I KZ 47/26

I KZ 47/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka Dnia 28 października 2026 r. w sprawie M. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 października 2026 r. zażalenia byłego obrońcy z urzędu skazanej na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2026 r., sygn. akt II AKa 309/25, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 309/25 w zakresie punktu 3 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Prezesowi Sądu Apelacyjnego w Poznaniu do ponownego rozpoznania UZASADNIENIE Sędzia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia 9 września 2026 r., sygn. akt II AKa 309/25 na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku byłego obrońcy z urzędu oskarżonej M. S. - adwokata Ł. K. z dnia 13 sierpnia 2026 r. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 309/25 w I KZ 47/26 2 zakresie punktu 3. W uzasadnieniu wskazano, że w odniesieniu do punktu 3 wyroku, termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia rozpoczął bieg od dnia 30 lipca 2026 r., zatem z dniem 6 sierpnia 2026 r. upłynął zawity termin siedmiu dni. W uzasadnieniu podkreślono, że adwokat Ł. K. wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku złożył dopiero w dniu 14 sierpnia 2026 r., a więc po upływie ustawowego, zawitego terminu. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł adwokat Ł. K. , który zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił: I. naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, a mianowicie przepisu art. 422 § 3 k.p.k. poprzez jego zastosowanie i odmówienie przyjęcia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 18 czerwca 2026 r. w zakresie punktu 6 pomimo, że wniosek o uzasadnienie został złożony w ustawowymi terminie 7 dni liczonych od dnia doręczenia sentencji wyroku z dnia 18 czerwca 2026 r., II. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego zarządzenia mające istotny wpływ na jego treść, a mianowicie błędne przyjęcie, że wyrok z dnia 18 czerwca 2026 r. wydany w niniejszej sprawie został skutecznie doręczony w dniu 30 lipca 2026 r. pomimo, że wyrok został skutecznie doręczony w dniu 14 sierpnia 2026 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 18 czerwca 2026 r., zaś doręczenie pisma z dnia 23 lipca 2026 r. nie wywołuje skutków prawnych w zakresie rozpoczęcia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, bowiem pismo to nie zawierało załącznika w postaci sentencji wyroku. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, przyjęcie wniosku i sporządzenie uzasadnienia wyroku zgodnie z wnioskiem z dnia 14 sierpnia 2026 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasadnie wskazał w zaskarżonym zarządzeniu sędzia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, że punkt 3 wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 309/25 dotyczył bezpośrednio wniosku adwokata Ł. K. o przyznanie mu kosztów obrony z urzędu, tym samym należało powiadomić adwokata o sposobie rozstrzygnięcia jego wniosku i doręczyć mu odpis wyroku w zakresie dotyczącym tego rozstrzygnięcia. Adwokat Ł. I KZ 47/26 3 K. nie był obecnym na ogłoszeniu wyroku, nie był też zawiadamiany o terminie rozprawy, bowiem zarządzeniem z dnia 2 marca 2026 r. został zwolniony z funkcji obrońcy z urzędu. Powyższe uzasadniało zatem doręczenie mu odpisu wyroku. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 24 lipca 2026 r. w odpowiedzi na wniosek adwokata Ł. K. (k. 1141), zostało wysłane pismo z dnia 23 lipca 2026 r., gdzie jako załącznik wskazano wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 18 czerwca 2026 r., II AKa 309/25 (k. 1142). Pismo to zostało odebrane w dniu 27 lipca 2026 r. (k. 1173). Sędzia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia podniósł, że w piśmie z dnia 23 lipca 2026 r. omyłkowo nie przesłano odpisu wyroku, który został ponownie nadany w dniu 28 lipca 2026 r. i skutecznie doręczony w dniu 30 lipca 2026 r. (k. 1175). Zdaniem sędziego bez znaczenia dla oceny zachowania terminu pozostaje ponowne doręczenie adwokatowi Ł. K. odpisu wyroku w dniu 11 sierpnia 2026 r. Jednakże analiza akt wskazuje, że w piśmie złożonym w dniu 6 sierpnia 2026 r. (data wpływu) adwokat Ł. K. poinformował sąd, iż także w przesłanej do niego korespondencji z dnia 30 lipca 2026 r. ponownie nie było załącznika w postaci odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r. (k. 1147) i jednocześnie wniósł o ponowne doręczenie przedmiotowego wyroku. Wykonując zarządzenie z dnia 6 sierpnia 2026 r. ponownie wysłano odpis wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r. do adwokata Ł. K. (k. 1147). Pismo zawierające odpis wyroku nadano w dniu 7 sierpnia 2026 r., zaś odebrano w dniu 11 sierpnia 2026 r. (k. 1174). Uwzględniając powyższe, należy uznać, że skuteczne doręczenie odpisu przedmiotowego wyroku nastąpiło dopiero w dniu 11 sierpnia 2026 r., nie zaś w dniu 30 lipca 2026 r. Nielogicznym byłoby wysyłanie ponownie odpisu wyroku, przy jednoczesnym ustaleniu, że został on skutecznie doręczony. Przy czym z pisma obrońcy wynika jednoznacznie, że do skutecznego doręczenia w dniu 30 lipca 2026 r. nie doszło. Istnieją zatem podstawy do uznania, że wniosek adwokata Ł. K. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, złożony w dniu 14 sierpnia 2026 r. został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu zawitego. W związku z powyższym Sąd Najwyższy uznał za zasadne uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Prezesowi Sądu Apelacyjnego w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. I KZ 47/26 [JJ.] [a.ł] 4 Anna Dziergawka