Wróć do: Orzeczenia Sądu Najwyższego

Sygnatura

I CNP 133/25

Postanowienie SN z 12 lutego 2026 r., I CNP 133/25

Data orzeczenia
12 lutego 2026

Treść rozstrzygnięcia

I CNP 133/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 12 lutego 2026 r. w Warszawie w sprawie ze skargi M.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 4 kwietnia 2025 r., I C 549/25, wydanego w sprawie z powództwa M.D. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w Warszawie o zapłatę, odrzuca skargę. I CNP 133/25 2 UZASADNIENIE Powód M.D., działając osobiście, wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wydanego w przedmiocie przedstawienia akt sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie na podstawie art. 442 pkt 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z dwóch niezależnych od siebie przyczyn. Po pierwsze, zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących stronie na podstawie kodeksu nie było i nie jest możliwe. Wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia przysługuje zatem tylko od orzeczeń kończących postępowanie w sprawie. Zasady tej nie modyfikuje wyjątek od art. 4241 § 1 k.p.c. unormowany w art. 4241 § 2 k.p.c. Zaskarżone przez powoda postanowienie nie kończy postępowania w sprawie, wobec czego wniesiona w sprawie skarga była niedopuszczalna. Tym samym podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Wobec nieodrzucenia jej przez Sąd pierwszej instancji, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Po drugie, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c. Skarżący nie podniósł oraz nie wykazał, by w sprawie wystąpił którykolwiek z tych wyjątków. Zasadniczo wniesienie pisma z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. skutkuje jego zwrotem, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.). Odmienny skutek przewiduje m.in. art. 4248 § 1 k.p.c. Nieusuwalna wada skargi, polegająca na wniesieniu jej przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, stanowi inną przyczynę niedopuszczalności tego środka zaskarżenia i powoduje konieczność I CNP 133/25 3 odrzucenia skargi. Wobec nieodrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. skarga ta podlegała odrzuceniu przez Sąd Najwyższy. Z uwagi na powyższe, na podstawie 4248 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Beata Janiszewska [J.T.] [a.ł]

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Informacje o sprawie

Typ dokumentu
Postanowienie
Jednostka
Izba Cywilna Wydział I
Sędziowie
SSN Beata Janiszewska

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Sąd Najwyższy