I NSP 244/26

I NSP 244/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 sierpnia 2026 r. SSN Joanna Lemańska w sprawie ze skargi J. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. V ACa 128/26, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 sierpnia 2026 r., 1. umarza postępowanie skargowe; 2. nakazuje zwrócić J.W. ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty sądowej od skargi. UZASADNIENIE J. W. (dalej: Skarżąca) złożyła skargę na przewlekłość postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, sygn. V ACa 128/26, żądając stwierdzenia przewlekłości tego postępowania, a także przyznania od Skarbu Państwa 5000 zł na jej rzecz, wydania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie zalecenia w postaci wyznaczenia rozprawy apelacyjnej w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia Sądu Najwyższego wydanego w przedmiocie skargi na przewlekłość, a także zwrotu kosztów postępowania skargowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle podwójnej stawki minimalnej. I NSP 244/26 2 Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie w odpowiedzi na skargę zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Pismem z 4 sierpnia 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) Skarżąca cofnęła wniesioną skargę na przewlekłość i wniosła o umorzenie postępowania skargowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725: dalej: ustawa o skardze na przewlekłość). Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w sprawach w niej nieuregulowanych do postępowania toczącego się na skutek skargi stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Ustawa o skardze na przewlekłość nie reguluje kwestii cofnięcia skargi, w związku z tym do cofnięcia skargi przez Skarżącą, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową nie podlegającą kontroli Sądu. Uwzględniając treść art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 2 k.p.c. stosowanych do skargi na przewlekłość postępowania sądowego odpowiednio w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w razie skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie opłaty od skargi Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 1228 ze zm.). Wobec cofnięcia skargi Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do przyznania Skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym. I NSP 244/26 3 [k.b.] [a.ł]