I NSP 431/26

I NSP 431/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Joanna Lemańska Dnia 17 września 2026 r. w sprawie ze skargi małoletniej K. C., reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową J. W., na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Rejonowym dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie o sygn. III RC 529/23/K, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 września 2026 r., stwierdza swoją niewłaściwość rozpoznania Sądowi Okręgowemu właściwością rzeczową i miejscową. i sprawę przekazuje do w Krakowie, zgodnie z [k.b.] UZASADNIENIE Pismem z 13 sierpnia 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) małoletnia K. C. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową matkę J. W., wniosła skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie o sygn. III RC 529/23/K, domagając się stwierdzenia przewlekłości tego postępowania, przyznania od Skarbu Państwa na jej rzecz kwoty 20 000 zł oraz zwrotu kosztów postępowania skargowego. I NSP 431/26 2 W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że przewlekłość postępowania objętego skargą wyraża się przede wszystkim w tym, że po wydaniu 21 czerwca 2024 r. postanowienia o zwróceniu się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie innego sądu równorzędnego, Sąd Rejonowy nie doprowadził do skutecznego przedstawienia sprawy Sądowi Najwyższemu. W konsekwencji, przez ponad dwa lata postępowanie główne pozostaje faktycznie zatrzymane mimo, że brak jest jakiejkolwiek merytorycznej przeszkody do wykonania wskazanej czynności. Skarżąca stwierdziła, że według jej wiedzy sprawa do Sądu Najwyższego została przekazana dopiero po złożeniu przez nią skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym. Uprzednia sprawa ze skargi Skarżącej na przewlekłość ww. postępowania prowadzonego dotychczas przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie w sprawie III RC 529/23/K, została umorzona postanowieniem Sądu Najwyższego z 9 czerwca 2026 r., I NSP 204/26, na skutek cofnięcia skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie. W niniejszej sprawie Skarżąca wprost wskazała, że domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie o sygn. III RC 529/23/K, które toczy się już ponad I NSP 431/26 3 dwa lata. Sądem przełożonym nad Sądem Rejonowym dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie jest Sąd Okręgowy w Krakowie. Sądowi Najwyższemu z urzędu wiadomym jest zarazem, że postępowanie toczące się przed Sądem Najwyższym w przedmiocie przekazania sprawy objętej skargą do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zostało zakończone postanowieniem tego Sądu z 7 lipca 2026 r., III CO 585/26, o odmowie przekazania sprawy innemu sądowi. Stąd, na mocy art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 200 § 11 i § 14 k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie, jako sądowi właściwemu miejscowo i rzeczowo. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [k.b.] [r.g.]