III CZ 19/26

III CZ 19/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz 27 marca 2026 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 marca 2026 r. w Warszawie zażalenia Fundacji C. w J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 3 grudnia 2025 r., V ACa 930/22 (V WSC 96/25), w sprawie z powództwa Fundacji C. w J. przeciwko K. K. w Z. o zapłatę i ustalenie, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 3 grudnia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach, w sprawie z powództwa Fundacji C. w J. przeciwko K. K. w Z., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 6 sierpnia 2025 r., odrzucił skargę kasacyjną. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła powódka. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie związanej z wniesieniem zażalenia powódka nie była zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika. III CZ 19/26 2 W praktyce Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż w tego typu przypadku zażalenie powinno podlegać odrzuceniu. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje bowiem zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.). Dotyczy to także postępowania toczącego się na skutek wniesienia do Sądu Najwyższego zażalenia (zob. np. postanowienie SN z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20). Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę (uczestnika postępowania nieprocesowego) pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia takiego zażalenia wprost, jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełnienia tego braku. Niemożliwe również jest usunięcie takiego braku samodzielnie przez stronę, ani jej pełnomocnika w jakiejkolwiek formie (zob. m.in. postanowienia SN z 9 lipca 2021 r., IV CZ 26/21; z 16 lipca 2021 r., I CZ 21/21; z 25 lutego 2022 r., III CZ 46/22; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22). Na marginesie należy zasygnalizować, że stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach było zasadne. Wywód przedstawiony powyżej jest aktualny również w tym przypadku. Uwzględniając przywołaną argumentację Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w zw. art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Piotr Telusiewicz [a.ł]