I CSK 3547/25

I CSK 3547/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Grzesiowski 30 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 30 września 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa […] spółki akcyjnej w W. przeciwko U.Z. i M.Z. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej […] spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 23 lipca 2025 r., I ACa 310/25, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. obciąża powódkę kosztami postępowania kasacyjnego, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu. UZASADNIENIE I CSK 3547/25 2 1. Wyrokiem z 6 listopada 2024 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie umorzył postępowanie w sprawie z powództwa […] Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko U.Z. i M.Z. w zakresie roszczenia głównego co do kwoty 143 060,37 zł oraz w zakresie roszczenia ewentualnego co do kwoty 105 165 zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach procesu. 2. Na skutek apelacji strony powodowej Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z 23 lipca 2025 r. oddalił apelację i rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego. 3. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła strona powodowa. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. 4. Strona pozwana wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od strony pozwanej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 5. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap I CSK 3547/25 3 postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; nie służy zaś merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest wówczas usprawiedliwione. 6. Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że skarga kasacyjna nie zawiera argumentów wystarczających dla uznania, że w sprawie spełniona została przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania. 7. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozstrzygnięte dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia twierdzenia, że występuje ono w danej sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18). Zagadnienia przedstawione w skardze kasacyjnej nie spełniają powyższego kryterium. 8. W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że powoływanie się na art. 1171 § 1 i 2 k.c., wymagającego do jego zastosowania zaistnienia „wyjątkowego przypadku”, nie może być oparte na argumentacji, że przedsiębiorca stosujący niedozwolone postanowienia umowne w umowach z konsumentami nie wiedział, że w przyszłości zostanie stwierdzona nieważność umowy, w której takie postanowienia zostały zawarte. W ten sposób przedsiębiorca przerzucałby ryzyko błędnej oceny prawnej na drugą stronę, zaś ogólnikowość tego argumentu czyniłaby go zasadnym w każdej sprawie dotyczącej umowy kredytu frankowego. W konsekwencji, dla zastosowania art. 1171 § 1 i 2 k.c., niezbędne jest wykazanie szczególnych okoliczności konkretnej sprawy. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, oceny nie zmienia wyrok TSUE z 19 czerwca 2025 r. w sprawie C-396/25, Lubrecznik, który w ogóle nie odnosi się do problemu przedawnienia. 9. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.). I CSK 3547/25 4 10. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). 11. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 i art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. (Ł.W.) [SOP]