I NSP 489/26

I NSP 489/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski Dnia 27 października 2026 r. w sprawie ze skargi K. W., na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NO 12/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2026 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 września 2026 r. K. W. (dalej: „skarżący”) złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NO 12/22. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną, należy odrzucić. Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy I NSP 489/26 2 bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (art. 1). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Przepis art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog postępowań, w przypadku których możliwe jest wniesienia skargi na przewlekłość (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; z 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; z 11 grudnia 2019 r., I NSP 170/19). W myśl tego przepisu skargę na przewlekłość można wnieść w następujących postępowaniach: w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, w sprawach o wykroczenia, w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary, w postępowaniu karnym, w postępowaniu cywilnym, w postępowaniu sądowo-administracyjnym oraz w postępowaniu egzekucyjnym oraz w innym postępowaniu dotyczącym wykonania orzeczenia sądowego. W katalogu postępowań wymienionych w tym przepisie ustawodawca nie wymienia jednak postępowania w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. akt I NSP 228/24). Z tego też względu, skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [a.ł]