I CSK 921/25

I CSK 921/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski 20 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 20 sierpnia 2026 r. w Warszawie w sprawie z wniosku B.F. z udziałem M.F., A.F., P.F., J.F., M.W., B.Ł., E.G., J.B. i M.F.1 o stwierdzenie zasiedzenia, na skutek skargi kasacyjnej B.F. od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z 13 grudnia 2023 r., IV Ca 188/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (M.K.) UZASADNIENIE Wnioskodawczyni B.F. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 13 grudnia 2023 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadniła oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub I CSK 921/25 2 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jak zaznaczono, skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jednej spośród wyżej wymienionych przesłanek, tj. czwartej z nich. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi, oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie i ocenianej przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (postanowienie SN z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12). W ocenie skarżącej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wobec naruszenia przez Sąd drugiej instancji przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Stanowisko skarżącego nie jest słuszne. Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie przedmiotowej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia powołanych w niej przepisów, widocznego prima facie. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. W związku z tym, że skarżąca w uzasadnieniu wniosku odwołuje się do podstaw skargi kasacyjnej, należy wskazać, iż na etapie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy bada jedynie przyczyny kasacyjne i ich uzasadnienie. Nie jest w szczególności rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie argumentów na rzecz merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej w podstawach kasacyjnych i ich uzasadnieniu, jeżeli strona nie powołała ich we I CSK 921/25 3 wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Podstawy kasacyjne i objęte nimi zarzuty kasacyjne stanowią odrębny konstrukcyjnie element skargi kasacyjnej (por. art. 3984 § 1 pkt 2 i art. 3984 § 2 k.p.c.), który może podlegać ocenie dopiero po pozytywnym przesądzeniu, że skarga kasacyjna spełnia przesłanki jej przyjęcia do rozpoznania. Odsyłanie we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia jest tym samym niedopuszczalne i de facto uniemożliwia Sądowi Najwyższemu stwierdzenie istnienia przyczyn kasacyjnych. Dotyczy to lege non distinguente każdej przyczyny kasacyjnej, w tym oczywistej zasadności skargi (m.in. postanowienia SN: z 23 maja 2001 r., V CZ 55/01, z 23 listopada 2011 r., III UK 10/11, z 29 stycznia 2014 r., II UK 451/13, z 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16, z 4 lipca 2017 r., III CSK 64/17 i z 10 maja 2018 r., I CSK 800/17). Wobec powyższego nie można uznać, że w przedmiotowej sprawie przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została wykazana w sposób właściwy. Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). (M.K.) [SOP]