I NWW 73/26

I NWW 73/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Pastuszko Dnia 29 października 2026 r. w sprawie oskarżonego R. Ł. o czyn z art. 258 § 3 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 października 2026 r., wniosku oskarżonego o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu X. Y. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu pod sygn. III K 57/21, na podstawie art. 26 § 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, pozostawia wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Dnia 7 lipca 2026 r. oskarżony R. Ł. (dalej: „wnioskodawca”) złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu X. Y. od orzekania w sprawie toczącej się przed tym Sądem pod III K 57/21, wskazując jako podstawę prawną art. 26 ust. 2 ustawy o Sądzie Najwyższym w zw. z art. 35 § 1 i 2 k.p.k. Sędzi tej wnioskodawca zarzucił, że nie daje ona w pełni rękojmi niezawisłości i bezstronności tego sądu, a w szczególności nie jest już chroniona przed bezpośrednimi lub pośrednimi wpływami poprzedniej władzy ustawodawczej i wykonawczej. Ponadto podniósł, że sędzia ta „została powołana na urząd sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu III Wydział karny na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa „NEO-KRS” ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8.12.2017 r. (…). I NWW 73/26 2 Co skutkuje wadliwością powołania Pani (…) i rozpoznania mojej sprawy o sygn. akt III K 57/21”. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, postanowieniem z 9 lipca 2026 r. (III K 57/21), na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. i art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, przekazał kolejny wniosek wnioskodawcy do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Stosownie do treści art. 26 § 3 u.SN, wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania. W przedmiotowej sprawie złożony wniosek obejmuje zarzut dotyczący wyłącznie kwestii związanych z powołaniem sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu X. Y. na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Tym samym w pełnej rozciągłości pozostaje on skoncentrowany na prawidłowości procedury nominacyjnej, w szczególności statusie Krajowej Rady Sądownictwa oraz jej zdolności do skutecznego przedstawiania Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosków o powołanie na stanowiska sędziowskie. W takim stanie rzeczy, wobec obowiązywania art. 26 § 3 u.SN, Sąd Najwyższy uznaje, że rozpatrzenie tak ujętego wniosku nie mieści się w granicach formalnych kontroli realizowanej przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 26 § 2 u.SN I NWW 73/26 3 (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29 czerwca 2021 r., I NWW 45/21; 12 maja 2021 r., I NWW 25/21), zajmując w konsekwencji stanowisko, iż wniosek ów powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [D.Z.] [a.ł]