I CSK 2970/25

I CSK 2970/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Maciej Kowalski 23 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 23 września 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa Banku spółki akcyjnej w W. przeciwko J.G. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej J.G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 14 lutego 2025 r., VII AGa 200/24, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (a.z.) UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 14 lutego 2025 r. pozwana wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. Zdaniem skarżącej w sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne, ale ich analiza wskazuje, że mają one jednakową treść: Czy według art. 379 pkt 4 k.p.c. i art. 5 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, gdy w sprawie orzekał sędzia powołany na to stanowisko przez Prezydenta, którego wybór został zatwierdzony w 2020 r. przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych na podstawie rekomendacji udzielonej przez I CSK 2970/25 2 KRS w składzie powołanym na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3 ze zm.) w sprawie cywilnej zachodzi nieważność postępowania ze względu na to, że skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa, czy też taka nieważność nie zachodzi? Pozwana wskazała także, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania w związku z naruszeniem art. 379 pkt 4 k.p.c. i art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, przez to że skład sądu był sprzeczny z przepisami prawa, ponieważ zaskarżony wyrok wydali dwaj sędziowie niespełniający wymogów prawa europejskiego.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie dotychczas nierozstrzygnięte w orzecznictwie, a zatem takie, które cechuje się przymiotem nowości i którego wyjaśnienie może sprzyjać rozwojowi prawa (zob. np. postanowienia SN: z 21 stycznia 2022 r., I CSK 1285/22; z 24 kwietnia 2023 r., I CSK 4950/22; z 20 grudnia 2023 r., I CSK 4003/23). Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa, podobnie jak nie występuje w sprawie istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy co do podnoszonych kwestii wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę przyjętego stanowiska (zob. m.in. postanowienia SN: z 23 kwietnia 2015 r., I CSK 691/14; i z 21 lutego 2024 r., I CSK 591/23). Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że problem przedstawiony przez skarżącą nie może być uznany za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż nie ma on przymiotu nowości. I CSK 2970/25 3 W orzecznictwie wyjaśniono już, że powołanie sędziego sądu powszechnego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw nie jest okolicznością, która samodzielnie może prowadzić do przyjęcia, że postępowanie z udziałem takiego sędziego jest dotknięte nieważnością w rozumieniu art. 379 k.p.c. (zob. np. postanowienie SN z 27 czerwca 2024 r., I CSK 1185/24, i cytowane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego). Ponadto należy zauważyć, że np. w wyroku z 24 marca 2026 r., C-521/21, TSUE jednoznacznie przesądził, że nieprawidłowość, której dopuszczono się przy powołaniu sędziego, nie wystarczy sama w sobie, aby stwierdzić, że sędzia ten nie jest niezawisły. Trybunał podkreślił konieczność dokonania całościowej, zindywidualizowanej oceny wszystkich okoliczności towarzyszących powołaniu oraz funkcjonowaniu danego sędziego, wykluczając tym samym jakikolwiek automatyzm w tym zakresie (zob. postanowienie SN z 22 kwietnia 2026 r., I CSK 605/26). Wbrew twierdzeniom pozwanego zaskarżony wyrok nie został wydane w warunkach nieważności postępowania. Skarżący nie przytoczył jakichkolwiek okoliczności (poza powołaniem przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw), które mogłyby prowadzić do wniosku o istnieniu obiektywnie uzasadnionych wątpliwości co do wskazanych w skardze sędziów a tym bardziej do sformułowania wniosku o nieważności postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (K.W.) [a.ł]