III CZ 11/26

III CZ 11/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek 17 lipca 2026 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 17 lipca 2026 r. w Warszawie zażalenia L. S. i W. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z 5 grudnia 2025 r., I WSC 11/25, w sprawie z wniosku L. S. i W. S. z udziałem J. K., […], […] i W. K. o rozgraniczenie, odrzuca zażalenie. (A.T.) UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Łomży postanowieniem z 5 grudnia 2025 r., w sprawie z wniosku L. S. i W. S. z udziałem J. K., […], […] i W. K. o rozgraniczenie, odrzucił skargę wnioskodawców o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z 30 listopada 2023 r. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawcy osobiście sporządzili i złożyli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zatem nie spełniała ona wymogu przewidzianego w art. 871 § 1 k.p.c. i podlegała odrzuceniu a limine bez wzywania do uzupełnienia tego braku. III CZ 11/26 2 Wnioskodawcy zaskarżyli powyższe postanowienie zażaleniem, również podpisanym przez nich osobiście. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych; obejmuje ono również czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko - radcowski w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma na celu zapewnienie złożenia środka odwoławczego, który odpowiada ustawowym wymaganiom i jest wynikiem dochowania staranności, jakiej można wymagać od profesjonalisty (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19, nie publ.). Odnosi się on do każdego postępowania przed Sądem Najwyższym i wyłącza zdolność strony do podejmowania czynności procesowych osobiście. Oznacza to, że czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym albo rzecznikiem patentowym są bezskuteczne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny, a uchybienie leżące u podstaw tej oceny ma charakter nieusuwalny (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 marca 2018 r., V CZ 16/18; z 16 stycznia 2009 r., V CZ 87/08, z 8 października 2014 r., II CZ 53/14, z 10 marca 2016 r., III CZ 7/16, z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19 - nie publ.). Mając na uwadze powyższe, zażalenie w niniejszej sprawie wniesione i podpisane osobiście przez skarżących – jako niedopuszczalne – podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. III CZ 11/26 3 (A.T.) [a.ł]