I CNP 132/25

I CNP 132/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Grzesiowski 1 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 1 października 2026 r. w Warszawie w sprawie ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialności w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 18 lipca 2025 r., II Ca 1643/25, wydanego w sprawie z powództwa A. spółki z ograniczoną odpowiedzialności w W. przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę, 1. odrzuca skargę, 2. obciąża stronę powodową kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu. I CNP 132/25 2 UZASADNIENIE 1. Powód A. z o.o. w W. o zasądzenie od pozwanej E. z o.o. w kwoty stanowiącej równowartość 400 euro wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz o zasądzenie kosztów procesu. 2. Wyrokiem z 13 marca 2025 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej we Wrocławiu oddalił powództwo. 3. Apelację powoda od powyższego orzeczenia oddalił Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z 18 lipca 2025 r. 4. Powód wniósł od wyroku Sądu Okręgowego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na naruszenie art. 3 ust. 2 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w związku z art. 205b ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002r. Prawo lotnicze,, art. 3 ust. 5 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004, art. 3 ust. 2 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004. 5. W odpowiedzi na skargę strona pozwana wniosła o odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 6. Skarga podlegała odrzuceniu. 7. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego dochodzenie od Skarbu Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej. Środek ten, unormowany w art. 4241 § 1 k.p.c., ma wysoce sformalizowany charakter. Obligatoryjne elementy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymienione zostały w art. 4245 § 1 i 2 k.p.c. W pierwszym z przywołanych przepisów wyliczono elementy konstrukcyjne omawianej skargi, których pominięcie skutkuje odrzuceniem tego środka zaskarżenia – bez wzywania do uzupełnienia stwierdzonych braków (art. 4248 § 1 k.p.c.). 8. Skarżący powinien w skardze zawrzeć uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody w określonej wysokości (zob. postanowienie SN z 21 grudnia 2017 r., II CNP 45/17). Przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaganie uprawdopodobnienia I CNP 132/25 3 szkody jest spełnione, gdy skarżący określi postać szkody, wysokość i czas jej powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia będącego przedmiotem skargi, a także przedstawi środki uwiarygodniające jej powstanie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w takich wypadkach niezbędne jest przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (zob. postanowienia SN: z 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, Nr 1, poz. 1631; z 27 kwietnia 2021 r., III CNP 13/20, niepubl.). Skarżący nie wykonał prawidłowo wskazanego obowiązku. W skardze powołuje się na szkodę poniesioną przez pasażera D.J., a więc na szkodę poniesioną przez inny podmiot niż skarżący. Dodatkowo należy wskazać, że ze znajdującej się w aktach sprawy umowy przelewu wierzytelności nie wynika, iż skarżący ma legitymację czynną do dochodzenia tak opisanej wierzytelności. W tym kontekście jedynie na marginesie można dodać również, że z umowy przelewu nie wynika wysokość wynagrodzenia należnego konsumentowi. Mając na względzie, że umowa przelewu wierzytelności konsumenckiej jest akceptowana jako konstrukcja ułatwiająca konsumentowi dochodzenie jego praw, to wskazany brak może stanowić samodzielną przyczynę oddalenia powództwa w sprawie. 9. W związku z niespełnieniem wymagań konstrukcyjnych stawianych skardze na niezgodność z prawem prawomocnego wyroku zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. 10. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 i art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. (Ł.W.) [a.ł]