37/24 oraz wyroki Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2025 r., II CSKP 1147/23; z 5 września 2025 r., II CSKP 276/25; z 24 października 2024 r., II CSKP 1188/22; z 14 maja 2025 r., II CSKP 830/23). Skarżący nie przedstawił zatem nowych problemów prawnych, które nie zostałyby do tej pory rozwiązane przez Sąd Najwyższy. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 20 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Mariusz Załucki [SOP]