I CSK 2762/25

I CSK 2762/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze 21 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 21 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A.R. i A.R.1 przeciwko Bank S.A. w W. o ustalenie, na skutek skargi kasacyjnej Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21 marca 2025 r., VIII ACa 2007/25, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od Bank S.A. w W. łącznie na rzecz A.R. i A.R.1 5400 (pięć tysięcy czterysta złotych) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia zobowiązanemu. (G.G.) I CSK 2762/25 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z 30 września 2020 r., II C 170/21, Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił nieważność umowy kredytu zawartej między powodowymi kredytobiorcami a poprzednikiem prawnym pozwanego banku. Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację banku. Sąd drugiej instancji ustalił, że 19 września 2008 r. powodowie zawarli z poprzednikiem prawnym pozwanego banku umowę o kredyt określony jako dewizowy w wysokości 73 269,12 CHF. Kredyt został wypłacony jednorazowo. Okres kredytowania zaczynał się w dniu uruchomienia kredytu i został ustalony na 360 miesięcy. Termin całkowitej spłaty kredytu miał zostać określony w harmonogramie spłat. Umowa była dwukrotnie aneksowana. Od 7 października 2008 r. do 9 sierpnia 2020 r. kredytobiorcy świadczyli na rzecz pozwanego banku 35 032,27 CHF i 63 072,20 zł tytułem spłaty rat kapitałowo- odsetkowych. Umowa została sporządzona na podstawie wzorca banku, wskazano w niej miedzy innymi, że kwota kredytu jest denominowana - waloryzowana do CHF, kwota kredytu zostanie określona wg kursu kupna dewiz zgodnie z Tabelą kursów obowiązującą w banku w dniu wykorzystania kredytu, o wysokości wykorzystanego kredytu wyrażonej w CHF, wysokości odsetek w okresie karencji, wysokości rat kapitałowo- odsetkowych w ww. walucie bank poinformuje kredytobiorcę w terminie 7 dni od dnia całkowitego wykorzystania kredytu na zasadach określonych. Spłata rat miała być dokonywana w złotych, po uprzednim przeliczeniu wg kursu sprzedaży dewiz dla CHF zgodnie z „Tabelą Kursów” obowiązującą w dniu spłaty. Sąd Apelacyjny uznał klauzule waloryzacyjne w umowie za abuzywne, co pociąga za sobą nieważność umowy w całości. Pozwany bank wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na jej oczywistą zasadność przejawiającą się w zastosowaniu przez Sąd Apelacyjny dyspozycji art. 3851 § 1 k.c. do umowy kredytu walutowego. Ewentualnie ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego tj., czy w przypadku umowy kredytu w sytuacji uznania, że zawiera niedozwolone postanowienia umowne odsyłające do Tabeli Kursów, możliwe jest I CSK 2762/25 3 utrzymanie umowy w mocy i jej wykonywanie w oparciu o istniejące postanowienia umożliwiające wypłatę i spłatę kredytu bezpośrednio w walucie obcej, skoro nie uległy one eliminacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący bank wskazując na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wskazał na zastosowanie przez Sąd Apelacyjny dyspozycji art. 3851 § 1 k.c. do umowy kredytu walutowego), z całkowitym pominięciem charakteru umowy, jej specyfiki, jak również wyłącznie fakultatywnego charakteru postanowień dotyczących wypłaty i spłaty kredytu w złotych. Jednak argumentacja skarżącego zawarta w uzasadnieniu oczywistej zasadności skargi kasacyjnej sprowadzała do polemiki z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sądy obu instancji. Sądu ustaliły, że wypłata i spłata kredytu miała nastąpić w złotych, nie ustaliły prawa kredytobiorcy do żądania wypłaty w CHF oraz dokonywania spłaty w złotych lub w CHF według swojego wyboru. Wniosek o przyjęcie skargi nie zarzuca naruszenia przepisów postępowania prowadzącego do ustalenie wadliwie treści umowy. Skarżący nie wykazał istnienia przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Uchwałą pełnego składu Izby Cywilnej SN z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, do rangi zasady prawnej podniesiono tezy, iż: 1) w razie uznania, iż postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów; 2) w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie. Powyższe tezy, wiążąc w niniejszej sprawie (art. 88 u.s.n.), uniemożliwiają przyjęcie skargi kasacyjnej, gdyż wykluczają trwanie stosunku prawnego po usunięciu z treści umowy źródła kursu walutowego. W celu uwzględnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący musiałby zakwestionować tezę Sądu drugiej instancji o nieuczciwym charakterze przeliczników walutowych I CSK 2762/25 4 ustanowionych w umowie lub zakwalifikowaniu umowy jako umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej. Należy przy tym zaznaczyć, że na podstawie art. 3852 k.c. dla stosowania art. 3851 k.c. istotna jest chwila zawarcia umowy (uchwały w składzie 7 sędziów SN z 20 czerwca 2018 r., III CZP 29/17, OSNC 2019, nr 1, poz. 2, z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56), a nie ewentualne, późniejsze zmiany nieważnej umowy lub stanu prawnego (jak wejście w życie art. 69 ust. 3 pr.bank.), chyba że przepisy przejściowe stanowiłyby o sanowaniu nieważnych umów. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Na podstawie art. 98 k.p.c. kredytobiorcom przysługuje od skarżącego zwrot kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (G.G.) [SOP]