III KK 253/26

III KK 253/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 26 czerwca 2026 r. SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 czerwca 2026 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy R. T. skazanego z art. 257 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. akt IV Ka 1592/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt V K 522/23, p o s t a n a w i a: 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2) zwolnić skazanego z kosztów postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa; 3) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. , kwotę 885 zł 60 gr, w tym 23 % VAT, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia kasacji. [J.J.] III KK 253/26 2 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2025 r. (sygn. akt V K 522/23) uznał R. T. za winnego popełnienia występku z art. 257 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. (publiczne znieważenie pokrzywdzonej A. Y. z powodu jej przynależności narodowej, działając bez powodu) oraz występku z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. (grożenie śmiercią i uszkodzeniem ciała A. S. przy użyciu siekiery, w warunkach powrotu do przestępstwa i o charakterze chuligańskim). Za te czyny wymierzono mu odpowiednio kary 9 miesięcy oraz 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzekając karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz nawiązki na rzecz pokrzywdzonych. Sąd Okręgowy w Szczecinie, po rozpoznaniu apelacji obrońcy skazanego zarzucającej obrazę art. 7 k.p.k. i błędne ustalenie chuligańskiego charakteru czynów oraz rażącą surowość kar, wyrokiem z dnia 17 grudnia 2025 r. (sygn. akt IV Ka 1592/25) utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy. Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego kasację wywiódł obrońca skazanego adw. M.S., zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., polegające na pozornej kontroli odwoławczej zarzutów apelacji dotyczących braku kierunkowego zamiaru z art. 257 k.k., niezasadnego przyjęcia działania „bez powodu”, pominięcia tła konfliktu i stanu zdrowia skazanego, a także na nierzetelnym rozpoznaniu zarzutu rażącej niewspółmierności kary. W odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy Szczecin-Zachód w Szczecinie wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja obrońcy skazanego okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Podniesione w niej zarzuty rzekomej pozorności kontroli odwoławczej stanowiły w istocie próbę wymuszenia ponownej, niedopuszczalnej w postępowaniu kasacyjnym weryfikacji ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji. Sąd Okręgowy w Szczecinie wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych nań w art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k., szczegółowo i rzetelnie ustosunkowując się do realiów sprawy. Trafnie przyjął, że sprawstwo skazanego w zakresie obu czynów znajduje bezpośrednie i niepodważalne oparcie w materiale dowodowym – w tym w nagraniu z monitoringu (potwierdzającym wyzywanie pokrzywdzonej słowami obelżywymi stricte z powodu jej narodowości) oraz w jednoznacznych zeznaniach świadków incydentu z siekierą. Sąd odwoławczy prawidłowo wykazuje, że wypowiadanie haseł nacjonalistycznych i godzenie w godność z racji pochodzenia wyczerpuje znamiona działania bez powodu (art. 115 § 21 k.k.), co uzasadniało kwalifikację z art. 57a § 1 k.k. III KK 253/26 3 Odnosząc się do wymiaru kary, Sąd Okręgowy słusznie zauważył, że wiek i dolegliwości zdrowotne skazanego nie stały na przeszkodzie popełnieniu przez niego dynamicznych i agresywnych przestępstw, zaś wymierzone kary jednostkowe oraz kara łączna należycie uwzględniają znaczny stopień społecznej szkodliwości oraz uprzednią karalność w warunkach recydywy z art. 64 § 1 k.k. Sąd Najwyższy uznał, że postępowanie sądowe na żadnym etapie nie było dotknięte rażącymi uchybieniami w zakresie prawa procesowego, na które powołuje się obrońca. Wobec tego kasacja, która w istocie zmierza do ponownej, niedopuszczalnej w tym trybie, oceny dowodów, została oddalona jako bezzasadna. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [J.J.] [a.ł]